Verskil tussen weergawes van "Romeo en Juliet"

geen wysigingsopsomming nie
(Sk)
[[Lêer:Romeo_and_juliet_brownRomeo and juliet brown.jpg|regs|duimnael|’n Olieverfskildery uit 1870 deur Ford Madox Brown waarin die toneelstuk se beroemde balkontoneel uitgebeeld word]]
'''''Romeo and Juliet''''' is ’n tragedie wat vroeg in sy loopbaan deur William Shakespeare geskryf is oor twee jong gedoemde minnaars wie se dood uiteindelik ’n versoening tussen hulle strydende families bewerkstellig. Dit was een van [[William Shakespeare|Shakespeare]] se gewildste toneelstukke gedurende sy lewe en is, saam met ''[[Hamlet]]'', een van sy toneelstukke wat die gereeldste opgevoer word. Vandag word die titelkarakters as die model vir jong minnaars beskou. Hierdie artikel handel oor die Engelse toneelstuk. Daar bestaan ook ten minste twee vertalings daarvan in Afrikaans, ''Die tragedie van Romeo en Juliet'' deur André P. Brink (1975) en ''Romeo en Julia'' deur J.H. Kroeze (1975).
 
'''''Romeo anden Juliet''''' is ’n tragedie wat vroeg in sy loopbaan deur William Shakespeare geskryf is oor twee jong gedoemde minnaars wie se dood uiteindelik ’n versoening tussen hulle strydende families bewerkstellig. Dit was een van [[William Shakespeare|Shakespeare]] se gewildste toneelstukke gedurende sy lewe en is, saam met ''[[Hamlet]]'', een van sy toneelstukke wat die gereeldste opgevoer word. Vandag word die titelkarakters as die model vir jong minnaars beskou. Hierdie artikel handel oor die Engelse toneelstuk. Daar bestaan ook ten minste twee vertalings daarvan in Afrikaans, ''Die tragedie van Romeo en Juliet'' deur André P. Brink (1975) en ''Romeo en Julia'' deur J.H. Kroeze (1975).
''Romeo and Juliet'' behoort tot die tradisie van tragiese romanses wat tot in die oudheid strek. Die intrige is gegrond op ’n Italiaanse verhaal wat in 1562 deur Arthur Brooke in versvorm vertaal is as ''The Tragical History of Romeus and Juliet'' en in 1567 deur William Painter in prosa oorvertel is as ''Palace of Pleasure''. Shakespeare het baie uit albei bronne oorgeneem, maar het die verhaal uitgebrei deur ’n paar ondersteunende karakters verder te ontwikkel, veral Mercutio en Paris. Daar word gemeen dat die toneelstuk tussen 1591 en 1595 geskryf is, en is in 1597 vir die eerste keer in ’n kwuarto-weergawe uitgegee. Die teks van die eerste kwartoweergawe was van swak gehalte, maar latere uitgawes het die teks verbeter sodat dit nader aan Shakespeare se oorspronklike teks was.
 
''Romeo anden Juliet'' behoort tot die tradisie van tragiese romanses wat tot in die oudheid strek. Die intrige is gegrond op ’n Italiaanse verhaal wat in 1562 deur Arthur Brooke in versvorm vertaal is as ''The Tragical History of Romeus and Juliet'' en in 1567 deur William Painter in prosa oorvertel is as ''Palace of Pleasure''. Shakespeare het baie uit albei bronne oorgeneem, maar het die verhaal uitgebrei deur ’n paar ondersteunende karakters verder te ontwikkel, veral Mercutio en Paris. Daar word gemeen dat die toneelstuk tussen 1591 en 1595 geskryf is, en is in 1597 vir die eerste keer in ’n kwuarto-weergawe uitgegee. Die teks van die eerste kwartoweergawe was van swak gehalte, maar latere uitgawes het die teks verbeter sodat dit nader aan Shakespeare se oorspronklike teks was.
 
Shakespeare se gebruik van sy poëtiese dramatiese struktuur (veral effekte soos om tussen komedie en tragedie te wissel om spanning te vergroot, sy uitbreiding van kleiner karakters en sy gebruik van ondergeskikte intriges om die storie te versier) is geloof as ’n vroeë teken van sy vaardigheid as dramaturg. Die toneelstuk skryf verskillende poëtiese vorms aan verskillende karakters toe, en verander soms van vorm namate die karakter ontwikkel. Romeo word byvoorbeeld deur die loop van die toneelstuk vaardiger in sy gebruik van die [[sonnet]].
 
== Bronne ==
''Romeo anden Juliet'' is gebaseer op ’n tradisie van liefdesverhale wat tot die ou tyd terugdateer. Een van hulle is Piramus en Tisbe, uit [[Ovidius]] se ''Metamorphoses'', wat parallelle metShakespeare se verhaal bevat: die minnaars se ouers verag mekaar en Piramus glo verkeerdelik dat Tisbe dood is.<ref>Halio (1998: 93).</ref> Die ''Ephesiaca'' van Xenofon van Efese, wat in die 3de eeu geskryf is, bevat ook etlike ooreenkomste met die toneelstuk, onder meer die skeiding van die minnaars en ’n drankie wat ’n slaap soos die dood veroorsaak.<ref>Gibbons (1980: 33).</ref>
 
== Verwysings ==
{{ReflistVerwysings|20em}}
 
[[Kategorie:William Shakespeare]]
{{Reflist|20em}}
[[Kategorie:Toneelstukke]]