Verskil tussen weergawes van "Süleyman I"

k
+ skakels
k (Opruim)
k (+ skakels)
'''Süleyman I''' (Ottomaanse Turks: سليمان, moderne [[Turks]]: I.Süleyman; [[6 November]] [[1494]] – 5/6/7 September [[1566]]), was van 1520 tot met sy dood in 1566 sultan van die [[Ottomaanse Ryk]]. Hy was die tiende sultan en die een wat die langste geregeer het (46 jaar).
 
Hy was in die Weste bekend as '''Süleyman die Manjifieke'''<ref>Merriman</ref> en in die Ooste as '''die Wetmaker''' (Turks: ''Kanuni'') omdat hy die hele Ottomaanse regstelsel verander het. Hy het sy leërs persoonlik aangevoer om die [[Christendom|Christelike]] vestings van [[Belgrado]], [[Rhodos]] en die grootste deel van [[Hongarye]] te verower. Hy het groot dele van die [[Midde-Ooste]] ingepalm tydens sy konflik met die [[PersiëPersiërs]]rs, asook groot dele van Noord-[[Noord-Afrika]] tot by [[Algerië]].
 
Die Ottomaanse Ryk het sy hoogtepunt as wêreldmag bereik gedurende sy heerskappy. Alhoewel die ryk nog uitgebrei het vir 'n eeu na sy dood, is dié periode gevolg deur 'n baie lang periode van agteruitgang.
Süleyman sterf in 1566, die nag voor die oorwinning tydens die Slag van Szigetvar, in Hongarye. Hy is saam met sy vrou, Roxelana (Khourrem), in 'n mausoleum in die [[Süleymaniye-moskee]] in [[Istanboel]] begrawe.
 
Ten tyde van sy dood was die belangrikste [[Moslem]]-stede ([[Mekka]], [[Medina]], [[Jerusalem]], [[Damaskus]] en [[Bagdad]]), verskeie [[Balkan]]-provinsies tot by vandag se [[Oostenryk]], en die grootste deel van Noord-Afrika onder beheer van die Ottomaanse Ryk.
 
== Verwysings ==