Verskil tussen weergawes van "Charles Montesquieu"

789 grepe bygevoeg ,  4 jaar gelede
geen wysigingsopsomming nie
Die Persiese briewe het veral bekend geword weens die kritiek van Montesquieu op verskillende aspekte van die Franse saamelewing en die spot wat hy met die Franse dryf. In die begin sien die leser veral die naïwiteit van die Perse teenoor die Franse norme en waares uit die tyd. Dit word egter dit gou duidelik dat die teks satiries geskryf is en die leser juis konfronteer met die Europese situasie. Een van die belangrikste sake wat Montesquieu aan die kaak stel in hierdie briefroman is die [[monargie]]. Hy noem die sisteem 'n "fatale wapen", omdat die drie magte (wetgewende, uitvoerende en regsprekende mag) saamgevoeg is onder één persoon, die [[koning]].
 
===Oor die gees van die wette/''De l'Esprit diesdes Lois''===
In [[1748]] publiseer hy in [[Genève]] sy bekendste en mees invloedryke werk, ''De l'Esprit diesdes Lois'' (Oor die gees van die wette). Dit was 'n omvangryke studie wat temas soos [[Republiek | republieke]], monargieë en despote dek. Montesquieu spreek hom uit teen die [[slawerny]] en soek na maniere om die [[vryheid]] te verbreed en [[tirannie]] te voorkom.
 
In die hoofstuk "Oor die Engelse staatsinrigting" kom Montesquieu tot die gevolgtrekking dat dit moontlik was deur die skeiding van die magte. In hierdie leer van die [[trias politica]] gaan dit om die drietal van die wetgewende gesag, die uitvoerendie gesag en die regsprekende gesag. 'n Sterk topklas was volgens hom noodsaaklik om magsmisbruik te voorkom. Die drie magte moet mekaar kontroleer en voorkom dat één mag die oorhand verkry. Hulle dien om die vryheid en gelykheid van die burger te behou. Die dertien Parlemente van Frankryk was volgens Montesquieu 'n manier om koninklike despotisme teen te gaan.
 
As antwoord op die kritiek wat in die daaropvolgende jare op ''De l'Esprit dies Lois'' geuiter word skryf Montesquieu in [[1751]] 'n verdediging hiervan, die ''Défense de l'Esprit dies Lois''. In [[1754]] - 'n jaar voor sy dood publieer hy sy laatste geskrif van belang, ''Arsace et Isménie'', 'n werk wat enige ooreenkoms vertoon met die ''Télémaque'' van Fénelon.
 
==Publikasies==
• ''La cause die la pesanteur dies corps''
 
• ''La damnation éternelle dies païens'' (1711)
 
• ''Système des Idées'' (1716)
 
• ''Lettres persanes'' (1721)
• ''Le Temple de Gnidie'' (1724), roman
 
• ''Histoire véritable d'Arsace et Isménie'' (1730), roman
 
• ''Considérations sur les causes de la grandieur dies Romains et de leur décadience'' (1734)
 
• ''De l'esprit des lois'' (1748)
• ''La défense de « l'Esprit des lois »'' (1750)
 
• ''Pensées suivies de Spicilège''
 
• ''Le flux et le reflux de la mer''
 
• ''Mémoires sur la fièvre intermittente''
 
• ''Mémoires sur l'écho''
 
• ''Les maladies des glandies rénales''
 
• ''La pesanteur des corps''
 
• ''Le mouvement relatif''
 
• ''Les caprices de la modie'', brief
 
 
== Eksterne skakels ==
16 680

wysigings