Palingagtiges: Verskil tussen weergawes

17 grepe verwyder ,  3 jaar gelede
Palings gebruik ook hul velle vir asemhaling, veral wanneer hulle oor land deur nat gras beweeg. Palings beweeg baie doeltreffend voort deur middel van kronkelbewegings van hul liggame. Dit word vergemaklik omdat die dorsale, die stert- en die anale vin oor die vis se lengte saamgesmelt het tot een lang deurlopende vin. Dit vergroot die effektiewe oppervlakte van die vin en help ook om die vis in die water te stabiliseer.
 
Die aantal [[Werwel|werwelswerwel]]s van palings verskil van spesie tot spesie en die kenmerk word gebruik om sommige spesies van mekaar te onderskei. Palings het ook nie skubbe nie, hoewel ʼn aantal klein skubbe diep in varswater-palings (familie ''Anguillidae'') ingebed is. Volwasse palings se liggaamsvorm hang saam met hul lewenswyse. Die visse skuil bedags in rotssplete, tussen plantegroei en in openinge in [[Koraalrif|koraalriwwe]] en vang verbyswemmende prooi.
 
Oor die algemeen verlaat palings hul skuiling egter snags om te jag. Die volwasse visse se tande en kake is in die meeste gevalle goed ontwikkel, wat die diere uitstekende roofdiere maak. Sommige palings lewe op die seebodem, waar hulle hulle in die sand ingrawe. Die visse grawe hulle stert eerste in en hul sterte is om die rede versterk.
Die larwes leef op plankton en groei terwyl hulle van die broeiplek na die varswaterbronne beweeg. Terselfdertyd dien hulle ook as 'n voedselbron vir 'n aantal spesies pelagiese visse. Die leptocephalus-Iarwe se lyf is kenmerkend afgeplat en die diere hou aan groei totdat gedaantewisseling plaasvind. Gedaantewisseling vind gewoonlik in die see naby riviermondings plaas en ʼn aantal fisieke, fisiologiese en gedragsveranderinge vind tydens die proses plaas.
 
Die liggaam word spoelvormiger, die tande verander en die anale opening verskuif van die stertpunt na 'n posisie op die middellyf. Die diere moet nou ook ʼn aanpassing maak van 'n diepwaterna 'n vlakwaterbestaan (in die geval van seepalings) of 'n bestaan in varswater. Na gedaantewisseling word die diere glasale of jong palings genoem. Die glasale beweeg snags in die riviere op en hul dieet sluit klein visse, [[Krap|krappekrap]]pe, [[Wurm|wurmswurm]]s en insektelarwes in. Namate hulle verder stroomop beweeg, verander hul voorkoms geleidelik en hul kleur verdonker omdat meer pigmente in die vel verskyn.
 
Varswaterpalings soek deurgaans aktief na hul voedsel, maar hulle begrawe hulle soms onder die rivierbodem om hul prooi daar in te wag. Die dier spoor blykbaar hul prooi met veral hul reuksintuie op. Palings word katadrome visse genoem omdat die volwasse visse van varswater af die see in beweeg, daar kuit skiet en die volgende geslag weer na die varswater terugkeer. Die [[geelbekpaling]] (''Muraena mossambica'') kom in die meeste Suid-Afrikaanse riviere voor en die in die Oos-Kaapse waters kan 'n massa van tot 15 kg hê. Die diere beweeg vermoedelik na die diep water oos van Madagaskar om kuit te skiet.