Verskil tussen weergawes van "Louis Couperus"

2 grepe bygevoeg ,  7 maande gelede
Couperus het baie van die besonderhede oor die lewe en werke van 'n inwoner in die Nederlands Oos-Indie by sy swaer De la Valette bekom. <ref name="BastetBiography"/>{{rp|p.226}} Intussen het Couperus 'n brief van sy vriend Johan Hendrik Ram ontvang waarin Ram geskryf het dat hy en luitenant Lodewijk Thomson op die punt was om na Suid-Afrika te reis om die loop van die [[Tweede Vryheidsoorlog|Anglo-Boereoorlog]] as militêre diplomate te volg. In Maart 1900 het Couperus en sy vrou teruggereis na Nederland. <ref name="BastetBiography"/>{{rp|p.228}} In Oktober 1900 het Couperus en sy vrou na [[Nice]] verhuis waar Couperus Henryk Sienkiewicz se werke gelees het terwyl sy eie ''The Hidden Force'' in Nederland gepubliseer is. <ref name="BastetBiography"/>{{rp |p.251}} Intussen het Couperus begin werk aan sy nuwe romans ''Babel'' en ''De boeken der kleine zielen''. In 1902 is hy gevra om lid te word van die redaksie van 'n nuwe tydskrif genaamd ''Groot Nederland'' saam met WG van Nouhuys en Cyriel Buysse. <ref name="BastetBiography"/>{{rp|p.276}} In Oktober 1902 het Couperus se vader op 86-jarige ouderdom gesterf. Sy huis aan die Surinamestraat 20, Den Haag, is uiteindelik aan Conrad Theodor van Deventer verkoop. Couperus en sy vrou het in Nice bly woon, maar Couperus is in Januarie 1903 na Rome, waar hy Pier Pander weer ontmoet het en ook 'n brief van sy uitgewer LJ Veen ontvang het, waarin hy kla dat Couperus se boeke nie verkoop nie. <ref name="BastetBiography"/>{{rp|p.292}} In Mei 1903 het Couperus '' [[Dionisus|Dionyzos]]-studiën'' in ''Groot Nederland'' gepubliseer, waarin Couperus hulde gebring het aan die [[klassieke oudheid]] ('n leerstelling sonder erfsonde) en veral aan die god Dionisus. <ref name="BastetBiography"/>{{rp|p.296}}
 
Couperus het daardie jaar (1903) weer na Italië (Venesië) vertrek en is in September na Nice. Gedurende die winter van 1903–1904 het hy Jean Lombard se werk oor die Romeinse keiser [[Elagabalus]] gelees; in 1903 het Georges Duviquet sy ''Héliogabale'' gepubliseer, wat presies was wat Couperus nodig gehad het vir sy idee om 'n roman te skryf oor 'n kranksinnige keiser (''De berg van licht''). Intussen het hy, ten einde sy rekeninge te kan betaal, ''Van oude menschen, de dingen, die voorbij gaan'' geskryf. <ref name="BastetBiography"/> {{rp|p.302}} In 1905 het hy ''De berg van licht'' gepubliseer, wat taamlik kontroversieel was omdat dit oor die onderwerp van homoseksualiteit gehandel het. In 1906 het Couperus en sy vrou na [[Bagni di Lucca]] (Italië) vertrek, waar hulle in Hotel Continental tuisgegaan en hulle aan Eleonora Duse voorgestel het. In Mei 1907 het ''Aan den weg der vreugde'', 'n novelle wat Couperus geskryf het terwyl hy in Bagni di Lucca vertoef het, in ''Groot Nederland'' verskyn; hy het 'n verdere brief van LJ Veen ontvang wat vermeld het dat Couperus se boeke nie goed verkoop nie. Hierop het het Couperus 'n afskeidsbrief aan Veen geskryf waarin hy aan Veen gesê het dat dit die einde van hul sakeverhouding was. <ref name="BastetBiography"/>{{rp|p.341}} Gedurende die somer van 1907 het Couperus in [[SienaSienna]] die verhaal ''Uit de jeugd van San Francesco van Assisi'' geskryf wat gepubliseer sou word in ''Groot Nederland''. Vanaf hierdie tydstip af het Couperus beweer dat die dae van romans getel is en dat kortverhale (''kort romans'' genoem deur Couperus) die romans van die toekoms was. Couperus sou 'n reeks kortverhale skryf wat hy in die komende jare in tydskrifte soos "De Locomotief", "[[De Telegraaf]]" en die "Kroniek" sou publiseer.<ref name="BastetBiography"/>{{rp|p.347}}
<!--
==Endless travelling==
In these years Couperus met S.F. van Oss, who was the founder of [[HP/De Tijd|''De Haagsche Post'']], who asked if Couperus would be willing to write for his magazine. Couperus later published his travelogues (made during his travels to Africa, Dutch East Indies and Japan) as a result in De Haagsche Post, as well as many [[epigram]]s.<ref name="BastetBiography" />{{rp|p.523}} For his friend Herman Roelvink he translated the play written by [[George Bernard Shaw]], ''[[Caesar and Cleopatra (play)|Caesar and Cleopatra]]'' (1916). As from December 1916 he restarted writing his weekly sketch in ''Het Vaderland'', for example ''Romeinsche portretten'' (Roman portraits), during which he was inspired by [[Martial]] and [[Juvenal]]. He also continued giving performances for the public in the evening. In 1917 he wrote the novel ''Het zwevende schaakbord'' (The floating chessboard), about the adventures of [[Gawain]]; this novel was first published as a serial in the Haagsche Post. He read as research for this book [[Jacob van Maerlant]]'s ''Merlijns boec'' and Lodewijk van Velthem's ''Boec van Coninc Artur'' ("Book of King Arthur").<ref name="BastetBiography" />{{rp|p.545}} In July 1918 publisher L.J. Veen sent Couperus a translation of [[Vitruvius]]' ''[[De architectura]]'' and Couperus wrote about it in ''Het Vaderland''. Meanwhile, het Hofstadtoneel (Residence Theater) was about to perform the stage version (made by Elisabeth Couperus-Baud) of ''Eline Vere''; this play received bad product reviews. During this period of his life Couperus read the works written by [[Quintus Curtius Rufus]], [[Arrian]] and [[Plutarch]] to find inspiration for his next work ''Iskander''.<ref name="BastetBiography" />{{rp|p.568}} The year 1919 was not a happy one for Couperus: his favourite nephew Frans Vlielander Hein died together with his wife when his ship was hit by a [[Naval mine|mine]] and L.J. Veen, his publisher and his brother-in-law Benjamin Marinus Vlielander Hein died that year as well.
-->
 
==Laaste jare==
In 1920 het ''Iskander'' ('n roman oor [[Alexander die Grote]]) in ''Groot Nederland'', verskyn; kritici was nie positief nie, weens die vele homoseksuele tonele daarin. In Oktober 1920 het Couperus vir die ''Haagsche Post'' na Egipte gereis; sy reisverslae is weekliks gepubliseer. In Afrika het hy [[Algiers]] besoek, na [[Constantine, Algerië|Constantine]], [[Biskra]], [[Touggourt]] en [[Timgad]] gereis, en sy reis voorgesit na [[Tunis]] en die ruïnes van [[Kartago]], waar hy 'n leerling van Marie-Louis-Antoine-Gaston Boissier ontmoet het. Hierna is Couperus terug na Algiers, omdat hy die boksvaardighede van Georges Carpentier wou sien. Hierna het hy geskryf: "Ek dink dat ek in my lewe te veel boeke geskryf het en te min geboks het." <ref name= "BastetBiography"/>{{rp|p.595}} Op 3 Mei 1921 het Couperus en sy vrou na [[Marseille]] teruggekeer en langsaam na Parys gereis ten einde betyds te wees vir die feeste wat gehou is vir die heiligverklaring van [[Johanna van Arkel]]. Op 1 Junie het Couperus en sy vrou na Engeland vertrek waar hulle Alexander Teixeira de Mattos sou ontmoet. Tydens die besoek het Couperus ''With Louis Couperus in London-Season'' geskryf; hierdie verhale is in die ''Haagsche Post'' gepubliseer. In Engeland het Couperus die romanskrywer Stephen McKenna en Edmund Gosse ontmoet. Hy het kennis gemaak met Frank Arthur Swinnerton tydens 'n middagete, en na 'n Russiese ballet in die Prince's Theatre gaan kyk, waar die orkes onder leiding van Ernest Ansermet gestaan het.
Anonieme gebruiker