Djin: Verskil tussen weergawes

2 grepe verwyder ,  6 jaar gelede
geen wysigingsopsomming nie
No edit summary
No edit summary
 
==Etimologie==
Die woord "djin" kom van ''Jinnjinn'', ’n Arabiese [[versamelwoord]] wat afgelei is van die Semitiese stam <big>{{klh|jnn}}</big> (Arabies: جَنّ / جُنّ, ''jann'') en hoofsaaklik "wegkruip" beteken. Sommige skrywers vertolk die woord se betekenis as "wesens wat verberg is van die sintuie".<ref>{{cite web|url=http://www.tyndalearchive.com/tabs/lane/|title=An Arabic-English Lexicon|author=Edward William Lane}}. p. 462.</ref> Verwante woorde sluit in die Arabiese ''majnūn'' ("besete" of, meer algemeen, "waansinnig"), ''jannah'' ("tuin") en ''janīn'' ("embrio").<ref>{{cite book |title=Dictionary of Modern Written Arabic |last=Wehr |first=Hans |authorlink=Hans Wehr |year=1994 |edition=4 |publisher=Spoken Language Services |location=Urbana, Illinois |isbn=978-0-87950-003-0 |page=164}}</ref> ''Jinn'' is die Arabiese meervoudsvorm; die enkelvoud is ''jinni''.
 
Die [[Afrikaans]]e woord [[Genius (mitologie)|genius]] kom van [[Latyn]] af en beteken ’n beskermgees van mense en plekke in die antieke [[Romeinse Ryk|Romeinse]] godsdiens.
[[Beeld:LLW_Aladdin_genie.jpg|thumb|200px|Aladdin en die djin, gebou van Lego-blokkies.]]
 
Die sosiale struktuur van djins is dieselfde as mense s’n; hulle het ook konings, howe, troues en rourituele.<ref>Ṭūsī, p. 484; Fozūnī, p.&nbsp;527</ref> ’n Algemene geloof is dat daar vyf ordes van djins is: die ''Marid'' (die sterkste soort), die ''Ifrit'', die ''Shaitan'', die ''Ghul'' (of ''Jinn'') en die ''Jann'' (die swakste soort).<ref>Hughes, Thomas Patrick. ''Dictionary of Islam''. 1885. "Genii" pgs. 133-138.</ref> Volgens ’n paar [[hadit]]-tradisies word djins in drie klasse verdeel: dié wat vlerke het en vlieg, dié wat soos slange en honde lyk en dié wat ononderbroke rondloop. Fozūnī beskryf hulle as wesens wat verskillende vorme het: Sommige lyk soos aasvoëls en slange, ander is lang mans metin wit klere.<ref>Fozūnī, pp.&nbsp;525&ndash;526</ref> Hulle kan selfs hul verskyning maak as drake, wilde-esels en ander diere.<ref>Kolaynī, I, p.&nbsp;396; Solṭān-Moḥammad, bl.&nbsp;62</ref> Hulle kan ook die’n menslike vorm aanneem om hul menslike slagoffers te mislei en vernietig.<ref>Mīhandūst, bl.&nbsp;44</ref>
 
Ibn Taymiyyah, ’n invloedryke [[Middeleeuse]] teoloog, het geglo djins is oor die algemeen "onkundig, vals, onderdrukkendverdrukkend en gevaarlik".<ref name="taym">Ibn Taymiyyah, ''al-Furqān bayna awliyā’ al-Raḥmān wa-awliyā’ al-Shayṭān'' ("Essay oor die Djin"), in Engels vertaal deur Abu Ameenah Bilal Phillips</ref> Hy het geglo djins is verantwoordelik vir baie van die "towerkrag" wat mense waarneem, en dat hulle met towenaars saamwerk om goed ongesiens op te lig, geheime waarhede aan waarsêers openbaar en die stem van afgestorwenes namaak tydens séances.<ref name="taym"/>
 
Sewe konings van die djins word tradisioneel verbind met die dae van die week:<ref name="Lebling2010">{{cite book|author=Robert Lebling|title=Legends of the Fire Spirits: Jinn and Genies from Arabia to Zanzibar|url=https://books.google.com/books?id=qKL3AgAAQBAJ&pg=PT87|date=30 Julie 2010|publisher=I.B.Tauris|isbn=978-0-85773-063-3|pages=87}}</ref>