Verskil tussen weergawes van "Sirië"

8 grepe bygevoeg ,  4 jaar gelede
k
k (Hersien)
Die huidige Sirië maak deel uit van 'n groter historiese kultuurlandskap, Bilad al-Sjam, wat sedert die vroegste geskiedenis die bakermat van 'n verskeidenheid beskawings was. So het nie alleen beskawings van die ou Midde-Ooste soos Sumeriërs, Akkadiërs, Assiriërs en Fenisiërs hul oorsprong in dié gebied nie, maar dit het ook 'n belangrike rol in die Hellenistiese en Romeinse geskiedenis gespeel.
 
Tientalle van versonke stede soos Ebla, Ugarit, Apameia, [[Palmyra]] of Bosra getuig net soos die vier moderne stede tussen die kusgebergte in die weste en die steppelandskap van Oos-Sirië, Aleppo, Hama, Homs en Damaskus, van 'n ryk verlede. Die godsdienstige diversiteit van Sirië kan teruggevoer word na die laat antieke tydperk toe Sirië een van die vernaamste provinsies van die [[Bisantynse Ryk]] was, en die vroeë Islamitiese periode.
 
Gedurende die Arabiese verowerings in die 7de eeu het Damaskus tussen 661 en 750 as hoofstad van die eerste Islamitiese dinastie, die Omajade, gedien en was sodoende die administratiewe sentrum van 'n wêreldryk wat van Spanje tot Sentraal-Asië gestrek het. Alhoewel die begin van kulturele, taalkundige en godsdienstige assimilasie deur die Arabiese veroweraars in hierdie tydperk val, was die heersers verdraagsaam teenoor die verskeidenheid van Christelike gemeenskappe wat met mekaar in godsdienstige opsig meegeding het.
 
Die Arabiese Ryk het vanaf die 9de en 10de eeu verbrokkel en die ontstaan van nuwe Turkse en Koerdiese elites bevorder. Die middeleeuse kruistogte het veral Christelike gemeenskappe in die Midde-Ooste onder druk geplaas, terwyl die [[Mongole]]-invalle hele landsdele verwoes en ontvolk het. Siriese stede, veral Aleppo, het vanaf 1516 onder die bewind van die Ottomaanse Ryk 'n kulturele en ekonomiese bloeitydperk beleef wat met sosiale mobiliteit gepaard gegaan het. So het 'n groot deel van vroeë 20ste eeuse stedelike elites hulle eers in die vier eeue onder Ottomaanse heerskappy in die land gevestig. Die meeste van hulle was immigrante uit Irak en Koerdiese streke.
 
Sirië as staat binne sy huidige grense het ná groot kulturele omwentelinge in die 19de eeu en die dikwels gedwonge vestiging van Tsjerkessiese en Armeense vlugtelinge ná die val van die Ottomaanse Ryk ontstaan, aanvanklik nog as mandaatsgebied wat vanaf 1920 deur Frankryk geadministreer is en sodoende onder sterk Europese invloed gekom het. Op 17 April 1946 het Sirië ná 'n rewolusie sy onafhanklikheid as Siriese Arabiese Republiek verklaar.