Verskil tussen weergawes van "Poliëtileen"

geen wysigingsopsomming nie
Die tipes verskil in hoe hulle gemaak word, maar ook in die kettingstruktuur en die morfologie en eienskappe. Poliëtileen is 'n [[semikristallyn]]e stof. Die kristalstruktuur is gewoonlik ortorombies, hoewel daar ook 'n monoklieniese en 'n kubiese struktuur bestaan. Die ketting vou hom in 'n lamellêre struktuur die geskei word van die volgende lamel deur 'n amorf laagie. Die amorfe komponent gee die materiaal sy buigsaamheid, die kristallyne sy sterkte. Die afstand van lamel tot lamel word die lange periode genoem en bedra 50-300 Å afhanklik van die kettingstruktuur en die molekulêre massa (en sy verdeling).<ref>{{Aut|Norbert Stribeck, Bernd Smarsly}} Scattering Methods and the Properties of Polymer Materials, 2005, ISBN 978-3-540-25323-5, bls 115</ref>
 
Die HDPE-vorm word met 'n bepaalde katalisator gemaakt wat lineêre kettings oplewer. Afhanklik van die molêremassaverdeling kan die kristalliniteit hoog wees (~90%). Die stof is dan wit en taamlik hard en glad en die smeltpunt is hoog. Die katalisator word die Ziegler-Natta-katalisator genoem. Die meeste HDPE word gebruikt vir ''blow molding'' van bottels vir bleikmiddels, seep, melk ens. maar byvoorbeeld ook vir implantasie in heupgewrigte by mense met artritis <ref>{{Aut|John Jr. Boor}} Ziegler-Natta Catalyst Polymerizations, 1979, ISBN 0-12-115550-1 bls 69</ref>
 
Die LDPE-vorm word by hogere druk vervaardig en bevat lang-kettingvertakkings. Die kristalliniteit is laer as vir HDPE en die smeltpunt is laer.<ref>{{Aut|Mothivel B. Mammudi Boopathy}} A comprehensive dynamic model for high-pressure tubular low-density polyethylene (LDPE) reactors, dissertation, 2006 Iowa State University, UMI 3229111</ref>
22 781

wysigings