Maak hoofkeuseskerm oop

Wysigings

22 grepe bygevoeg ,  2 jaar gelede
geen wysigingsopsomming nie
'''W.E.G. Louw''' was kunsredakteur van ''Die Burger'' en ʼn professor in Nederlandse letterkunde aan die Universiteit van Stellenbosch. Hy is ʼn Afrikaanse digter en lid van die Dertiger-beweging in die letterkunde, wat met sy poësie die Hertzogprys verower.
 
== Lewe en werk ==
{{Inligtingskas Persoon
| naam = W.E.G. Louw
| webwerf =
| voetnotas =
}}
}}William Ewart Gladstone Louw is as die jongste van vier broers op ([[1913]] – [[1980]]) was 'n [[Afrikaans]]e skrywer en digter. Al sy boeke is as W.E.G. Louw gepubliseer. Hy was die jonger broer van die digter [[N.P. van Wyk Louw]]. Albei het hul skoolloopbaan aan [[SACS]] voltooi, toe nog in die Kaapse middestad. In 1935 wen hy die [[Hertzogprys]] vir ''Die ryke dwaas'' (saam met [[C. Louis Leipoldt]] en [[Totius]]). Die versameling poësie kan moontlik as die begin van die [[Dertigers]]-beweging in die Afrikaanse literatuur beskou word.<ref>Lindenberg, E., et al. "Inleiding tot die Afrikaanse Letterkunde". Pretoria en Kaapstad: Vyfde uitgawe, 1980.</ref> Hy is op 31 Mei 1913 op [[Sutherland]] gebore. Hy is die seun van die prokureur Bismarck von Moltke Louw en Martha Hendrina Johanna Frederika (Poppie) van Wyk, dogter van ʼn bekende boer van die distrik. Sy broers is Koos, die bekende digter N.P. van Wyk en Bismarck von Moltke. Die huis in Jubileestraat waar die gesin bly, word later as gevolg van sy en sy broer N.P. van Wyk Louw se belang in die letterkunde as museum verklaar. Hy begin sy laerskoolopleiding op Sutherland. In Desember 1920 vestig die gesin hulle in ʼn huis in [[Oranjezicht]] in Kaapstad. Die verhuising is egter nie ʼn volslae breuk met sy plattelandse verlede nie, aangesien hulle huis in Sutherland eers in 1925 verkoop word, sy pa steeds vennoot in die prokureurspraktyk op die dorp is en die kinders vir etlike jare steeds vir die somer en wintervakansies sou terugkeer na familie in die distrik of die naburige [[Calvinia]] distrik. In [[Kaapstad]] ontvang hy sy laer- en hoërskoolopleiding hoofsaaklik aan die Engelstalige South African College School, waar hy in 1930 matrikuleer. Sy matriek resultate sluit twee onderskeidings in en hy verower hiermee ʼn studiebeurs. Op hoërskool dien hy vir ʼn tyd op die redaksie van die skooltydskrif ''The South African College Magazine'', waarin daar van sy eerste gedigte verskyn, terwyl hy ook dien op die komitee van die Literary and Debating Society. In hierdie tyd ontvang hy musieklesse van ʼn [[Duitsers|Duitse]] dame, wat sy belangstelling in verskeie ander aspekte van die [[Wes-Europese Somertyd|Wes-Europese]] kultuur prikkel. Skoolvakansies bring hy meestal deur op sy oupa Van Wyk se plaas Gunsfontein naby Sutherland.
 
'''W.E.G. Louw''' was kunsredakteur van ''[[Die Burger]]'' en ʼn professor in Nederlandse letterkunde aan die [[Universiteit van Stellenbosch]]. Hy iswas ʼn'n Afrikaanse digter en lid van die Dertiger-beweging in die letterkunde, wat met sy poësie die [[Hertzogprys]] gewen verowerhet.
 
== Lewe en werk ==
}}William Ewart Gladstone Louw is as die jongste van vier broers op ([[1913]] – [[1980]]) was 'n [[Afrikaans]]e skrywer en digter. Al sy boeke is as W.E.G. Louw gepubliseer. Hy was die jonger broer van die digter [[N.P. van Wyk Louw]]. Albei het hul skoolloopbaan aan [[SACS]] voltooi, toe nog in die Kaapse middestad. In 1935 wen hy die [[Hertzogprys]] vir ''Die ryke dwaas'' (saam met [[C. Louis Leipoldt]] en [[Totius]]). Die versameling poësie kan moontlik as die begin van die [[Dertigers]]-beweging in die Afrikaanse literatuur beskou word.<ref>Lindenberg, E., et al. "Inleiding tot die Afrikaanse Letterkunde". Pretoria en Kaapstad: Vyfde uitgawe, 1980.</ref> Hy is op 31 Mei 1913 op [[Sutherland]] gebore. Hy is die seun van die prokureur Bismarck von Moltke Louw en Martha Hendrina Johanna Frederika (Poppie) van Wyk, dogter van ʼn bekende boer van die distrik. Sy broers is Koos, die bekende digter N.P. van Wyk en Bismarck von Moltke. Die huis in Jubileestraat waar die gesin bly, word later as gevolg van sy en sy broer N.P. van Wyk Louw se belang in die letterkunde as museum verklaar. Hy begin sy laerskoolopleiding op Sutherland. In Desember 1920 vestig die gesin hulle in ʼn huis in [[Oranjezicht]] in Kaapstad. Die verhuising is egter nie ʼn volslae breuk met sy plattelandse verlede nie, aangesien hulle huis in Sutherland eers in 1925 verkoop word, sy pa steeds vennoot in die prokureurspraktyk op die dorp is en die kinders vir etlike jare steeds vir die somer en wintervakansies sou terugkeer na familie in die distrik of die naburige [[Calvinia]] distrik. In [[Kaapstad]] ontvang hy sy laer- en hoërskoolopleiding hoofsaaklik aan die Engelstalige South African College School, waar hy in 1930 matrikuleer. Sy matriek resultate sluit twee onderskeidings in en hy verower hiermee ʼn studiebeurs. Op hoërskool dien hy vir ʼn tyd op die redaksie van die skooltydskrif ''The South African College Magazine'', waarin daar van sy eerste gedigte verskyn, terwyl hy ook dien op die komitee van die Literary and Debating Society. In hierdie tyd ontvang hy musieklesse van ʼn [[Duitsers|Duitse]] dame, wat sy belangstelling in verskeie ander aspekte van die [[Wes-Europese Somertyd|Wes-Europese]] kultuur prikkel. Skoolvakansies bring hy meestal deur op sy oupa Van Wyk se plaas Gunsfontein naby Sutherland.
 
[[Lêer:Lidmaatskap WEG Louw.jpg|duimnael|regs|240px|Dié herinnering aan sy aanneming as lidmaat van die [[NG gemeente Jeppestown]] is op 11 April 1943 aan W.E.G. Louw uitgereik.]]
 
Van 1931 af studeer hy aan die [[Universiteit van Kaapstad]], waar hy die B.A.-graad in 1933 en die M.A.-graad in 1934 met ʼn [[Lêer:Lidmaatskap WEG Louw.jpg|thumb|regs|240px|Dié herinnering aan sy aanneming as lidmaat van die [[NG gemeente Jeppestown]] is op 11 April 1943 aan W.E.G. Louw uitgereik.]]studie oor die poësie van die Nederlandse digter J.H. Leopold verwerf. Van die begin van 1931 neem hy elke Vrydagaand private lesse in Duits by [[N.P. van Wyk Louw|N.P. van Wyk]] Louw en hierdie kontak verstewig die verhouding tussen die twee broers, wat weens die groot ouderdomsverskil tot in daardie stadium oppervlakkig was. Hy wys die gedigte wat hy skryf in hierdie tyd aan sy broer en ʼn paar intieme vriende en hulle moedig hom aan om dit te laat publiseer. Vergesel van ʼn paar vriende lees hy dan die verse aan professor F.E.J. Malherbe voor, maar dit is ʼn ongelukkige ontmoeting. In ʼn latere brief aan Malherbe stip W.E.G. Louw redes hiervoor aan, naamlik hulle vreemdheid vir mekaar, die teenwoordigheid van ander, sy eie smaaklose lees van die verse en Malherbe se moegheid en prikkelbaarheid. Malherbe maak tydens die ontmoeting ʼn aantal opmerkings wat Louw as onvanpas en sonder werklike insig beskou en hy besluit daarna om eerder self die gedigte te publiseer as om deur ʼn uitgewer te werk. So verskyn “''Die ryke dwaas''” dan, wat ook met die [[Hertzogprys]] bekroon word en amptelik die Dertiger-beweging in die poësie inlui. Malherbe kry ʼn afskrif van die bundel en skryf uit die bloute ʼn waarderingsbrief aan Louw, waarin hy die genot wat hy aan die bundel het, duidelik stel. Hy lewer dan ook ʼn waarderende resensie daaroor in ''[[Huisgenoot|Die Huisgenoot]]'', maar in latere jare is daar ʼn breuk tussen Louw en Malherbe, wanneer dit uit getuienis soos vervat in “''Dokumente van Dertig''” van J.C. Kannemeyer duidelik begin word dat Malherbe se optredes nie altyd vry te spreek is van onegtheid, ʼn gebrek aan insig en ʼn jag na eie voordeel nie. Gerrit Dekker, vername meningvormer in die letterkunde van daardie tyd, skryf ook ʼn positiewe resensie, waarna die sukses van die bundel feitlik verseker is.
 
Tydens sy studentejare is Louw aktief betrokke by die Afrikaanse Nasionale Studentebond. Hy het in sy vroeë studentejare ʼn verhouding met Hettie Smit (wat weerklank vind in haar boek “''Sy kom met die sekelmaan''”) en leer ook vir F.J. le Roux goed ken. Hy het ook ʼn belangrike aandeel aan die stigting van die Vereniging vir die Vrye Boek in 1936 wat hom ten doel stel om die aandag op die nuwe poësie te vestig en om N.P. van Wyk Louw se “''Alleenspraak''” gepubliseer te kry. As student blink hy uit deur die J.H. Hidding-beurs aan [[Kaapstad Universiteit]] en die Queen Victoria Memorial Scholarship vir oorsese studie in die [[Verenigde Koninkryk]] te ontvang. Gedurende 1935 is hy vir ʼn tyd waarnemende lektor in Afrikaans-Nederlands aan die [[Universiteit van Kaapstad|Universiteit van Kaapstad.]] Teen die einde van 1935 vertrek hy na [[Nederland|Nederland,]] waar hy aan die Gemeentelike Universiteit van Amsterdam studeer en in 1939 die doktorale eksamen (Drs.Litt.) voltooi onder leiding van N.A. Donkersloot en A.A. Verdenius. Hy neem Kunsgeskiedenis hier as ʼn byvak. Deur kritiese beskouinge en toesprake stel hy die jonger Afrikaanse poësie aan die Nederlanders bekend en publiseer onder meer in 1939 ʼn bestekopname van die jongste Afrikaanse digkuns in “''De nieuwere Afrikaanse poëzie''”, terwyl hy ook die bydrae “''Vernuwing in die Afrikaanse poësie''” lewer tot J. Haantjes se “''Kroniek van Zuid-Afrika''”, wat in 1938 verskyn. Tydens sy tyd in Nederland maak hy van die geleentheid gebruik om gereeld konserte, toneelopvoerings en museums te besoek en tydens vakansies reis hy na ander dele van Wes-Europa. In München in Duitsland maak hy ʼn intensiewe studie van Rembrandt se skilderye in opdrag van Frederik Hendrik oor die lyding en dood van Christus, wat later sou lei tot sy reeks sonnette “''Die passie van ons Heer''” wat in “''Adam en ander gedigte''” opgeneem word. Net na die uitbreek van die [[Tweede Wêreldoorlog]] keer hy in November 1939 terug na [[Kaapstad-stadion|Kaapstad,]] waar hy in 1942 aan die plaaslike universiteit promoveer (Ph.D.-graad) met ʼn proefskrif oor “''Die invloed van Gorter op Leopold: ʼn Bydrae tot die studie van die sensitivisme''”, wat later gepubliseer word.
84 207

wysigings