Toerisme: Verskil tussen weergawes

1 088 grepe bygevoeg ,  6 jaar gelede
k
== Geskiedenis ==
=== Antieke tydperk ===
===== Stand van navorsing ====
[[Lêer:Bay_of_Naples_Pozzuoli_Baia_2005.jpg|duimnael|Baiae in die Golf van Napels - hier gesien vanuit Pozzuoli (die antieke Puteoli) - was 'n gewilde luukse strandoord en toeristebestemming in antieke Rome waar welgesteldes vir hulself somerhuise aan die see laat bou het]]
Toerisme het lankal bestaan voordat Britse en ander Europese adellikes en lede van die hoërklas vanaf die middel van die 17de eeu hul ''Grand Tour'' of kulturele en opvoedkundige rondreis deur die Middellandse Seegebied onderneem het. So het die gesofistikeerde Augusteïese en post-Augusteïese samelewing van antieke Rome (tussen 44 v.C. en 69 n.C.) reeds oor instellings beskik wat eintlik as meer onlangse verskynsels van toerisme beskou sou word - museums, reisgidse, seeoorde (met onvermydelike dronk en lawaaierige vakansiegangers wat die nagrus versteur het), romantiese kersligetes en -partytjies in gesogte restaurante, promiskueuse hotelle, onvermydelike besienswaardighede, warm- en mineraalbaddens, aandenkingwinkels, poskaartjies, vervelende toergidse, konsertsale en ander gerieflikhede (en ongerieflikhede).<ref>John K. Walton (red.): ''Histories of Tourism. Representation, Identity and Conflict''. Clevedon · Tonawanda, NY · North York, Ontario: Channel View Publications 2005, bl. 69</ref>
 
Min navorsing oor antieke Romeinse toerisme is gedoen deur werktuie en konsepte, wat binne die raamwerk van moderne toerismestudies ontwikkel is, daarop toe te pas. So merk geskiedkundiges wél op dat toerisme 'n algemene verskynsel in laat-Republikeinse en vroeë keiserlike Rome was, terwyl die ''Oxford Classical Dictionary'' erken dat in Rome blykbaar 'n toerismebedryf ontwikkel het wat in baie opsigte vergelykbaar was met moderne ontwikkelinge. Nogtans skenk historici min aandag aan hierdie aspek van die Romeinse samelewing omdat toerismestudies nie spesifiek binne hul studieveld val nie.
 
==== Konsepte en terminologie ====
Drie konsepte van Augusteïese toerisme (''peregrinatio'', ''otium'', ''hospitium'') open 'n wye semantiese veld wat lig werp op die reisgewoontes in dié tydperk.<ref>Walton (2005), bl. 70</ref>
 
Een van die terme, waarmee in Latyn na 'n reisiger verwys word, is ''peregrinator'' ('n samestelling van per "deur" en "ager" wat hier die betekenis van "land" het - dus iemand wat 'n langer reis deur verskillende lande onderneem het, en nie juis 'n uitstappie nie). Dié substantief is uitsluitlik oorgelewer in sy manlike vorm en weerspieël sodoende die werklikheid van 'n samelewing waarin die groot meerderheid toeriste mans was, met uitsondering van enkele welgestelde weduwees of ander finansieel onafhanklike vroue. Opvallend is die dubbelsinnigheid van ''peregrinare'', die werkwoord warvan dit afgelei is, wat enersyds vertaal kan word as "'n reis onderneem" of "na die buiteland gaan" (so onder meer in Cicero se ''Brutus'' 13, 51), maar ook as "'n vreemdeling wees" (soos in Cicero se ''De Finibus'' 3, 12, 40).
 
== Verwysings ==