Leninisme: Verskil tussen weergawes

17 grepe bygevoeg ,  6 jaar gelede
k
geen wysigingsopsomming nie
k (JCIV het bladsy Leninisme van Wladimir Lenin na Leninisme geskuif sonder om 'n aanstuur agter te laat)
kNo edit summary
[[Lêer:Lukács_György.jpg|right|thumb|242x242px|Leninisme gekodifiseer: die intelektueel György Lukács, die filosofeerder van Leninisme in 1952]]
 
'''Leninisme''' is die vergestalting van 'n politieke teorie wat ontwikkel is, en vernoem is na die [[Rusland|Russiese]] rewolusionêr, en later die Sowjetse premer, [[Wladimir Lenin]]. Die doel hiervan was vir die stig van 'n demokratiese organisasie vir die rewolusionêre baanbreker party. Volgens Lenin was die einddoel van die baanbreker party om 'n diktatorskap van die ploretariaatproletariaat met die hulp van die werksersklaswerkersklas in Rusland te vestig. Wanneer die regeerders van die burgerstand vervang word met die werkersklas word die pefekte geleentheid geskep vir die volledige ontwikkeling na [[sosialisme]]. Leninisme bestaan uit sosialisties- politieke en ekonomiese teorieë wat uit [[Marxisme]] ontwikkel het, sowel as Lenin se vertolking van die Marxistiese teorieë vir die praktiese toepassing op die sosio-politieke omstandighede van die landelike Russiese Ryk van die vroeë twintigste eeu. In Februarie 1917 was Leninisme vir vyf jaar lank die Russiese toepassing van Marxisme se ekonomiese- en politieke filosofie wat deur die Bolsjewiste ontwerp en uitgevoer is. Die Bolsjewiste was die baanbreker partybaanbrekerparty wat leiding geneem het in die stryd vir die politieke vryheid van die werkersklas in Rusland.
 
Funksioneel moes Lenin se baanbreker party aan die werkersklas politieke bewusmaking (opvoeding en organisasie) en rewolusionêre leierskap bied wat nodig was om kapitalisme in [[Imperiale Rusland]] omver te werp. Ná die [[Russiese Rewolusie (1917)]], het Leninisme die dominante weergawe van Marxisme in Rusland geword. Die Bolsjewiste was beskou as die enigste ware vorm van Marxisme en alle vorme van anti-Leninistiese Marxisme, soos die geval met die Mensjewiste en ander faksies van die Sowjet revolusionêres, is die faksies op 'n gewelddadige wyse vervolg. Die Russiese Burgeroorlog het uit verskeie linksgesinde opstande teen die Bolsjewiste bestaan, maar dié opstande is verslaan en Leninisme het die amptelike staatsideologie van die Sowjet demokrasie in die [[Russiese Sosialistiese Federale Sowjetrepubliek]] geword voor die eenheids-samesmelting van die Sowjetunie in 1922. In die post-Leninistiese Rusland van 1925-1929 het [[Josef Stalin]] die aanvaarding van Leninisme as die enigste legitieme vorm van [[Marxisme]] weereens bekragtig deur dit as die enigste ondeelbare entitteitentiteit genaamd Marxisme-Leninisme te verklaar. Dit het toe die staatsideologie van die [[Sowjetunie]] geword.
 
== Geskiedkundige agtergrond ==
Gedurende die negentiende eeu het die [[Kommunistiese Manifes]]'' ''(1848) van Karl Marx en Friedrich Engels 'n beroep gedoen vir die internasionale politieke unifikasie van die Europese werkersklas. Die doel hiervan was om 'n Kommunistiese rewolusie te bewerkstellig en die manifes het voorgestel dat, aangesien die sosio-ekonomiese organisasie van kommunisme verhewe geag is bo kapitalisme, sal die werkersrewolusie eerste in die ekonomies gegoede, geindustrialiseerde lande begin. Tog het die sosio-ekonomiese agterstand van die Imperiale Rusland in die vroeë twintigste eeu vir snelle en intensiewe industrialisering in die land gesorg. .Dit het 'n verenigde werkersklas-proletariaat in die oorwegend landelike kleinboergemeenskappe gevestig.
 
'n Belangrike rede hiervoor was omdat die industrialisering meestal met buitelandse fondse gefinansier is en die  ImperialeRussiese RuslandTsareryk (1721- 1917) nie 'n rewolusionêre burgerstand met politieke en ekonomiese invloed oor die werkers en die kleinboere gehad het nie soos watFrankryk gedurende die [[Franse Rewolusie]] (van 1789) gehad het nie. So, hoewel Rusland se politieke ekonomie hoofsaaklik plattelands en semi-feodaal was, het die taak van 'n demokratiese rewolusie teruggeval op die skouers van die stedelike, industriële wekersklas as die enigste sosiale klas wat grondhervorming en demokratisering kon bewerkstellig aangesien die grondeienaars in die dorpe en stede sou probeer om enige rewolusie te onderdruk. In April 1917 pubiseer Lenin sy [[April Tesis]], die stategie vir die Oktober Rewolusie-rewolusie, waarin hy voorstel dat die Russiese rewolusie nie 'n geÏsoleerde nasionale gebeurtens is nie, maar 'n fundamentele internasionale gebeurtenis-- die eerste sosialistiese wêreldrewolusie.  Lenin se praktiese toepassing van Marxisme en die werkersklas se stedelike rewolusie teen die sosiale, politieke en ekonomiese toestande onder die Tsaristiese Rusland was die brandpunt wat met die hulp van die "rewolusionêre nasionalisme van die armes"  die absolute monargie van die driehonderjarige [[Huis van Romanof]], tot 'n val gebring het (1613- 1917).<ref>''Faces of Janus'' p. 133.</ref>
 
=== Imperialisme ===