Verskil tussen weergawes van "Partiese Ryk"

5 grepe verwyder ,  4 jaar gelede
k
+ skakels
k (→‎Geskiedenis: + skakel)
k (+ skakels)
Die Parthe het die kuns, argitektuur en geloof van die [[Persiërs]], [[Grieke]] en ander streekkulture aangeneem. Die Arsasidiese heersers het die titel "koning van konings" gehad as deel van hul aanspraak as erfgename van die Achaemenidiese Ryk. Die magsetel het geskuif van [[Nisa (Turkmenistan)|Nisa]] na [[Ctesiphon]] aan die [[Tigris]] (suid van die hedendaagse [[Bagdad]] in [[Irak]]), hoewel ander stede ook as hoofstede gedien het.
 
Toe die Parthe weswaarts uitbrei, het hulle gebots met die [[Armenië|Armeniërs]] en eindelik die laat [[Romeinse Republiek]]. Rome en Parthië het met mekaar meegeding om die konings van [[Armenië]] te onderwerp. Die Parthe het die Romeine in 53 v.C. verslaan en in 40–39 v.C. het Parthiese magte die hele [[Levant]] behalwe [[Tyre]] van die Romeine afgeneem. [[Marcus Antonius]] het ’n teenaanval op Parthië geloods, hoewel sy suksesse oor die algemeen in sy afwesigheid behaal is onder die aanvoering van sy luitenant Ventidius. Verskeie Romeinse keisers of hul generaals het [[Mesopotamië]] ook in die volgende paar eeue binnegeval.
 
Gereelde burgeroorloë tussen aanspraakmakers op die Parthiese troon het gevaarliker blyk te wees as buitelandse invalle. Die Parthiese mag het afgeneem nadat Ardashir I, die heerser van Estakhr, in opstand gekom het teen die Arsasiders en hul laaste heerser, Artabanus V, in 224 v.C. vermoor het. Ardashir het die [[Persiese Ryk|Sassanidiese Ryk]] gestig wat oor Iran en ’n groot deel van die Nabye-Ooste geheers het tot met die [[Moslem]]se verowerings van die [[7de eeu]] n.C., hoewel die Arsasidiese dinastie in kleiner streke voortgeleef het.