Verskil tussen weergawes van "Verbruikersamelewing"

k
k (→‎Algemeen: skakel)
 
Volgens die Britse ekonoom Paul Ekins is die verbruikersgemeenskap 'n samelewing waar die besit en gebruik van 'n toenemende aantal en verskeidenheid van goedere en dienste die belangrikste kulturele doel is en ook die kortste roete na individuele geluk, status en nasionale sukses. In 'n samelewing waar sukses kan lei tot welvaart en die moontlikheid om statusverhogende goedere aan te koop, verhoog die goedere self hul status. Gevolglik probeer mense soveel moontlik produkte koop sonder om 'n verband met 'n vorige suksesvolle prestasie te hê.<ref name="Ekins">{{Aut|Ekins, Paul}} (1991). The sustainable consumer society: a contradiction in terms?, ''International Environmental Affairs'', herfs.</ref>
 
Onder kritici van die verbruikersgemeenskap is veral sosioloë, 'groen' bewegings, verskillende antiglobaliste, omgewingsorganisasies, kerke en kommunitariste. Voor die ineenstorting van die [[kommunisme]], was dit ook een van die groot groepe en kritici van die verbruikersgemeenskap (hoewel dit later as onopreg gekritiseer is). Hierdie groepe wys dikwels op moontlike tekorte aan [[energie]], grondstowwe en leefruimte, soos reeds in 1798 deur [[Thomas Malthus]] beskryf word. Volgens hulle lei vrye markte ook tot 'n afname in kulturele diversiteit en sosiale samehorigheid. Verbruikerisme sal sosiale afpersing bevorder, omdat mense mekaar toenemend as 'verskaffer' of 'verbruiker' beskou en as 'n kortstondige, onwaardige gelukervaring. Die kritici meen dat onder meer 'n [[gemengde ekonomie]] en 'n stilstaande ekonomie alternatiewe is vir die verbruikersvereniging.
 
== Vrye mark ==
16 805

wysigings