Verskil tussen weergawes van "Wes-Indiese nasionale krieketspan"

Bygewerk, nog besig
(Uitgebrei, nog besig)
(Bygewerk, nog besig)
Die nuwe kaptein [[Clive Lloyd]] het sy eerste verskyning in toetskrieket in 1966 gemaak en het sedertdien ’n vaste instelling in die span geword. Sy bebrilde voorkoms en ’n buk naby die skouers het maskeer dat hy ’n baie fyn veldwerker, veral in die buiteblad, en ’n verwoestende slagspeler was, gemaskeer. Lloyd se eerste taak was die toer na Indië 1974–75. Wes-Indië kon die eerste twee toetse maklik wen. [[Gordon Greenidge]] het sy loopbaan met 107 en 93 in die eerste toets afgeskop. [[Vivian Richards]] het in sy debuut gesukkel, maar kon 192* in sy tweede toets aanteken. Indië kon herstel om die volgende twee toetse te wen, maar Lloyd slaan 242* in die laaste toets en laat Wes-Indië dié reeks beklink.
 
Wes-Indië konhet die eerste [[Krieketwêreldbeker 1975|Krieketwêreldbeker]] in Engeland wengewen, nadat hulle Australië in die eindstryd op [[Lord’s]] verslaan het. In 1975–76 het hulle na Australië getoer, maar het met 1–5 in die ses-toetsreeks verloor, en hulle kon daarna Indië tuis met 2–1 in ’n vier-toetsreeks in dieselfde winter verslaan. In Australië het die snelbouler [[Michael Holding]] sy eerste verskyning gemaak. Beide [[Colin Croft]] en [[Joel Garner]] het hul debuut die volgende jaar gemaak, en [[Malcolm Marshall]] twee jaar later. In die volgende vier jaar het Wes-Indië ’n kwaliteitsboulspan saamgestel wat nog selde voorheen gesien is. In die toer na Indië het [[Vivian Richards]] sy debuut gemaak, glo die fynste Wes-Indiese kolwer nog, en [[Gordon Greenidge]], wat by die sterk kolfspan aangesluit het, wat alreeds uit [[Alvin Kallicharran]] en die aanvangskolwer [[Roy Fredericks]], bykomende tot Rowe en Lloyd bestaan het. Hierdie spelers het die kern van die span gevorm wat tot aan die begin van die 1990’s as wêreldkampioen in toetskrieket beskou is.
 
Vervolgens het die Wes-Indiese span in 1976 na Engeland getoer. In ’n televisie-onderhoud voor die reeks het die Engelse kaptein [[Tony Greig]] opgemerk dat die Wes-Indiese span onder druk swak vaar en dat "ons hulle sal laat gril". Hierdie opmerking, veral omdat dit deur ’n Suid-Afrikaans-gebore speler was, het ’n rou senuwee van die Wes-Indiërs geraak. Regdeur die reeks was die Engelse kolwers onderworpe aan ’n baie vyandige boulwerk. Nadat die eerste twee toetse gelykop geëindig het, het Wes-Indië die volgende drie gewen. Van die Wes-Indiese span se baie hele het Richards met 829 lopies in vier toetse uitgeblink. Hy slaan 232 op Trent Bridge en 291 op The Oval. Greenidge het drie honderdtalle aangeteken, waarvan twee op die moeilike paaltjie van Old Trafford. Roberts en Holding het 55 paaltjies tussen hulle gedeel, Holding se 8 vir 92 en 6 vir 57 op die nuttelose paaltjie op The Oval was ’n uitstekende poging.
 
=== Oorheersing, rebelle en platloop (1980’s) ===
[[Lêer:Vivian richards crop.jpg|duimnael|upright|Viv Richards, met ’n toetskolfgemiddelde van 50.23 uit 121 wedstryde, was tussen 1985 en 1986 kaptein van Wes-Indië, ’n tydperk waarin Wes-Indië die beste toetswedstryd ter wêreld was.]]
Die 1980’s het met ’n 1–0-oorwinning in Engeland ná vyf toetse, 1–0 in Pakistan ná vier toetse, 2–0 tuis oor Engeland ná vier toetse en ’n 1-elk-gelykop in Australië afgeskop. Daarna het in 1982–83 ’n Wes-Indiese rebellespan na [[apartheid]] [[Suid-Afrika]] getoer. Dié span is deur [[Lawrence Rowe]] gelei en het vername spelers soos [[Alvin Kallicharran]], [[Colin Croft]], [[Collis King]] en [[Sylvester Clarke]] ingesluit. Die Wes-Indiese Krieketraad het hierdie spelers lewenslang geskors (wat later herroep is), en sommiges is die terugkeer geweier. Die rebelle het die volgende jaar egter nog ’n toer gereël, en dié span het die meeste spelers van die oorspronklike span ingesluit. Ten spyte van hierdie verlies aan talent kon die amptelike Wes-Indiese span sy oorheersing voortsit. Gedurende hierdie tydperk het Wes-Indië hulself as een van die beste spanne in internasionale toetskrieket gevestig, met hul hoogtepunt dalk tydens die 1984-toer na Engeland, wat hulle 5–0 kon beklink, die enigste keer in die krieketgeskiedenis wat ’n toerende span ’n vyf-toetsreeks skoonskip kon wen. Dit is opgevolg deur ’n tweede skoonskip teen Engeland tuis in 1985–86. Gelyktydig het die Wes-Indiese span ook die destydse rekord van elf agtereenvolgende toetsoorwinnings opgestel; dit was deel van ’n nog bestaande rekord van 27 toetse sonder nederlaag. Tussen 1980 en 1985–86 kon hulle 10 van 11 toetsreekse wen, die 1981–82-reeks in Australië was 1–1-gelykop. Die Wes-Indië se enigste noemenswaardige destydse nederlaag was ’n EDI, nadat hulle, tot algemene verrassing, die eindstryd van die [[Krieketwêreldbeker 1983]] teen Indië verloor het.
 
Die Wes-Indiese kaptein [[Clive Lloyd|Lloyd]] het na die 1984–85-reeks teen Australië uit toetskrieket bedank. Altesaam het Lloyd die Wes-Indiese span in 74 toetswedstryde aangevoer, waarvan hulle 36 kon wen. [[Vivian Richards]] het Lloyd opgevolg, en het die en het die sukses voortgesit. Intussen het ’n verandering in die ou garde ook plaasgevind. Beide [[Joel Garner]] en [[Michael Holding]] het teen 1987 uitgetree. ’n Belangrike ontdekking was [[Curtly Ambrose]], wat so lank soos Garner en ewe doeltreffend met die bal was. [[Courtney Walsh]], wat in 1984 sy eerste verskyning gemaak het, het met ’n aksie geboul wat soos Holding s’n gelyk het. [[Ian Bishop]] het oor ’n soortgelyke aksie beskik, en was as ’n bouler ewe goed totdat beserings sy loopbaan onderbreek het. [[Patrick Patterson]] was vinniger as die hele res, maar het ’n kort loopbaan gehad. Marshall was nog steeds die fynste snelbouler ter wêreld. Maar die kolfwerk het tekens van swakheid begin toon, ondanks die teenwoordigheid van Richards, Greenidge en [[Desmond Haynes]]. Wes-Indië kon nie vir die halfeindstryd van die [[Krieketwêreldbeker 1987]] kwalifiseer nie. Aan die einde van die 1980’s, terwyl hulle nog die beste span in die wêreld was, het hulle die aura van onoorwinlikheid verloor wat hulle in die middel van dié dekade nog gehad het. Die opsporing van goeie plaasvervangers vir ou spelers het weer ’n probleem begin word.
 
=== Val van roem (1990’s-2007) ===
[[Lêer:Courtney Walsh (1) (cropped).jpg|duimnael|links|upright|Courtney Walsh, kaptein van Wes-Indië in 1993–1994 en 1997–1998]]
[[Lêer:BrianLaraUkexpat.jpg|duimnael|Brian Lara hou die wêreldrekord vir die hoogste beurttelling in toetskrieket (400 teen Engeland in 2003/04).]]
Gedurende die 1990’s is die Wes-Indiese span ’n geweldige slag toegedien, nadat sleutelspelers soos Richards, Greenidge, Dujon en Marshall hul uittrede aangekondig het (almal het ná die Wes-Indiese toer na Engeland in 1991 uitgetree), en ’n glorieryke tydperk beëindig het. Dit het ’n jong en onervare span agtergelaat. Ná Richards se aftrede was [[Richie Richardson]] (wat as nuwe kaptein aangewys is), [[Desmond Haynes]] (wat gou laat val is), [[Gus Logie]] (wat herroep is), [[Courtney Walsh]] (wat nou die leier van die Wes-Indiese snelaanval was) en [[Roger Harper]] (wat gekom en gegaan het) die enigste krieketspelers met ’n belangrike ervaring. Dit het hul prestasie egter nie onmiddellik geraak nie. Richie Richardson was ’n ordentlike opvolger op Richards. ’n Nuwe groep jong spelers soos [[Brian Lara]], [[Curtly Ambrose]], [[Ian Bishop]], [[Jimmy Adams]], [[Carl Hooper]], [[Phil Simmons]], [[Keith Arthurton]] en [[Winston Benjamin]] het na vore getree. Dit sou nog vyf jaar neem voordat die Wes-Indiese span ’n reeks verloor, maar hulle het ’n aantal naelskraapse ontkomings gehad. Die na internasionale krieket terugkerende [[Proteas|Suid-Afrika]] het hul eerste toetswedstryd in [[Bridgetown, Barbados|Bridgetown]] gespeel, ’n wedstryd wat minder as 10 000 mense weens ’n boikot gelok het. Suid-Afrika het ’n teiken van 201 lopies op die laaste dag gehad, maar hulle bereik net 123 vir 2 voordat beide Ambrose en Walsh die oorblywende 8 paaltjies vir 25 lopies geneem het. In 1992–93 het Wes-Indië Australië met een lopie in [[Adelaide, Australië|Adelaide]] verslaan, waar ’n verlies hulle die reeks sou gekos het. In 1994–95 het Wes-Indië ’n gelykop in Indië behaal, nadat hulle die eerste toets verloor en in die tweede toets gelykop gespeel het, het hulle die derde gewen. Tydens die [[Krieketwêreldbeker 1992]] het Wes-Indië weer versuim om vir die halfeindstryd te kwalifiseer.
 
Australië kon Wes-Indië uiteindelik met 2–1 in 1994–95 verslaan om sodoende die nieamptelike wêreldkampioen in toetskrieket te word. Tydens die [[Krieketwêreldbeker 1996]] is Wes-Indië in die halfeindstryd uitgeskakel, waarvolgens [[Richie Richardson]] sy loopbaan beëindig het. Die kapteinskap is aan Courtney Walsh oorgedra en in 1998 aan Brian Lara. Die Wes-Indiese span het in 1998–99 sy eerste amptelike toer na Suid-Afrika onderneem. Dit was ’n ramp, het met speleropstande afgeskop en met ’n 5–0-platloop geëindig. Tydens die [[Krieketwêreldbeker 1999]] is Wes-Indië reeds in die groepfase uitgeskakel. Die volgende jaar het Engeland ’n reeks teen die Wes-Indiese span vir die eerste keer in 31 jaar gewen. Die Wes-Indiese span het die dekade met nog ’n 5–0-platloop afgesluit, dié keer in Australië.
 
Vir die grootste deel van die 1990’s is die Wes-Indiese kolfspan deur [[Brian Lara]] aangevoer. Lara het met Viv Richards se aftrede in 1991 ’n gereelde speler geword. In 1993–94 het hy 375 teen Engeland in Antigua aangeteken, en [[Garry Sobers|Sobers]] se rekord vir die hoogste individuele telling in toetskrieket oorgesteek. Hy het sy fyn prestasie vir [[Warwickshire]] tydens die Engelse county-kampioenskap in 1994 voortgesit, en sewe eersterangse honderdtalle in agt beurte aangeteken (insluitende die toetwedstryd se 375). Die laaste hiervan was 501 nie uit nie teen [[Durham]], wat [[Hanif Mohammad]] se 35-jaar-oue rekord as die hoogste telling in eersterangse krieket oorgesteek het. Die Wes-Indiese boulaanval was aangevoer deur beide [[Curtly Ambrose]] en [[Courtney Walsh]], laasgenoemde het destyds ’n rekord van 529 paaltjies opgestel. Albei het egter in 2001 afgetree, en hul opvolgers het versuim om die hoë vlak van Ambrose en Walsh te handhaaf. Ondanks die opkoms van goeie kolwers soos [[Shivnarine Chanderpaul]] en [[Ramnaresh Sarwan]] het Brian Lara die noodsaaklike speler van die span gebly.
 
Ná ’n 2–0-nederlaag teen Nieu-Seeland in 1999–00 is Lara deur [[Jimmy Adams]] as kaptein vervang, wie onmiddellik reeksoorwinninge oor beide Zimbabwe en Pakistan kon behaal. Hy is egter ná ’n 3–1-nederlaag teen Engeland en ’n 5–0-platloop teen Australië vir die 2000–01-besoek van Suid-Afrika deur [[Carl Hooper]] vervang. Toe Lara in 2002–03 as kaptein heraangestel is, is reekse teen Suid-Afrika, Sri Lanka, Pakistan, Nieu-Seeland en Indië verloor. Die enigste noemenswaardige reeksoorwinning was teen Indië (alhoewel Zimbabwe en Bangladesj ook geklop is) en die Wes-Indiese span het na die agste plek op die wêreldranglys geval, benede al die ander gevestigde toetsnasies.
 
Nadat die Wes-Indiese span onder sy tweede kapteinskap hul reeks teen die destydse wêreldkampioen Australië verloor het, kon Lara sy span tot oorwinnings oor beide Sri Lanka en Zimbabwe lei, voordat ’n verdere swak loop nederlae in vier-toetsreekse met 3–0 teen beide Suid-Afrika en Engeland gesien het. In die gelykop tydens die vierde toets teen Engeland het Lara die wêreldrekord vir die hoogste individuele toetstelling met 400 nie uit nie, weer in Antigua, aangeteken en [[Matthew Hayden]] se 380 teen Zimbabwe uit die vorige jaar oorgesteek. Die Wes-Indiese span is toe in Engeland met 4–0 platgeloop. Tydens die [[Krieketwêreldbeker 2003]] in [[Suid-Afrika]] het Lara Wes-Indië in ’n oorwinning oor die gasheer gelei en selfs 116 lopies teen die Proteas aangeteken, maar die volgende twee oorwinnings oor Kanada en Kenia was nie genoeg om tot die tweede rondte te vorder nie. Lara se laaste optrede as kaptein was die Kampioenetrofee in 2004, ’n tweede eendagtoernooi net na die Krieketwêreldbekertoernooi, op [[The Oval (Londen)|The Oval]] in Londen wat die Wes-Indiese span kon wen – die oorwinning was ’n welkome verrassing vir die Karibiese gebied wat pas deur die orkaan Ivan verwoes is.
 
=== Geskille tussen speler en raad ===
[[Lêer:2007 CWC Opening ceremony.jpg|duimnael|Openingseremonie van die Krieketwêreldbeker 2007]]
[[Lêer:ICC CWC 2007 team captains.jpg|duimnael|2007-spankapteine met die trofee]]
Die vreugde was net kortstondig, nadat ’n groot geskil tussen die Wes-Indiese Spelersvereniging en die Krieketraad in 2005 na vore getree het. Die twispunt was klousule 5 van die toerkontrak wat aan die Krieketraad "die uitsluitlike en eksklusiewe reg om reëlings te tref vir borgskappe, advertering, lisensiëring, handelsware en promosie-aktiwiteite rakende WICB of enige WICB-span" besorg het. Digicel was destyds die borg van die Wes-Indiese span, terwyl die meeste spelers kontrakte met Cable & Wireless onderteken het. Hierdie geskil, saam met ’n geskil oor betalings het beteken dat Wes-Indië uiteindelik ’n span sonder Lara en ’n aantal ander spelers vir die Wes-Indiese toer na Suid-Afrika 2004–05 met [[Shivnarine Chanderpaul]] as kaptein aangekondig het. Sommige van hierdie spelers het aan die einde nogtans aan die toer deelgeneem. Die geskil was nog nie beëindig nie, wat tot die afkondiging van ’n tweede span vir die toer na Sri Lanka in 2005 gelei het. ’n Ooreenkoms is eers in Oktober 2005 bereik, en ’n volstoomspan is uiteindelik vir die toer na Australië in 2005–06 benoem. Tydens hierdie toer het [[Brian Lara]] die Australiër [[Allan Border]] as die beste lopiemaker in toetskrieket verbygesteek, ten spyte van Wes-Indië se platloop met 3–0.
 
Te midde van hierdie geskille het Wes-Indië die [[Krieketwêreldbeker 2007]] aangebied, die eerste in die Amerikas. Die gasheer kon die groepfase maklik wen, maar is in die volgende rondte ná net twee oorwinnings uitgeskakel.
 
In 2009 het ’n nuwe geskil ontstaan toe baie senior spelers besluit het om nie aan kwessies rakende betaling en kontrak saam te werk nie. Die Wes-Indiese Krieketraad het ’n tweede span saamgestel wat aan die reeks teen Bangladesj en die Kampioenetrofee deelgeneem het.<ref>{{en}} [http://www.espncricinfo.com/westindies/content/story/422960.html WICB-WIPA dispute]</ref> In 2012 het die IKR besluit om hierdie jarelange geskil op te los.<ref>{{en}} [http://www.espncricinfo.com/westindies/content/story/567819.html ICC to resolve WICB WIPA dispute]</ref>
 
In 2014 het nog ’n dispuut tussen die WICB en die Wes-Indiese Spelersvereniging (WIPA) daartoe gelei dat die span se Indiese toer ingekort is. Die twispunt was ’n uitgerekte betalingstruktuur.<ref>{{en}} [http://www.espncricinfo.com/india-v-west-indies-2014-15/content/story/789919.html West Indies cut short tour of India]</ref>
 
In 2015 het spelers hulself nie vir toetse beskikbaar gestel nie, en met Jason Holder wat die rol van kapteinskap betree het, is hulle met groot wantroue tussen veteraanboulers en Holder en die administrasie en keurders teëgekom. As gevolg hiervan het Wes-Indië tussen 1995 en 2015 21 wedstryde met ’n beurt verloor; vanaf 1966 tot 1995 het die span nooit meer as vier wedstryde met ’n beurt verloor nie.<ref>{{en}} {{cite web|title = Batsmen drag West Indies to new low|url = http://www.espncricinfo.com/australia-v-west-indies-2015-16/content/story/951611.html|website = ESPNcricinfo|accessdate = 13 Desember 2015}}</ref>
 
=== Terugkoms na die bopunt/Opkoms as ’n T20-krag ===
[[Lêer:Darren Sammy, 2010.jpg|duimnael|upright|Darren Sammy in 2010. Wes-Indië het drie belangrike toernooititels verower: die Kampioenetrofee een keer en die T20-wêreldbeker twee keer. Albei T20-wêreldbekertoernooie is met Sammy as kaptein ingepalm, wat hom die enigste Wes-Indiese kaptein maak, behalwe vir Clive Lloyd, wat verskeie IKR-toernooie kon wen.]]
Nadat [[Twintig20]]-krieket volstoom met die eerste T20-wêreldbeker in 2007 in Suid-Afrika begin uitgespeel is, het Wes-Indië ’n voordeel begin ontwikkel en besef dat hulle oor kolwers in die styl van ’n Richards beskik en boulaanvalle ontwikkel wat met mag kon verwoes. Talle Wes-Indiese kolwers het ook vir T20 voorberei, aangesien dit vir hulle lonende kontrakte in T20-ligas sal bied. Die vernaamste onder die hardkolwers was [[Chris Gayle]], wat beide die eerste internasionale T20-honderdtal aangeteken en die tweede geslaan het.
 
Tydens die [[Krieketwêreldbeker 2011]] het Wes-Indië net weens sy beter lopietempo as Bangladesj s’n tot die kwarteindstryd gevorder, maar is deur Pakistan vinnig uitgeskakel.
 
Tydens die T20-wêreldbeker in 2012 in Sri Lanka het Wes-Indië Australië in die halfeindstryd uitgeskakel en toe die gasheer met 32 lopies verslaan om sodoende hul derde IKR-wêreldbeker en hul eerste sedert Richards, Holding en Lloyd se oorwinning tydens die Krieketwêreldbeker 1979 te wen. Tydens die T20-wêreldbeker in 2016 het hulle die gasheer Indië in die halfeindstryd ná ’n suksesvolle lopiejaag verslaan en hulle is nog by hul hotel deur beide plaaslike en reisende ondersteuners toegejuig<ref>{{en}} [https://twitter.com/CricketAus/status/715648198769926144 Fans welcome the West Indies back to the Oberoi in Mumbai after beating India] Cricket Australia on Twitter</ref> nadat hulle in die eindstryd teen Engeland te staan gekom het, en hulle met 4 paaltjies verslaan het nadat [[Carlos Brathwaite]] vier agtereenvolgende grenshoue uit [[Ben Stokes]] se aflewerings geslaan het, nadat Wes-Indië ’n teiken van 19 lopies in die laaste boulbeurt gehad het. In kontras teenoor hul 8ste plek op die toetsranglys en 9de op die EDI-ranglys het Wes-Indië die eindstryd as tweede op die T20-ranglys net agter Indië betree.
 
Tydens die [[Krieketwêreldbeker 2015]] het Wes-Indië weer volgens ’n beter lopietempo bo Ierland tot die kwarteindstryd gevorder, en is duidelik deur Nieu-Seeland verslaan.
 
Tydens die T20-wêreldbeker in 2016 in Indië het Wes-Indië Engeland verslaan om sodoende hul tweede T20-wêreldbeker te wen, die eerste span wat daarin kon slaag. As ’n ekstra bonus het Wes-Indië ook die eerste krieketnasie geword wat in beide die T20-wêreldbeker vir mans- en vroue op dieselfde dag kon seëvier, aangesien die vrouespan onmiddellik die drie keer verdedigende kampioen Australië vir hul eerste IKR-wêreldtitel geklop het.
 
Tydens die [[Krieketwêreldbeker 2019]] se groepfase het Wes-Indië net twee oorwinnings aangeteken en op die voorlaaste plek net bo Afghanistan geëindig.
 
== Lidlande en afhanklikhede ==
[[Lêer:BrianLaraUkexpat.jpg|duimnael|Brian Lara hou die wêreldrekord vir die hoogste beurttelling in toetskrieket (400 teen Engeland in 2003/04).]]
Spelers van die volgende lidlande is verkiesbaar vir die Wes-Indiese span: