Verskil tussen weergawes van "Bloemfontein-konsentrasiekamp"

geen wysigingsopsomming nie
(Nuwe bladsy geskep met 'duimnael|'n Gedeelte van die wit konsentrasiekamp by Bloemfontein Die presiese datum van die ontstaan...')
 
[[Lêer:Gedeelte van die wit konsentrasiekamp by Bloemfontein.jpg|duimnael|'n Gedeelte van die wit konsentrasiekamp by Bloemfontein|alt=|440x440px]]
Die presiese datum van die ontstaan van die [[Bloemfontein]]<nowiki/>se konsentrasiekamp – of “refugee camp” soos dit deur die Britte genoem is – is onbekend. Hoewel lord Roberts op 22 September 1900 aangekondig het dat ʼn vlugtelingkamp in Bloemfontein gevestig gaan word, het die kamp volgens E.B. Sargant, die waarnemende direkteur van onderwys vir [[Transvaal]] en die [[Oranjerivierkolonie]], reeds sedert Augustus 1900 bestaan. Wat seker is, is dat die Bloemfonteinse kamp minstens teen 12 November 1900 sy beslag gekry het, aangesien maj. Holland Pryor, die assistent-adjudant-generaal van die Oranjerivierkolonie, op hierdie datum in sy verslag meld dat die departement van die hoofprovoos, kapt. Barnett-Hitchcock, verantwoordelik is vir die “collection of refugees from various parts of the Colony, and the formation of a camp near Bloemfontein for their accommodation”. Daar was trouens toe reeds 519 inwoners in die kamp by Bloemfontein, wat as ʼn vlugtelingkamp vir die gesinne van wapenneerlêers begin het en onder kapt. Nelson van die Imperial Yeomanry se gesag gestaan het.
 
 
== Watervoorsiening en waternood ==
[[Lêer:Kinders wag op hul waterrantsoene.jpg|duimnael|Kinders wag op hul waterrantsoene|alt=|300x300px]]
Water vir die kamp is van vier boorgate – twee per kamp – en twee damme verkry, terwyl die dorpsraad ook daagliks water uit die Modderrivier aan die kamp voorsien het.
 
 
== Siektes en hospitale ==
[[Lêer:Die hospitaalkamp by Bloemfontein.jpg|alt=Die hospitaalkamp by Bloemfontein|duimnael|400x400px]]
Meer as die helfte van Bloemfontein se kampbevolking was kinders en ou mense, wat baie vatbaar was vir siektes, soos blyk uit die sterfte-opgawe van die kamp vir die tydperk van Maart tot Junie 1901. Van die kinders in die ouderdomsgroep onder 15 jaar het 81 aan masels gesterf, 41 aan respiratoriese siektes soos pneumonie, brongopneumonie en brongitis, 15 as gevolg van maagkoors en 27 aan disenterie, diarree en gastro-enteritis. ʼn Verdere analise van die oorsaak van sterftes vir die tydperk van Januarie tot Oktober 1901 toon dat 717 kinders onder 15 jaar gesterf het, teenoor 258 persone bo 15 jaar. Diarree ebn disenterie het meestal onder kinders voorgekom, terwyl maagkoors die meeste sterftes onder die volwassenes in Bloemfontein veroorsaak het.
 
 
Die hospitaal het bestaan uit ses hout-en-sinkhuise en drie markiestente met 182 beddens. Vier tente en een hut is gebruik vir pasiënte met maagkoors, terwyl witseerkeelpasiënte aanvanklik in 14 tente verpleeg is, wat later deur een markiestent vervang is. Dr. Pern, die hoof- mediese beampte, is bygestaan deur vyf dokters, 13 verpleegsters en vier matrones. Die personeel was egter klein in verhouding tot die kampbevolking, veral as in gedagte gehou word dat daar tussen Augustus en November 1901 gemiddeld meer as 6 000 mense in die kamp was.
[[Lêer:Dr Baumann en sy verpleegpersoneel en pasiente by die kamphospitaal.jpg|duimnael|Dr Baumann en sy verpleegpersoneel en pasiente by die kamphospitaal|alt=|400x400px]]
ʼn Klompie van die jong Boeremeisies wat Engels magtig was, is deur die owerheid as hulpverpleegsters aangestel. Die meeste van hulle het geen opleiding gehad nie en moes die tente van die blok waarvoor hulle verantwoordelik was, vir siekes inspekteer. Hulle het hoofsaaklik die kinders verpleeg wat nie te siek was nie, minder ernstige snywonde versorg en soggens elke kampinwoner se koors geneem. As die koors te hoog was, het die kampdokter gekom en die siekes na die hospitaal laat neem.
 
== Die bittere einde ==
Met die sluiting van vrede op 31 Mei 1902 was daar nog 5 635 inwoners in die kamp in Bloemfontein. Die kloktente was teen hierdie tyd in ʼn treurige toestand en volgens die kampsuperintendent Bennett, het dit niks goeds voorspel met die winter op hande nie. Repatriasie was die enigste uitweg. Van einde Julie 1902 af het die inwonerstal vinnig gedaal, soos uit die volgende blyk: 31 Julie 1902 – 3 799; 31 Augustus 1902 – 2 798; 30 September 1902 – 2 734; 31 Oktober 1902 – 2 279; 30 November 1902 – 1 519; en 31 Desember 1902 – 402.
[[Lêer:Dankdag vir vrede op Hoffmanplein in Bloemfontein op 8 Junie 1902.jpg|duimnael|Dankdag vir die vrede op Hoffmanplein in Bloemfontein op 8 Junie 1902|alt=|300x300px]]
Ds. Stulting vertel in sy herinneringe dat Sondag 1 Junie 1902 toe hy die sluiting van vrede aan die kampinwoners moes aankondig, die vreeslikste dag was wat hy nog ooit belewe het:
 
430

wysigings