Verskil tussen weergawes van "Partiese Ryk"

k
k (→‎Geskiedenis: + skakel)
[[Mithridates I van Parthië]] (omstreeks 171–138 v.C.) het die ryk uitgebrei deur [[Medië]] en [[Mesopotamië]] van die Seleukidiese Ryk af te neem. Op sy hoogtepunt het die Parthiese Ryk gestrek van die gebied noord van die [[Eufraat]], in wat nou Sentraaloos-[[Turkye]] is, tot Oos-Iran. Die ryk, wat aan die [[Syroete]] tussen die [[Romeinse Ryk]] en die [[Middellandse See]] gelê het, het ’n groot handelsentrum geword.
 
Die Parthe het die kuns, argitektuur en geloof van die [[Persië|Persiërs]], [[Grieke]] en ander streekkulture aangeneem. Die Arsasidiese heersers het die titel "koning van konings" gehad as deel van hul aanspraak as erfgename van die Achaemenidiese Ryk. Die magsetel het geskuif van [[Nisa (Turkmenistan)|Nisa]] na [[Ctesiphon]] aan die [[Tigris]] (suid van die hedendaagse [[Bagdad]] in [[Irak]]), hoewel ander stede ook as hoofstede gedien het.
 
Toe die Parthe weswaarts uitbrei, het hulle gebots met die [[Armenië|Armeniërs]] en eindelik die laat [[Romeinse Republiek]]. Rome en Parthië het met mekaar meegeding om die konings van Armenië te onderwerp. Die Parthe het die Romeine in 53 v.C. verslaan en in 40–39 v.C. het Parthiese magte die hele [[Levant]] behalwe [[Tyre]] van die Romeine afgeneem. [[Marcus Antonius]] het ’n teenaanval op Parthië geloods, hoewel sy suksesse oor die algemeen in sy afwesigheid behaal is onder die aanvoering van sy luitenant Ventidius. Verskeie Romeinse keisers of hul generaals het [[Mesopotamië]] ook in die volgende paar eeue binnegeval.