Die antichris (Grieks: ἀντί=in plaas van, nie teen nie; χριστός=Christus) is volgens die Christelike leer die uiteindelike manifestasie van kwaad in 'n menslike wese. Die antichris is die vyand van Christus wat die bose magte verteenwoordig en kort voor die einde van die wêreld sy opwagting sal maak.[1] Die woord kom vyf keer in die Bybel in 1 Johannes en 2 Johannes voor, een keer in meervoudsvorm en vier keer in die enkelvoud.

Die wit ruiter met die pyl en boog uit Openbaring 6:2 (wat valse vrede versinnebeeld) word deur sommige as die antichris beskou.
Die antichris en die duiwel, soos geskilder deur Luca Signorelli in ongeveer 1501.

Die woord kom egter nie in die Openbaring van Johannes, die laaste boek van die Nuwe Testament voor nie, maar volgens sommige Christelike strominge is dit dieselfde persoon wat daarin as "die dier" beskryf word. 'n Meer wetenskaplike verklaring is dat 'die dier' na keiser Nero verwys. Keiser Nero was bekend vir sy wreedheid en het onder andere Christene vervolg. Die getal '666' dui waarskynlik ook op keiser Nero.

Godsdienstiges het oor die eeue bespiegel oor wie die antichris is. Verskeie historiese persone is al as die antichris uitgekryt. Voorbeelde is die Romeinse keiser Nero, die Pous van Rome (volgens sommige Protestante), die kerkhervormer Maarten Luther (volgens sommige Katolieke), Napoleon Bonaparte en Adolf Hitler. Dienooreenkomstig bespiegel gelowiges ook soms dat die Islam die antichris is omdat die Koran (Hoofstuk 19 – Maryam, vers 35) ontken spesifiek dat Jesus Christus die seun van God is.[2] Die leringe rondom die Koran leer ook dat die profeet Issa, die seun van Maryam/Maria 'n sterflike man was wat op die "Dag van Spyt" sal opstaan en sal oordeel oor die lewendes en dooies. Volgens hierdie leringe is hy van die kruis weggeraap voordat hy aan die kruis kon sterf. Verse 36-37 verwys na die "dwaalleer" van "hulle" wat glo dat Jesus die seun van God is.

Verwysings in die BybelWysig

In die Bybel kom die term "antichris" in die briewe van die apostel Johannes voor.

In 1 Johannes 2:18 staan:

  Kinders, dit is die laaste uur. Julle het gehoor dat daar 'n antichris kom; en daar is nou reeds baie antichriste. Daaruit weet ons dat dit die laaste uur is.[3]
 

Vervolgens staan daar in vers 19: "Hulle het wel uit ons geledere voortgekom, maar niemand van hulle was ooit werklik een van ons nie, want as hulle werklik van ons was, sou hulle by ons gebly het. Dit moes duidelik word dat geeneen van hulle werklik een van ons is nie."

Die antichris sal dus uit Christelike kringe kom. Dit het aanleiding gegee tot bespiegelinge dat Judas Iskáriot of selfs die pous moontlike kandidate is.

Dit kom verder in 1 Johannes 2:22 voor:

  Wie is die leuenaar anders as hy wat nie wil erken dat Jesus werklik die Christus is nie? Hý is die antichris, hy wat nie die Vader en die Seun wil erken nie.
 

Die gees van die antichris word in 1 Johannes 4:3 bespreek:

  En elkeen wat dit nie van Jesus bely nie, het nie die Gees wat van God afkomstig is nie. Hy het die gees van die antichris, die gees van wie julle gehoor het dat hy kom en wat nou reeds in die wêreld is.
 

Ten slotte kom dit 'n laaste keer in die tweede brief van Johannes (in 2 Johannes 1:7) voor:

  Daar het baie misleiers te voorskyn gekom in die wêreld. Hulle erken nie dat Jesus die Christus is wat mens geword het nie. Dit is wat ek met “die misleier”, “die antichris”, bedoel.
 

VerwysingsWysig

  1. HAT Taal-en-feitegids, Pearson, Desember 2013, ISBN 978-1-77578-243-8
  2. Kreuzzüge des Mittelalters und der Neuzeit: Realhistorie – Geschichtskultur; Mazhar Al Zobhy; bl112
  3. Die 1983-vertaling van die Bybel
  • Die Heilige Quran. In Afrikaans vertaal deur Imam M.A. Baker. Uitgegee deur IDM (Islamic Dawah Movement of Southern Africa) Publications. ISBN 978-0-620-60451-2

Eksterne skakelsWysig