Verskil tussen weergawes van "Napels"

5 grepe bygevoeg ,  4 jaar gelede
k
replaced: 8de → 8ste using AWB
k (replaced: 8de → 8ste using AWB)
 
== Klimaat ==
Napels het 'n tipies gematigde mediterreense klimaat met gematigde winters en warm somers. Die reënseisoen konsentreer homself gedurende November en Desember en dan weer gedurende Maart en April. Die gemiddelde temperatuur tydens die koudste maande is ongeveer 8 ° C. Die gematigde klimaat en die skoonheid van die baai van Napels het in die Romeinse tyd daarvoor gesorg dat dit 'n populêre vakansiebestemming was vir die Romeinse keisers. Sowel keisers [[Keiser Augustus|Augustus]] en [[Tiberius]] het byvoorbeeld besluit om die eiland Capri as hulle woonplek in te rig.
 
== Beknopte geskiedenis ==
Napels word in die 4de eeu v.C. min of meer gedwing om 'n bondgenoot van [[Romeinse Republiek|republikeinse Rome]] te word. Gedurende die periode van die [[Romeinse Ryk]] bly Napels 'n belangrike stad, maar word Grieks stadig maar seker verdring deur [[Latyn]], veral deur Latynsprekendes wat in die vele Romeinse kolonies rondom die stad kom woon. Deur die uitbarsting van Vesuvius in die 1ste eeu wat Pompeï verwoes, word ook Napels ernstig beskadig.
 
In Napels, in die Castel dell'Ovo, word Romulus Augustulus, die laaste keiser van die [[Wes-Romeinse Ryk]], gevange gehou, nadat hy in [[476]] onttroon word. In die 6de eeu word Napels verower deur die [[Oos-Romeinse Ryk]] in 'n poging van keiser Justinianus om die vervalle [[Romeinse Ryk]] nuwe lewe in te blaas. Napels word 'n paar jaar later weer verower deur die [[Lombarde]] (barbaarse stam uit Noord-Italië). In die 8de8ste eeu en 9de eeu ly die stad swaar onder aanvalle deur islamitiese seerowers. Die [[Wikings]] kom in dieselfde tyd ook meer gereeld daar aan land. Omstreeks 1000 kry die Wikings dit uiteindelik reg om 'n vaste voet aan die grond in Suid-Italië te behou en brei hulle hul besit daarna uit. In 1039 is Napels die laaste hertogdom wat in die hande van die Noormanne val tydens hulle stigting van die Koninkryk Sisilië. In 1224 stig die Wikingkoning Frederik II in Napels die universiteit.
 
In 1266 wys [[Pous Clemens IV]] die koningskap van die Koninkryk van Napels toe aan die Fransman Karel van Anjou. Hy verskuif sy hoofstad van Palermo na Napels. In 1284 word die Koninkryk in twee dele verdeel, maar albei eien hulself die naam Koninkryk van Sisilië toe.
Baie van die disse wat internasionaal as eg Italiaans beskou word het hulle oorsprong in Napels, terwyl die populariteit hiervan nie noodwendig deur alle Italianers gedeel word nie. Die kulinêre tradisie in Italië is nog altyd sterk streekgebonde wat veroorsaak dat bepaalde dinge wat in Napels geëet word nêrens ander in die land gevind kan word nie, en wanneer dit beskikbaar is, ook nog waarskynlik heeltemal anders voorberei word. Vir die Napolitani is kos een van die grootste vreugdes in die lewe, en dit is byna onmoontlik om nie heerlik te eet tydens 'n besoek aan die stad nie. Kos is oral op straat te vinde, daar is letterlik honderde klein bakkerytjies wat elke dag duisende vars pizzas en borde pasta opdis. Ook nie vreemd dat dit amper verpligtend is om dit "te geniet" as jy in Napels in 'n restaurant by 'n tafel aansit nie!
 
'n Tipiese Italiaanse ete bestaan uit ''antipasto'' (voorgereg), ''primo piatto'' (pasta/pizza), ''secondo piatto'' (vleis/groente), ''dolci'' ([[roomys]]/koek), koffie en likeur. Deur Napels se ligging aan die [[Middellandse See]] en die warm klimaat, word die kos sterk deur hierdie faktore beïnvloed. Daar is byvoorbeeld altyd 'n oorvloed aan seekos aanwesig, hetsy as antipasti (gemarineerde [[ansjovis]], seekatslaai, mossels met swart peper, vars seekos-slaai) of as hoofgereg (spaghetti met klein mosseltjies in die skulp, [[kabeljou]] en calamari).
 
Napels is tradisioneel die tuiste van die pizza. Die enigste egte pizza is volgens die puriste die Margherita, wat sy ontstaan aan die einde van die 19e eeu in die stad gehad het. So eenvoudig moontlik met net [[tamatie]], buffel-[[mozzarella]] en basiliekruid. Die kombinasie van groen, wit en rooi, is in 1889 vir die eerste keer opgedis aan koningin Margherita, die vrou van koning Umberto I. 'n Oorspronklike Napolitaan genaamd Raffaele Esposito, het op hierdie manier sy vaderlandsliefde gedemonstreer by wyse van 'n pizza met die kleure van die trotse Italiaanse vlag.