Verskil tussen weergawes van "Édith Piaf"

3 685 grepe bygevoeg ,  1 jaar gelede
Uitgebrei
(Uitgebrei)
(Uitgebrei)
 
Ná ’n rusie oor haar gedrag is Piaf en Dupont (Marcelle se pa) uitmekaar. Sy, Mômone en Marcelle het in ’n hotel gewoon en Piaf het Marcelle alleen in die kamer gelos wanneer sy gaan sing het. Dupont het Marcelle eindelik kom haal en sy is op tweejarige ouderdom aan [[meningitis]] dood. Daar word beweer Piaf het met ’n man geslaap om vir die begrafnis te betaal.<ref name="Piaf's Paris"/><ref>{{cite web |title="No Regrets": Discovering Edith Piaf’s epically messy love life|url=http://www.salon.com/2011/03/29/no_regrets_carolyn_burke/|date=28 Maart 2011 |author=Allen, Brooke |website=Salon |accessdate=2 Augustus 2014}}</ref>
 
==Sangloopbaan==
[[Beeld:1951 La P'tite Lili - Théatre ABC retouched.jpg|thumb|160px|Piaf in 1951 in Parys.]]
 
In 1935 is Piaf in die Pigalle-gebied van Parys ontdek<ref name="yahoomusicbio" /> deur die nagkluneienaar Louis Leplée.<ref name="csmonitor0707" /> Sy klub, Le Gerny's, was naby die [[Champs-Élysées]]<ref name="vansun">{{cite news | first=Joe | last=Ray | title=Édith Piaf and Jacques Brel live again in Paris: The two legendary singers are making a comeback in cafes and theatres in the City of Light | date=11 Oktober 2003 | url=http://joearay2.tripod.com/vancouversun/brel_et_piaf.html | work=The Vancouver Sun | location=Kanada | page=F3 | accessdate=18 Julie 2007 | deadurl=yes | archiveurl=https://archive.is/20121211060308/http://joearay2.tripod.com/vancouversun/brel_et_piaf.html | archivedate=11 Desember 2012 | df=dmy-all }}</ref> en is besoek deur mense uit die hoër én laer stand. Hy het haar oorreed om te sing al was sy vreeslik senuagtig. Dit, saam met haar lengte van net 142&nbsp;cm (’n outydse 4&nbsp;voet 8&nbsp;duim),<ref name="rfimusique" /><ref name="nydailynews07">{{cite news|first=Marshall|last=Fine|title=The soul of the Sparrow|date=4 Junie 2007|url=http://www.nydailynews.com/entertainment/movies/2007/06/04/2007-06-04_the_soul_of_the_sparrow.html|work=Daily News|location=New York|accessdate=19 Julie 2007}}</ref> het hom geïnspireer om haar die bynaam te gee wat sy vir die res van haar lewe as verhoognaam sou hou: ''La Môme Piaf''<ref name="csmonitor0707" /> (Paryse slang vir "Die Klein Mossie").<ref name="yahoomusicbio" /> Leplée het haar die basiese dinge van verhoogoptrede geleer en haar aangesê om ’n swart rok te dra; dit sou haar handelsmerk word.<ref name="yahoomusicbio" />
 
Leplée het ’n groot openbare veldtog geloods vir Piaf se openingsaand, met baie bekendes wat dit sou bywoon.<ref name="yahoomusicbio" /> Haar optrede het gelei tot twee plate wat in dieselfde jaar opgeneem is.<ref name="nydailynews07" /> In 1940 het Piaf in [[Jean Cocteau]] se suksesvolle vertoning ''Le Bel Indifférent'' opgetree.<ref name="yahoomusicbio" /> Sy het die liriek van baie van haar liedjies geskryf. In die lente van 1944 het sy saam met [[Yves Montand]] in die [[Moulin Rouge]] opgetree en ’n liefdesverhouding met hom begin.<ref name="rfimusique" /><ref name="cbc07">{{cite news |first=Andre|last=Mayer|title=Songbird|date=8 Junie 2007|url=http://www.cbc.ca/arts/music/lavieenrose.html|publisher=CBC|accessdate =19 Julie 2007}}</ref>
 
In 1947 het sy die liriek van die liedjie "Mais qu’est-ce que j’ai ?" ("Wat kan ek doen?") vir Montand geskryf (musiek deur Henri Betti). Binne ’n jaar het hy een van die beroemdste sangers in Frankryk geword. Sy het die verhouding beëindig toe hy amper net so beroemd soos sy word.<ref name="yahoomusicbio" />
 
In dié tyd was sy hoog in aanvraag in Parys<ref name="csmonitor0707" /> as Frankryk se gewildste vermaakkunstenaar.<ref name="nydailynews07" /> Ná die [[Tweede Wêreldoorlog]] het sy internasionaal beroemd geword<ref name="csmonitor0707" /> en in [[Europa]], die [[VSA]] en [[Suid-Amerika]] getoer. Sy het in die vroeë 1950's gehelp om [[Charles Aznavour]] se loopbaan te laat vlam vat deur hom saam met haar op toer te neem en van sy liedjies op te neem.<ref name="yahoomusicbio" />
 
Piaf se bekendste liedjie, "La Vie en rose",<ref name="yahoomusicbio" /> is in 1945 geskryf en het in 1998 ’n Grammy Hall of Fame-prys gewen. Bruno Coquatrix se bekende Paris Olympia-musieksaal is waar Piaf tussen Januarie 1955 en Oktober 1962 ewigdurende roem behaal het.<ref name="rfimusique" /> In April 1963 het sy haar laaste liedjie, "L'Homme de Berlin", opgeneem.
 
== Verwysings ==