Frankfurt Skool: Verskil tussen weergawes

Die instituut word in [[1933]] deur die [[Nazi]]'s gesluit, en baie lede besluit om Duitsland te ontvlug. Die dreigende gevaar was egter reeds vroeër opgemerk en hulle het hul besittings al gestuur na [[Nederland]], en het ook 'n filiaal in [[Genève]] oopgemaak. So word die hoofsetel dan ook in 1933 na Genève verplaas. Uiteindelik moet die instituut, met 'n tussenstop in [[Parys]], verskuif na die [[Verenigde State]]. Dit sou aan die universiteit van Columbia opnuut gestig word deur Horkheimer. Tydens hiedie ballingskap, werk Adorno en Horkheimer onder andere aan hul ondersoek na die outoritêre karakter van die Duitse samelewing, waarin Adorno die basis sien van die Duitse fasisme. Dit lei uiteindelik tot die werk ''The Authoritarian Personality'' ([[1950]]).
 
Na die terugkeer van die lede na die universiteit van Frankfurt in 1950, word die Frankfurt Skool belangrik vir die protes van [[1968]], en beïnvloed die Duitse akademiese sosiologie sodanig dat dié nog meer iedie kritiese teorie as basis aanvaar. Nog steeds onder die toesig van Horkheimer sou die Frankfurt Skool uitgebou word tot 'n instituut wat interdissiplinêre werk verig.
 
Die ervaring van die nasionaalsosialisme en die [[Sjoa]] het hul definitiewe stempel op die werk van die lede gelaat. Die verteenwoordigers van die kitiese teorie, en veral Adorno, sou hulle na die [[Tweede Wêreldoorlog]] veral besighou met watter invloed die katastrofe op die filosofiese denke, gemeenskapkritiek en die rol van die rede het.
Anonieme gebruiker