Verskil tussen weergawes van "Pous Innocentius III"

k
Skoonmaak using AWB
k (Skoonmaak using AWB)
{{Inligtingskas Pous
|Afrikaanse naam=Pous Innocentius III
|beeld=[[BeeldLêer:Innozenz3.jpg|205px]]
|wapen=[[BeeldLêer:C o a Innocenzo III.svg|150px]]
|geboortenaam=Lotario di Segni
|termyn_begin=[[8 Januarie]] [[1198]]
|termyn_einde=[[16 Julie]] [[1216]]
|voorganger=[[Pous Celestinus III |Celestinus III]]
|opvolger=[[Pous Honorius III|Honorius III]]
|geboortedatum=[[22 Februarie]] [[1161]]
|sterfteplek=[[Perugia]], [[Italië]]
|ander=Innocentius
}}
 
'''Innocentius III''' was die 176ste [[pous]] van die [[Rooms-Katolieke Kerk]] van [[1198]] tot [[1216]].
===Betrokkenheid by die verkiesing van die keiser===
Na die dood van keiser Hendrik IV van die [[Heilige Romeinse Ryk]] het twee groepe keurvorste twee kompeterende konings verkies i.e. Philip van [[Swabe]] van die Hohenstaufen-familie en Otto van Brunswyk. Omdat Philip deur Innocentius se voorganger [[Pous Celestinus III]] geëkskommunikeer is en nie in Aken gekroon is nie, het die pous in [[1201]] openlik vir Otto gesteun en almal wat nie Otto wou steun nie met ekskommunikasie gedreig. Met die dekreet "Per Venerabilem" in Mei [[1202]] het die pous sy saak duidelik aan die Duitse prinse gestel (die dekreet is later opgeneem in die "Corpus Juris Canonici"). Die dekreet gee aan die pous die reg om te besluit of 'n persoon waardig is om keiser te wees en as daar meer as een kandidaat is, om die finale keuse te maak. Die argument is gegrond op die stelling dat die Romeinse Ryk van [[Bisantium]] die [[Heilige Romeinse Ryk]] geword het deur inseëning van die pous en daarom moet alle seëning, kroning en bevestiging van die keiser met pouslike goedkeuring plaasvind.
[[ImageLêer:Otto IV. und Papst Innocenz III. reichen sich vor den ankommenden Schiffen Friedrichs II. die Hände.jpg|thumbduimnael|200px|left|Innocentius III en Otto IV]]
 
Philip het egter meer volgelinge getrek as Otto en is in [[1205]] in Aken gekroon deur die aartsbiskop van [[Keulen]]. Toe Innocentius sien dat Otto begin verloor, verander hy sy standpunt ten gunste van Philip en vra Otto om afstand te doen van sy aanspraak. Philip word egter vermoor op [[21 Junie]] [[1208]] deur Otto van Wittelsbach en die Ryksdag van [[Frankfurt]] erken Otto as keiser op [[11 November]] [[1208]]. Die pous nooi Otto na Rome en die pous en die keiser ontmoet in Viterbo. Otto doen afstand van sy aanspraak op die erfenis van Mathilde van Canossa en die eksargaat van Ravenna. Innocentius kroon Otto IV as keiser van die Heilige Romeinse Ryk in die Sint Pieterskerk op [[4 Oktober]] [[1209]].
===Nalatenskap===
Die vierde konsilie van Laterane het die vyfde kruistog beplan onder die kerk se leiding in [[1217]]. Innocentius het na die konsilie in [[1216]] probeer om die stede van Pisa en Genua met mekaar te versoen, omdat hulle skepe nodig sou wees om die kruisvaarders te vervoer. Hy sterf egter onverwags op [[16 Junie]] [[1206]] in Perugia.
[[BeeldLêer:Giotto di Bondone (und Werkstatt) 002.jpg|thumbduimnael|250px|rightregs|Innocentius III en die Franciskane]]
 
Pous Innocentius III steun die nuwe bedelordes met name die Franciskane van Franciscus van Assisi en die Dominikane van Dominicus Guzman. Hy het ook die volgende persone heilig verklaar:
* Homobonus, 'n handelaar uit Cremona op [[12 Januarie]] [[1199]]
* Keiserin Cunegonde op [[3 Maart]] [[1200]]
* Willem, graaf van [[Akwitanië]] op [[2 Junie]] [[1202]]
* Wulstan, biskop van York op [[14 Mei]] [[1203]]
* Procopius, ab van die [[klooster]] in [[Praag]] op [[2 Junie]] [[1204]]
* Guibert, stigter van die klooster in Gembloux in [[1211]].
 
In [[1207]] voeg hy 'n sewende werk toe aan die "Werke van Barmhartigheid" naamlik "begrawe die dooies". Die werk is ontleen aan die Bybelboek Tobias (die boek kom slegs voor in die Rooms-Katolieke Bybel; protestante kerk beskou die boek as apokrief) waarin naas twee bekende en ook deur Christus genoemde werke, spesiaal die sorg vir die oorledenes benadruk word:
 
"...Ek het my brood aan die hongeriges gegee en my klere aan die wat nakend was, en as ek een van my volksgenote dood en uitgewerp buite die muur van Nineve sien lê het, het ek hom begrawe." (Tobias 1:16 - 17)<ref>Verhoef, P.A. (1974) Ou-testamentiese Apokriewe. N.G. Kerk Uitgewers, Kaapstad. ISBN 0869911198</ref>
 
In die Middeleeue met sy baie epidemies was die besonder gevaarlike werk van baie waarde.
 
==Bibliografie==
* Barraclough, Geoffrey (1968). The Medieval Papacy. London: Thames and Hudson.
* Duff, Eamon (2001). ''Saints and Sinners: A History of the Popes'', Yale University Press. ISBN 0300091656.
* Maxwell-Stuart, P. G. (2002). ''Chronicle of the Popes: The Reign-by-Reign Record of the Papacy from St. Peter to the Present'', Thames & Hudson. ISBN 0500017980.
* Tillmann, H. (1980) Pope Innocent III (Amsterdam).
 
==Verwysings==
{{reflistVerwysings}}
 
==Eksterne skakels==
{{En-Wikisource info|Catholic Encyclopedia (1913)/Pope Innocent III}}
* {{CE|http://www.newadvent.org/cathen/08013a.htm}}
* {{CF|http://www.catholic-forum.com/saints/pope0176.htm}}
* {{BBKL|http://www.bautz.de/bbkl/i/Innozenz_III.shtml}}
* {{PTA|http://www.cfpeople.org/Books/Pope/POPEp174.htm#T1}}
* {{GM|http://www.genealogie-mittelalter.de/paepste/innocenz_3_papst_+_1216.html}}
{{Commons|Pope Innocent III}}
 
{{pouse}}
{{teenpouse}}
 
[[Kategorie: Pouse|Innocentius III]]