Verskil tussen weergawes van "Slag om Brittanje"

Van Julie 1940 was die vernaamste teikens konvooie [[skip|skepe]] en [[hawe]]ns, soos by [[Portsmouth]]. 'n Maand later verskuif die [[Luftwaffe]] sy aanvalle na vliegvelde en ander infrastruktuur. Soos die stryd vorder, het die Luftwaffe ook fabrieke geteiken.
 
[[Radar]]stasies langs die kus is verwoes, tot slegs een mas staande gebly het. Die Britte moes noodgedwonge 'n rugsteunstelsel van menslike waarnemers inspan om inligting by hulle hoofkwartier te kry. Die meeste geskiedkundiges is dit eens dat Duitsland op dié stadium die gevegte gedomineer het.<ref name="Bungay">Bungay, Stephen. 2000. The most dangerous enemy: a history of the Battle of Britain. London: Aurum Press. ISBN 1-85410-721-6 (hardcover) ISBN 1-85410-801-8 (paperback)</ref>
 
== Deel 2: Burgerlike teikens ==
Die Luftwaffe het hul oggendaanvalle begin staak, en eers laatmiddag met aanvalle op Londen begin, vir 57 opeenvolgende nagte.
 
Die Britse lugbevel se moraal was laag en het 'n tekort aan manskappe en toerusting ondervind, maar die gebrekstaking aanvan Duitse aanvalle op lugvelde het hulle toegelaatdie kans gebied om dit te herbou. Week na week het hulledie Britte sterker geword, terwyl die Lutfwaffe se verliese bly groei het.
 
Op 15 September is twee massiewe golwe van Duitse aanvalle afgeweer. Elke vliegtuig van Groep 11 is hiervoor ingespan. Op hierdie belangrike dag is 60 Duitse en 26 RAF-vliegtuie afgeskiet. Dié Duitse nederlaag noop Hitler om voorbereidings vir die inval van Brittanje uit te stel. In die aangesig van toenemende verliese en die gebrek aan goeie plaasvervangers, het die Luftwaffe na nagtelike aanvalle oorgegaan.
95 247

wysigings