Verskil tussen weergawes van "Sirië"

Geen grootteverandering nie ,  2 jaar gelede
k
Opruim, replaced: meer of min → min of meer (2) using AWB
k (Opruim, replaced: meer of min → min of meer (2) using AWB)
=== Oorsig ===
[[Lêer:Apamea 02.jpg|duimnael|Die Romeinse bouvalle van Apamea]]
Die huidige Republiek van Sirië het 'n betreklik kort geskiedenis – sy grense is meermin of minmeer eers ná die einde van die Eerste Wêreldoorlog getrek, en eers in 1946 het die land sy volledige onafhanklikheid verkry.
 
Hierdie kort geskiedenis as moderne staat kontrasteer met 'n lang tradisie van verskillende beskawings wat op sy gebied gehuisves is en onder die oudstes in die menslike geskiedenis gereken word. Die sentrale gedeelte van die Eufraatvallei was reeds omstreeks 10 000 v.C. 'n belangrike landboustreek waar graan verbou en vee geteel is. In die 2de en 3de millennium v.C. het invloedryke stadstate soos Ebla en Mari relatief groot bevolkings gehuisves.
Stedelike nedersettings het besondere funksies as administratiewe setels, handelspilpunte, pelgrimsplekke en godsdienstige sentra vervul. Ekonomiese, politieke en sosiale gesag was in die Ottomaanse tydperk veral in die hande van stedelike elites gekonsentreer.
 
Die reikwydte van die staatsgesag het nogtans grootliks gevarieer en in die laat 18de eeu 'n laagtepunt bereik. Die politieke gesag van provinsiale politieke akteurs soos die goewerneurs van Damaskus en Aleppo was in dié tyd meermin of minmeer beperk tot hul onmiddellike omgewing, terwyl stedelike bevolkings onder die konstante bedreiging van [[Bedoeïene]]-aanvalle gestaan het. Baie plaaslike heersers het die onstabiele politieke situasie as 'n kans gesien om onafhanklik van die staatsgesag op te tree.
 
In 1831 het Ibrahim Pasja, die seun van die Egiptiese regent, Bilad al-Sjam binnegeval en dit beset. Eers nadat Europese moondhede, wat 'n verswakking of ontbinding van die Ottomaanse Ryk as 'n bedreiging vir hul eie belange beskou het, militêre druk uitgeoefen het, het Pasja hom in 1840 aan Sirië onttrek.