Verskil tussen weergawes van "Charles Ives"

40 grepe bygevoeg ,  1 maand gelede
==Waardering==
[[Lêer:Charles Ives House, Danbury, CT.jpg|links|duimnael|upright=1.35|Charles Ives House in Danbury, [[Connecticut]]]]
Ives se musiek is grotendeels gedurende sy lewe geïgnoreer, veral gedurende die jare waarin hy aktief gekomponeer het. Baie van sy gepubliseerde werke is nooit gespeel nie, selfs verskeie jare ná sy doodafsterwe in 1954. In meer onlangse jare het sy reputasie egter sterk toegeneem. Die Juilliard-skool het die vyftigste herdenking van sy dood herdenk deur sy musiek in 2004 op te voer. Sy musikale eksperimente, waaronder die toenemende gebruik van dissonansie, is nie goed ontvang deur sy tydgenote nie. Die probleme met die uitvoering van die ritmiese ingewikkeldheid in sy belangrikste orkeswerke het dit selfs dekades nadat dit gekomponeer is, uitdagende opvoerings gemaak.
 
Vroeë aanhangers van Ives se musiek was Henry Cowell, Elliott Carter en [[Aaron Copland]]. Cowell se tydskrif, ''New Music'', het 'n aansienlike aantal van Ives se partiture gepubliseer (met sy goedkeuring). Vir byna 40 jaar het egter Ives egter 'n skrale hoeveelheid uitvoerings van sy musiek beleef, wat hy nie persoonlik verwerk of finansieel geborg het nie. Hy het gewoonlik vir Nicolas Slonimsky as dirigent gebruik. <Ref name = "Grove, Revisions" /> Nadat hy 'n eksemplaar van Ives se self-gepubliseerde ''114 Songs'' gedurende die dertigerjare gesien het, het Copland 'n koerantartikel gepubliseer waarin hy die versameling geprys het.
 
Ives het gedurende die dertigerjare 'n mate van erkenning uit die geledere van die publiek begin verwerf met uitvoerings van 'n weergawe vir sy kamerorkes van sy ''Three Places in New England'', wat in beide die VSA en op toer in Europa deur die dirigent Nicolas Slonimsky gedirigeer is. In 1939 het die stadsaal van New York sy Klaviersonate No. 2 (''Concord Sonata"''), met John Kirkpatrick as pianis, aangebied. Dit het gunstige resensies in die New Yorkse koerante ontvang. Later, rondom die tyd van Ives se dood in 1954, het Kirkpatrick saam met die sopraan Helen Boatwright gewerk metaan die eerste uitgebreide opname van Ives se liedjies vir die obskure Overtone plate-etiket (Overtone Records katalogusnommer 7). Hulle het 'n nuwe reeks liedjies opgeneem vir die ''Ives Centennial Collection'' wat Columbia Records in 1974 gepubliseer het.
 
In die veertigerjare het Ives vir Lou Harrison, 'n aanhanger van sy musiek, ontmoet, wat dit begin redigeer en promoveer het. Harrison het die première van die Simfonie No. 3, met die titel ''The Camp Meeting'', in 1946 gedirigeer.{{sfn|Miller|Hanson|2001}}
 
Ives was 'n entoesiastiese ondersteuner van 20ste eeuse musiek en het dikwels werke wat deur ander komponiste geskryf is gefinansier. Nicolas Slonimsky het in 1971 gesê: "Hy het my hele loopbaan gefinansier." {{sfn|Slonimsky|1971|loc=part 2, after 28:50}}
 
Op daardie tydstip is Ives se werk ook bevorder deur Bernard Herrmann, wat as dirigent by CBS gewerk het en in 1940 hoofdirigent van die CBS Simfonieorkes geword het. Terwyl hy daar was, het hy hom vir Ives se musiek beywer. Herrmann het erken dat hy gepoog het om die ''Concord Sonate'' op te voer. Ives, wat die radio en die grammofoon liefs vermy het, het ingestem om van 1933 tot 1943 'n reeks klavieropnames te maak. In een van die meer ongewone opnames wat in 1943 in die New York stadStad gemaak is, speel Ives die klavier terwyl hy die lirieke sing tot sy gewilde liedjie uit die Eerste Wêreldoorlog, getiteld ''"They Are There!",'' wat hy in 1917 gekomponeer het. Hy het dit in 1942–43 hersien vir die [[Tweede Wêreldoorlog]].
 
Ives se klavieropnames is later in 1974 uitgegee deur Columbia Records op 'n spesiale langspeelplaat vir die 100ste herdenking van sy eeufeesgeboorte. New World Records het op 1 April 2006 42 snitte van sy opnames op CD uitgereik.
 
In Kanada in die 1950's het die gewese Engelse pianis Lloyd Powell 'n reeks konserte by die Universiteit van Brits-Columbië gespeel wat al Ives se klavierwerke ingesluit het, by die Universiteit van Brits-Columbië.<ref>{{cite encyclopedia |title=Lloyd Powell |encyclopedia=The Canadian Encyclopedia |publisher=Historica Canada |url=http://www.thecanadianencyclopedia.ca/en/article/lloyd-powell-emc/ |accessdate=4 Januarie 2016 |archive-url=https://web.archive.org/web/20160205070652/http://www.thecanadianencyclopedia.ca/en/article/lloyd-powell-emc/ |archive-date=5 Februarie 2016 |url-status=live }}</ref>
 
==Komposisies==
9 833

wysigings