Hilgard Muller (4 Mei 1914, Potchefstroom10 Julie 1985, Pretoria[1]) was 'n Suid-Afrikaanse politikus van die Nasionale Party, burgemeester van Pretoria (1953–1955), verkose lid van die parlement in 1958 en aangestelde minister van buitelandse sake[2] na die aftrede van Eric Louw in 1964. Hy het afstand gedoen van beide poste in 1977. Hy het aan die Universiteit van Pretoria gestudeer, 'n Rhodes-beurs aan die Universiteit van Oxford ontvang en 'n doktorsgraad in die regte behaal. Nadat hy regte in Pretoria gepraktiseer het, is hy in 1951 tot Pretoria se stadsraad verkies en het twee jaar later burgemeester van die stad geword. Hy het in 1957 afstand gedoen van sy posisie in die stadsraad en is die volgende jaar vir Pretoria-Oos in die volksraad verkies. Hy besluit in 1961 om nie vir 'n tweede termyn te dien nie, in plaas daarvan is hy as Suid-Afrika se ambassadeur in Londen aangestel, maar keer in 1964 na die parlement terug en is onmiddellik as minister van buitelandse sake aangestel.

Hilgard Muller
Hilgard Muller

Hilgard Muller in 1964


Minister van Buitelandse Sake
Ampstermyn
1964 – 1967
Voorafgegaan deur Eric Louw
Opgevolg deur Pik Botha

Suid-Afrikaanse ambassadeur toe die Verenigde Koninkryk
Ampstermyn
1961 – 1964

Persoonlike besonderhede
Geboorte 4 Mei 1914
Potchefstroom, Unie van Suid-Afrika
Sterfte 10 Julie 1985 (op 71)
Pretoria, Suid-Afrika
Politieke party Nasionale Party
Alma mater Universiteit van Oxford

Muller het in 1977 van die openbare lewe afgetree en is deur Frederik Roelof "Pik" Botha opgevolg, wat dié amp tot die eerste volle demokratiese verkiesing in 1994 beklee het.

VerwysingsWysig

  1. "Index Mp-Mz". Rulers.org. Besoek op 12 Oktober 2012. 
  2. "Political Leaders: South Africa". Terra.es. Besoek op 12 Oktober 2012. 
Voorafgegaan deur:
Eric Louw
Minister van Buitelandse Sake
1964–1977
Opgevolg deur:
Pik Botha
Voorafgegaan deur:
Charles te Water
Kanselier van die Universiteit van Pretoria
1965–1984
Opgevolg deur:
Alwyn Schlebusch