Verskil tussen weergawes van "Generasie (deeltjiefisika)"

k
 
==Oorsig==
Elke lid van ’n hoër generasie het ’n groter massa as die ooreenstemmende deeltjie van die vorige generasie, met die neutrino's as moontlike uitsondering (hul klein massas is nog nie akkuraat bepaal nie). So het die eerstegenerasie-elektron ’n massa van net {{val|0,.511 |u=MeV/c<sup>2</sup>c2}}, die tweedegenerasie-[[muon]] het ’n massa van {{val|106 |u=MeV/c<sup>2</sup>c2}} en die derdegenerasie-[[Tau (deeltjie)|tau]] het ’n massa van 1&nbsp;777 MeV/c{{supval|2}}, of 1,77 GeV1777|u=MeV/c{{sup|2c2}} (feitlik twee keer so swaar as ’n [[proton]]). Hierdie massahiërargie veroorsaak dat deeltjies van ’n hoër generasie verval tot die eerste generasie, wat verduidelik hoekom alledaagse materie ([[atoom|atome]]) uit deeltjies van die eerste generasie bestaan. Elektrone omring ’n [[atoomkern]], wat bestaan uit protone en neutrone wat op- en af-kwarke bevat. Die tweede en derde generasie van gelaaide deeltjies kom nie in gewone omstandighede in die natuur voor nie, maar net in uiters hoë-energie-omstandighede, soos [[kosmiese bestraling]] of [[deeltjieversneller]]s.
 
Die term "generasie" is in 1976 die eerste keer bekend gestel deur Haim Harari in die Les Houches-somerskool.<ref>