Verskil tussen weergawes van "Hendrik de Cock"

859 grepe bygevoeg ,  4 jaar gelede
Weens die aanprysende voorwoord is hy opnuut voor die kerkbestuur gedaag en aangesien hy weier om sy uitlatings terug te trek, is hy op [[29 Mei]] [[1834]] afgesit as predikant. Hierna beroep hy hom op die Sinode, wat sy vonnis op [[16 Julie]] versag deur hom ses maande tyd tot nadenke te gee. Die spanning het nou ál meer toegeneem, veral toe die predikant van Doeveren-Genderen-en-Gansoijen, Hendrik Peter Scholte (wat later na die [[Verenigde State van Amerika]] verhuis en 'n kolonie op Pella in die deelstaat [[Iowa]] sou vestig), hom by ds. De Cock skaar en op [[12 Oktober]] op ’n veld by Ulrum vanaf ’n boerewa vir ’n talryke menigte preek. Die volgende Sondag wou De Cock in die kerk in Ulrum preek, maar word hierin met krag verhinder. Die predikant wat veronderstel was om dié dag die preekdiens waar te neem, kon weens ’n geweldige toeloop nie die kansel bereik nie. Hierop het ds. De Cock op ’n kerkbank geklim en aan die vergaderde menigte ’n akte van afskeiding voorgelees wat deur 53 Ulrummers, onder wie die hele kerkraad, onderteken is. Hiervan is afskrifte aan sy majesteit die koning, die minister van erediens en aan verskillende kerkbesture gestuur. Vervolgens het ds. De Cock in sekere wonings en boereskure sy leerredes gehou wat steeds getuig het van dieselfde heftigheid en bitterheid. Toe hy ná die ses maande lange uitstel nog nie van sy standpunte wou afsien nie, is hy op [[20 Januarie]] [[1835]] formeel as predikant afgesit. By die aankondiging van sy vonnis het die kerk dit duidelik gemaak dat ds. De Cock nie vanweë sy gevoelens nie, maar vanweë sy gedrag afgesit is.
 
Ná die gebeure van [[19 Oktober]] [[1834]] het ’n kompanie van 104 man van die 10de afdeling van die infanterie Ulrum op [[25 Oktober]] binnegetrek en op die dorp gebly waar die arm Afgeskeidenes gedwing is om hulle te voed terwyl hulle die mense se huise beset het. Twaalf soldate is in ds. De Cock se huis gestasioneer en hy is onder huisarres geplaas sodat hy nie weer die openbare rus in die kerk kon versteur nie. WeensDie ongeoorloofdesoldate godsdiensoefeningehet istot ds.Januarie De Cock deur die regbank1835 in AppingadamUlrum ’n vonnis van 150 guldegebly en drie maande gevangenisstraf opgelê. Ds. Scholte, wat voor dieselfde regbank aangekla is weens sy prediking in die veld, is vrygespreek, ook deur die geregshof in Groningen, waarheen Appingadam geappelleerdaarna het. Intussen het klein groepe mense die voorbeeldhelfte vanagtergebly Ulrumtot beginop volg en afgeskei van die[[7 HervormdeJulie]] Kerk[[1835]].
 
Die Nederlandse regering het as teenmaatreël teen die Afskeiding die ou Franse wet uit die tyd van [[Napoleon]] heringestel wat enige byeenkoms van meer as 20 mense verbied het. Dit het dit byna onmoontlik gemaak vir die Afgeskeidenes om eredienste te hou. As hulle die wet oortree het, is hulle reuse-boetes opgelê. En as hulle dit nie kon betaal nie, is hul karige besittings per openbare veiling verkoop en die opbrengs aan die staat oorhandig. As selfs dié maatreël nie voldoende was om die skuld te delg, is hulle tronkstraf opgelê. Dis hoe dit gebeur het dat ds. De Cock drie maande in die gevangenis moes deurbring. Eers tydens die bewind van koning Willem II in 1841 is dié wet opnuut opgehef en die godsdiensvervolging gestaak.
 
Weens ongeoorloofde godsdiensoefeninge is ds. De Cock deur die regbank in Appingadam ’n vonnis van 150 gulde en drie maande gevangenisstraf opgelê. Ds. Scholte, wat voor dieselfde regbank aangekla is weens sy prediking in die veld, is vrygespreek, ook deur die geregshof in Groningen, waarheen Appingadam geappelleer het. Intussen het klein groepe mense die voorbeeld van Ulrum begin volg en afgeskei van die Hervormde Kerk.
 
== Ná die Afskeiding en oorlye ==
85 663

wysigings