Verskil tussen weergawes van "Muur van Hadrianus"

k
geen wysigingsopsomming nie
kNo edit summary
Etiket: 2017-bronwysiging
kNo edit summary
Etiket: 2017-bronwysiging
[[Lêer:Roman writing tablet 02.jpg|duimnael|Die sogenaamde ''Vindolanda tablets'' - Romeinse skryftablette, vernoem na 'n grensfort in [[Northumberland]] - is van die opspraakwekkendste argeologiese vondse wat langs die Muur van Hadrianus gemaak is. Dun houtblaaie, waarop teks met ink geskryf is, was 'n meer bekostigbare alternatief tot [[papirus]]rolle. 25 tablette is so onlangs soos 2017 ontdek]]
[[Lêer:Roman writing tablet 03.jpg|duimnael|Tablet 291, wat in die Britse Museum te Londen bewaar word, is die bekendste van die tablette - 'n brief wat deur Claudia Severa geskryf en aan Sulpicia Lepidina, vrou van die kommandeur, gerig is. Sulpicia Lepidina word na haar vriendin se verjaardagpartytjie uitgenooi (ontstaantyd tussen AD 97-103)]]
Die '''Muur van Hadrianus''' is 'n antieke [[Romeinse Ryk|Romeinse]] grens- en verdedigingslinie in [[Noord-Engeland]] wat oor 'n afstand van 73 myl (118 km) strek en die [[landengte]] tussen die Solway Firth, 'n mondingsgebied aan die [[Ierse See]], ooswaarts tot die oewers van die River Tyne naby [[Newcastle upon Tyne|Newcastle]] en die [[Noordsee]] deurkruis. Die muur - die grootste bekende Romeinse artefak (alhoewel sowat 90 persent van die oorspronklike bogrondse strukture vandag nie meer sigbaar is nie) - is tussen 122 en 128/30 n.C. tydens die regentskap van keiser [[Hadrianus]] as die Romeinse Ryk se mees noordelike grenslyn gebou om die Romeinse provinsie [[Britannia (provinsie)|Britannia]] teen aanvalle van [[Pikte]], Skotte en Attacotti uit die noorde te beskerm. MeerDie onlangsegrootste navorsingdeel duivan daaropRomeinse datmagte, Romeinsewat grensversterkingsdestyds nieop noodsaaklikdie beperkeiland gestasioneer was, totwas hulby funksiedie asprojek verdedigingswallebetrokke nie,- maarna datramings hullesowat grenslyne10 000 in 'nof meer moderne betekenis wassoldate. So het Romeine wél ekonomiese betrekkinge met bewoners noord vanLangs die muur gehandhaafhet -forte (sogenaamde 'n'castellae'' grenswalof isgrenskastele), dus benodig om die bewegings van mensewagtorings en goederenedersettings oorkantontstaan. die grens te reguleer en beheer.
 
Meer onlangse navorsing dui daarop dat Romeinse grensversterkings nie noodsaaklik beperk was tot hul funksie as verdedigingswalle nie, maar dat hulle grenslyne in 'n meer moderne betekenis was. So het Romeine wél ekonomiese betrekkinge met bewoners noord van die muur gehandhaaf - 'n grenswal is dus benodig om die bewegings van mense en goedere oorkant die grens te reguleer en beheer.
Die grootste deel van Romeinse magte, wat destyds op die eiland gestasioneer was, was by die projek betrokke - na ramings sowat 10 000 of meer soldate. Langs die muur het forte (sogenaamde ''castellae'' of grenskastele), wagtorings en nedersettings ontstaan.
 
Die Muur van Hadrianus, wat deel uitgemaak het van 'n groter netwerk van militêre basisse, nedersettings en paaie, met bykomende militêre installasies langs die Cumbriese grens, het as Romeinse grenslyn en aktiewe verdedigingslinie tot 383 bestaan. Oor 'n tydperk van byna driehonderd jaar het generasies van soldate en burgerlikes die militêre sone, wat deur die muur geskep is, bewoon. In 410 het Romeinse magte volledig uit Britannia onttrek.
 
Die belangrikheid van die Muur van Hadrianus vir argeoloë en historici kontrasteer met die uiters beperkte omvang van antieke Romeinse bronmateriaal waarin die muur as die skeidingslyn tussen die Romeinse beskawing en barbaarse stamme in die noorde beskryf word. Die Muur van Hadrianus, wat merkbaar verskil van ander Romeinse grensversterkings, is in 1987 tot [[Unesco]]-[[Wêrelderfenisgebied|wêrelderfenis]] verklaar.