Verskil tussen weergawes van "Slag om Brittanje"

geen wysigingsopsomming nie
(Amper daar)
|}}
 
Die '''Slag om Brittanje''' ([[Engels]]: ''Battle of Britain'') is die naam vir die gevegte tussen [[Duitsland|Duitse]] en [[Verenigde Koninkryk|Britse]] [[vegvliegtuig|vegvliegtuie]] gedurende die somer en herfs van [[1940]] tydens die [[Tweede Wêreldoorlog]]. Britse vlieëniers het Duitse vlieëniers probeer verhinder om herhaaldelik bomme op Britse stede te gooi. Die bombardement is teen die einde van 1940 gestaak, en die Britte het dit as 'n groot oorwinning beskou. [[Winston Churchill]] het die vlieëniers van die [[Britse Lugmag]] (RAF) geprys met die woorde: "''Never in the field of human conflict was so much owned by so many to so few''".<ref name="HAT Taal-en-feitegids">HAT Taal-en-feitegids, Pearson, Desember 2013, ISBN 978-1-77578-243-8</ref>
 
Die Slag om Brittanje was die eerste eerste groot veldtog wat slegs deur [[lugmag]]te besleg is. Dit was ook die grootste en langste lugbombardement tot op daardie datum.
 
== Deel 1: Strategiese teikens ==
[[Lêer:Battle of britain air observer.jpg|duimnael|links|Britse waarnemers moets die lugruim dophou.]]
Van Julie 1940 was die vernaamste teikens konvooie skepe en hawens, soos by [[Portsmouth]]. 'n Maand later verskuif die [[Luftwaffe]] sy aanvalle na vliegvelde en ander infrastruktuur. Soos die stryd gevorder, het die Luftwaffe ook fabrieke geteiken.
 
Van Julie 1940 was die vernaamste teikens konvooie skepe en hawens, soos by [[Portsmouth]]. 'n Maand later verskuif die [[Luftwaffe]] sy aanvalle na vliegvelde en ander infrastruktuur. Soos die stryd gevordervorder, het die Luftwaffe ook fabrieke geteiken.
[[Radar]]stasies lans die kus is verwoes, totdat slegs een mas staande gebly het. Die Britte moes noodgedwonge 'n rugsteunstelsel van menslike waarnemers ingespan om inligting by hulle hoofkwartier te kry. Die meeste geskiedkundiges is dit eens dat Duitsland op die stadium die gevegte gedomineer het.<ref name=Bungay>Bungay, Stephen. 2000. The most dangerous enemy: a history of the Battle of Britain. London: Aurum Press. ISBN 1-85410-721-6 (hardcover) ISBN 1-85410-801-8 (paperback)</ref>
 
[[Radar]]stasies lans die kus is verwoes, totdattot slegs een mas staande gebly het. Die Britte moes noodgedwonge 'n rugsteunstelsel van menslike waarnemers ingespan om inligting by hulle hoofkwartier te kry. Die meeste geskiedkundiges is dit eens dat Duitsland op die stadium die gevegte gedomineer het.<ref name=Bungay>Bungay, Stephen. 2000. The most dangerous enemy: a history of the Battle of Britain. London: Aurum Press. ISBN 1-85410-721-6 (hardcover) ISBN 1-85410-801-8 (paperback)</ref>
 
== Deel 2: Burgerlike teikens ==
[[Lêer:Heinkel He 111 during the Battle of Britain.jpg|duimnael|Heinkel He 111-bomwerpers tydens die Slag om Brittanje]]
Uiteindelik het die Luftwaffe bevolkingsentra, soos dorpe en stede, begin bombardeer, asook fabrieke.
 
Uiteindelik het die Luftwaffe bevolkingsentra, soos dorpe en stede, begin bombardeer, asook fabrieke. Toe die RAF [[Berlyn]] en Duitse lugbasisse in [[Frankryk]] aanval, beveel [[Adolf Hitler]] die Luftwaffe om op die Britse stede te fokus.<ref name="Bungay" />{{Rp|p305}} Hierdie terreuraanvalle was ontwerp om paniek te saai en die Britte se moraal te breek.
 
Op 7 September 1940 is met 'n massiewe reeks klopjagte op die [[Teems]] in Londen begin. Byna vierhonderd bomwerpers en meer as seshonderd vegters het die Britse hawe dag en nag aangeval.
 
Die RAF se Groep 11-eskader het opgestyg om hulle te ontmoet, in groter getalle as wat die Luftwaffe verwag het. Groep 12 se "Big Wings"-eskader het twintig minute geneem om tot formasie te kom en hulle mis hul beoogde teiken, maar kom 'n klomp bomwerpers tee terwyl hulle nog klim. Met hul teruggekeer blameer hulle hul beperkte sukses op die feit dat hulle te laat ingeroep is.<ref name=7sept>Putland, Alan L. [http://www.battleofbritain1940.net/0036.html "7 September 1940."] ''Battle of Britain Historical Society''. Besoek op 12 Augustus 2009.</ref><ref>Putland, Alan L. [http://www.battleofbritain1940.net/0037.html "7 September 1940 – The Aftermath."] ''Battle of Britain Historical Society''. Besoek op 12 Augustus 2009.</ref>
 
Die Luftwaffe het hul oggend-aanvalle begin staak, en eers laatmiddag met aanvalle op Londen begin, vir 57 nagte 'n ry.
Die Britse lugbevel se moraal was laag en hulle het 'n tekort aan manskappe en masjinerie ondervind, maar die gebrek aan aanvalle op lugvelde het hulle toegelaat om te herbou. Week na week het hulle sterker geword, terwyl die Lutfwaffe se verliese bly groei het.
 
Op 15 September is twee massiewe golwe van Duitse aanvalle voorkom, elke vliegtuig van Groep 11 is die dag ingespan. Op die belangrike dag is 60 Duitse en 26 RAF-vliegtuig afgeskiet. Dié Duitse nederlaag noop Hitler om voorbereidings vir die inval van Brittanje uit te stel. In die aangesig van toenemende verliese en die gebrek aan goeie plaasvervangers, het die Luftwaffe na nagtelike aanvalle oorgeskakeloorgegaan.
 
Op 27 September is 'n Junkers Ju 88-vliegtuig ná sy klopjag op Londen in [[Kent]] afgeskiet.<ref name=KO>Green, Ron and Mark Harrison. [http://www.kentonline.co.uk/kentonline/news/2009/september/30/battle_of_graveney.aspx "Forgotten frontline exhibition tells how Luftwaffe fought with soldiers on Kent marshes."] ''KentOnline'', 30 September 2009. Besoek op 21 Augustus 2010.</ref> Die Duitse vlieëniers oorleef en het met die plaaslik gestasioneerde Britse troepe slaags geraak. Dit iswas blykbaar die eerste keer in byna 300 jaar wat gewapende indringers met Britse soldate op Britse bodem slaags geraak het.<ref name="KO" />
 
== Verwysings ==