Verskil tussen weergawes van "Giorgio Agamben"

1 480 grepe bygevoeg ,  2 jaar gelede
(Beeld)
 
===Taal en metafisika===
Taalfilosofie beslaan 'n groot deel van sy werk en kom ook terug in ''Homo sacer''. Verwysings na die taal- en praatprobleem verskyn in al sy boeke, maar vind hul hoogtepunt in die 1970's en 1980's. In 1974 het Agamben homself gevestig in [[Parys]] as 'n taal- en Middeleeuse kultuurdosent aan die Universiteit van Haute-Bretagne. Daarna verskyn gou na mekaar ''Infanzia e storia, Distruzione dell'esperienza e origine della storia'' (1978), ''Stanze, la parola e il fantasma nella cultura occidentale'' (1979), ''Il linguaggio e la morte, Un seminario sul luogo della negatività'' (1982) ''La fine del pensiero'' (1982), ''Idea della prosa'' (1985) en ietwat later ''Categorie italiane, studi di poetica'' (1996).
 
===Estetika===
Alhoewel Agamben nou veral bekend staan as 'n politieke filosoof, skryf hy hoofsaaklik vir die eerste 20 jaar oor taal en [[estetika]] Agamben se debuut is ''L'uomo senza contenuto'' ([[Milaan]], Rizzoli, 1970), "Die man sonder inhoud." Daarin werp hy lig op die verskillende gapings wat filosofiese estetika deurdring: die estetika van interpretasie teenoor die van persepsie, die kunstenaar teenoor die leser, die genie teenoor die goeie smaak. Teenoor die interne foute van estetika plaas Agamben nie 'n nuwe voorstel nie, maar 'n radikale vernietiging van die begrip estetika om 'n ander estetiese ervaring van [[kuns]] en [[letterkunde]] voor te berei. Vaarwel aan die estetika deur die kritiese ontleding van sy teenstrydighede is noodassklik as die kuns wil word wat dit nooit was nie; die maatstaf van die mens. Beide filosofie en estetika het nie die probleem van sensoriese ervaring en intellektuele kennis opgelos nie en is die [[idealisme]] dus deur die [[natuurwetenskap]]pe ingehaal, wat weer die maatstaf van die mens geword het. In ''Categorie ilatiane: Studi di poetica'' ([[Venesië]] 1996), ondersoek Agamben die aard van die medium poësie en sy verhouding tot die [[teologie]] en [[filosofie]]. In die essaybundel ''Image et Mémoire: 'Cerret sur l'image, dans dans et cinema'' (1998) 'Beeld en geheue: oorwegings oor die beeld, die dans en die film', ondersoek Agamben die funksie van die beeld. Sentraal is die video-kunstenaar Bill Viola.
 
== Bron ==
14 496

wysigings