Verskil tussen weergawes van "Louis-Ferdinand Céline"

geen wysigingsopsomming nie
(Geskep deur die bladsy "Louis-Ferdinand Céline" te vertaal)
 
[[Lêer:L.-F. Céline c Meurisse 1932.jpg|duimnael|Louis-Ferdinand Céline in 1932]]
{{Inligtingskas Outeur}}'''Louis-Ferdinand Céline''' ( {{IPAc-en|s|eɪ|ˈ|l|iː|n}} say-LEEN, {{IFA-fr|selin|lang|Fr-Louis-Ferdinand_Céline.ogg}}[[null|skakel=|Oor hierdie geluid]] was die [[skuilnaam]] van '''Louis Ferdinand Auguste Destouches''' {{IFA-fr|detuʃ|pron}} ; ([[27 Mei]] [[1894]] - [[1 Julie]] [[1961]]), 'n Franse [[Roman|romanskrywer]] en [[Dokter|geneeskundige]]. Hy het 'n nuwe skryfstyl ontwikkel wat die Franse letterkunde gemoderniseer het. Sy bekendste werk is die roman ''[[Voyage au bout de la nuit]]'' uit 1932.
 
Céline het van die volkstaal gebruik gemaak en aangeval wat hy as die gepoetste, geveinsde <nowiki>''"bourgeois"'' taal van die ''"akademie"'' beskou het. Sy werke het '</nowiki>n wye verskeidenheid literêre figure beïnvloed, nie slegs in Frankryk nie, maar ook in die Engelssprekende wêreld en ander gebiede in die [[Weste|Westerse wêreld]]. Dit sluit skrywers in wat geassosieer word met [[modernisme]], [[eksistensialisme]], "swart komedie" en die [[Beat-generasie]].
{{Inligtingskas Outeur}}'''Louis-Ferdinand Céline''' ( {{IPAc-en|s|eɪ|ˈ|l|iː|n}} say-LEEN, {{IFA-fr|selin|lang|Fr-Louis-Ferdinand_Céline.ogg}}[[null|skakel=|Oor hierdie geluid]] was die [[skuilnaam]] van '''Louis Ferdinand Auguste Destouches''' {{IFA-fr|detuʃ|pron}} ; 27 Mei 1894 - 1 Julie 1961), 'n Franse [[Roman|romanskrywer]] en [[Dokter|geneeskundige]]. Hy het 'n nuwe skryfstyl ontwikkel wat die Franse letterkunde gemoderniseer het. Sy bekendste werk is die roman ''[[Voyage au bout de la nuit]]'' uit 1932.
 
== Werk en nalatenskap ==
Céline het van die volkstaal gebruik gemaak en aangeval wat hy as die gepoetste, geveinsde <nowiki>''bourgeois'' taal van die ''akademie'' beskou het. Sy werke het '</nowiki>n wye verskeidenheid literêre figure beïnvloed, nie slegs in Frankryk nie, maar ook in die Engelssprekende wêreld en ander gebiede in die [[Weste|Westerse wêreld]]. Dit sluit skrywers in wat geassosieer word met [[modernisme]], [[eksistensialisme]], swart komedie en die [[Beat-generasie]].
Céline se skryfwerk bevat kenmerke van "swart komedie", waar ongelukkige en dikwels verskriklike gebeurtenisse dikwels op 'n humoristiese wyse beskryf word. Alhoewel die [[Polemiek|polemiese]] eienskappe daarvan dikwels verbysterend is, lê sy relevansie in sy vermoë om byna alles te diskrediteer en tog nie uit voeling te raak met 'n verwoede mensdom nie. Pessimisme is 'n oorheersende karakteristiek van Céline se fiksie aangesien sy karakters mislukking, angs, nihilisme en traagheid aanvoel. Will Self het Céline se werk beskryf as "invective, which – despite the reputation he would later earn as a rabid antisemite – is aimed against all classes and races of people with indiscriminate abandon". Die diskoers van verraad en uitbuiting, beide eg en verbeeld, stem ooreen met sy persoonlike lewe. Sy twee ware liefdes, sy vrou en sy kat, Bébert, word altyd met vriendelikheid en warmte genoem.
 
Will Self het Céline se werk beskryf as "invective, which – despite the reputation he would later earn as a rabid antisemite – is aimed against all classes and races of people with indiscriminate abandon". Die diskoers van verraad en uitbuiting, beide eg en verbeeld, stem ooreen met sy persoonlike lewe. Sy twee ware liefdes, sy vrou en sy kat Bébert, word altyd met warmte genoem.
Céline se steun vir [[fascisme]] tydens die [[Tweede Wêreldoorlog]] en sy outeurskap van [[Antisemitisme|antisemitiese]] en pro-fascistiese pamflette het van hom 'n kontroversiële figuur gemaak. <ref>{{Cite web|url=https://www.theguardian.com/books/booksblog/2011/jan/31/celine-great-author|title=Céline: great author and 'absolute bastard'|last=Gallix|first=Andrew|date=January 31, 2011|via=www.theguardian.com}}</ref> <ref>{{Cite web|url=https://forward.com/culture/396246/why-should-we-care-about-the-anti-semitic-ravings-of-louis-ferdinand-celine/|title=Why Should We Care About The Anti-Semitic Ravings Of Louis-Ferdinand Céline?|last=Commons|first=Wikimedia|website=The Forward}}</ref> <ref>{{Cite web|url=https://www.france24.com/en/20110122-louis-ferdinand-celine-france-wrestles-writer-legacy-antisemitism-cultural-heritage|title=Fifty years after death, France wrestles with legacy of writer Céline|date=January 22, 2011|website=France 24}}</ref>
 
Waar sommige kritici 'n progressiewe verbrokkeling van persoonlikheid sien wat weerspieël word in die stilistiese samehang van sy boeke wat gebaseer is op sy lewe gedurende die oorlog sien ( ''Guignol's Band'', ''D'un château l'autre'' en ''Nord'' ), beweer ander dat die boeke minder onsamehangend is, as bloot doelbewus gefragmenteer. Hulle sien die ontwikkeling van die styl wat met ''[[Voyage au bout de la nuit]]'' bekendgestel is voortgaan, wat daarop dui dat Céline tot aan die einde 'nvan duidelikesy werkendelewe toestanddaartoe gehandhaafin staat was om te hetwerk. In ''Entretiens avec le Professeur Y'' (1955) verdedig Céline sy styl, wat daarop dui dat sy swaar gebruik van die ellips en sy uiteenlopende sinne 'n poging is om menslike emosieemosies in geskrewe taal om te vergestaltsit. Céline het literatuur beskou as die kuns om menslike emosies op papier te karteer. So 'n kartering is egter nie natuurlik nie, en dit verdraai die emosies.
== Werk en nalatenskap ==
Céline se skryfwerk bevat kenmerke van swart komedie, waar ongelukkige en dikwels verskriklike gebeurtenisse op 'n humoristiese wyse beskryf word. Alhoewel die [[Polemiek|polemiese]] eienskappe daarvan dikwels verbysterend is, lê sy relevansie in sy vermoë om byna alles te diskrediteer en tog nie uit voeling te raak met 'n verwoede mensdom nie. Pessimisme is 'n oorheersende karakteristiek van Céline se fiksie aangesien sy karakters mislukking, angs, nihilisme en traagheid aanvoel. Will Self het Céline se werk beskryf as "invective, which – despite the reputation he would later earn as a rabid antisemite – is aimed against all classes and races of people with indiscriminate abandon". Die diskoers van verraad en uitbuiting, beide eg en verbeeld, stem ooreen met sy persoonlike lewe. Sy twee ware liefdes, sy vrou en sy kat, Bébert, word altyd met vriendelikheid en warmte genoem.
 
''Daar word beweer dat ''[[Voyage au bout de la nuit]]'' een van die mees bekroonde romans van die [[20ste eeu]] is. Min eerste romans het 'n soortgelyke impak gehad. Die boek is geskryf in 'n plofbare omgangstaal en het die meeste kritici geskok, maar onmiddellike sukses onder die Franse publiek behaal, wat entoesiasties gereageer het op die gewelddadige en misplaaste avonture van die petit-bourgeois antiheld Bardamu en sy kenmerkende nihilisme. Die skrywer se militêre ervarings tydens die [[Eerste Wêreldoorlog]], sy reise na die koloniale Frans Wes-Afrika, en New York, en sy terugkeer na die naoorlogse Frankryk, bied almal episodes in die uitgestrekte verhaal. <ref>The Nation, quoted in the New Directions Paperbook (Eighteenth Printing) of ''Journey to the End of the Night''</ref>
Waar sommige kritici 'n progressiewe verbrokkeling van persoonlikheid wat weerspieël word in die stilistiese samehang van sy boeke gebaseer op sy lewe gedurende die oorlog sien ( ''Guignol's Band'', ''D'un château l'autre'' en ''Nord'' ), beweer ander dat die boeke minder onsamehangend is as bloot doelbewus gefragmenteer. Hulle sien die ontwikkeling van die styl wat met ''[[Voyage au bout de la nuit]]'' bekendgestel is voortgaan, wat daarop dui dat Céline tot die einde 'n duidelike werkende toestand gehandhaaf het. In ''Entretiens avec le Professeur Y'' (1955) verdedig Céline sy styl, wat daarop dui dat sy swaar gebruik van die ellips en sy uiteenlopende sinne 'n poging is om menslike emosie in geskrewe taal te vergestalt. Céline het literatuur beskou as die kuns om menslike emosies op papier te karteer. So 'n kartering is egter nie natuurlik nie, en dit verdraai die emosies.
 
''Guignol's Band'' en die gepaardgaande roman ''Le Pont de Londres - Guignol's band II'' speel af in die Londense onderwêreld tydensvan die Eerste Wêreldoorlog. In ''Pont de Londres'' verskyn 'n seilboot met die naam Koning Hamsun, wat uiteraard 'n huldeblyk is aan [[Knut Hamsun]], 'n ander skrywer wat met hom saamgewerk het. Céline se outobiografiese verteller roep sy rampspoedige vennootskap met 'n mistieke Fransman in herinnering; sy ongemaklike verhouding met Londense rampokkers en prostitute en hul nemesis, inspekteur Matthew van Scotland Yard, in herinnering. <ref>Dalkey Archive Press, London Bridge translation by Dominic Di Bernardi</ref>
''Daar word beweer dat [[Voyage au bout de la nuit]]'' een van die mees bekroonde romans van die 20ste eeu is. Min eerste romans het 'n soortgelyke impak gehad. Die boek is geskryf in 'n plofbare omgangstaal en het die meeste kritici geskok maar onmiddellike sukses onder die Franse publiek behaal, wat entoesiasties gereageer het op die gewelddadige en misplaaste avonture van die petit-bourgeois antiheld Bardamu en sy kenmerkende nihilisme. Die skrywer se militêre ervarings tydens die Eerste Wêreldoorlog, sy reise na die koloniale Frans Wes-Afrika, New York, en sy terugkeer na die naoorlogse Frankryk, bied almal episodes in die uitgestrekte verhaal. <ref>The Nation, quoted in the New Directions Paperbook (Eighteenth Printing) of ''Journey to the End of the Night''</ref>
 
Céline se nalatenskap oorleef in die skryfwerk van onder meer [[Samuel Beckett]], Queneau en Jean Genet. [[Jean-Paul Sartre]], Jean-Marie Gustave Le Clézio, Robbe-Grillet en [[Roland Barthes|Barthes]] het bewondering vir hom uitgespreek. Skrywers in die Verenigde State wat dank verskuldig is aan Céline is onder andere Charles Bukowski, [[Henry Miller]], [[Jack Kerouac]], [[Joseph Heller]], [[Kurt Vonnegut|Kurt Vonnegut, Jr.]], [[William S. Burroughs]], Edward Abbey, [[Jim Morrison]] en Ken Kesey, nie soseer in terme van skryfstyl nie, maar as 'n belangrike estetiese, amoralistiese invloed. <ref name="O'Connell148">O'Connell p. 148</ref> Die digter en romanskrywer Charles Bukowski het geskryf <nowiki>"''</nowiki>first of all read Céline; the greatest writer of 2,000 years''" <ref>Bukowski, Charles. ''Notes of a Dirty Old Man.'' San Francisco: City Light Books 1969. p. 69.</ref> Céline het ook 'n invloed uitgeoefen op [[Irvine Welsh]], [[Günter Grass]], Karl Parkinson (''The Blocks'') en Raymond Federman .
''Guignol's Band'' en die gepaardgaande roman ''Le Pont de Londres - Guignol's band II'' speel af in die Londense onderwêreld tydens die Eerste Wêreldoorlog. In ''Pont de Londres'' verskyn 'n seilboot met die naam Koning Hamsun, uiteraard 'n huldeblyk aan [[Knut Hamsun]], 'n ander skrywer wat met hom saamgewerk het. Céline se outobiografiese verteller roep sy rampspoedige vennootskap met 'n mistieke Fransman in herinnering; sy ongemaklike verhouding met Londense rampokkers en prostitute en hul nemesis, inspekteur Matthew van Scotland Yard. <ref>Dalkey Archive Press, London Bridge translation by Dominic Di Bernardi</ref>
 
Céline se nalatenskap oorleef in die skryfwerk van onder meer [[Samuel Beckett]], Queneau en Jean Genet. [[Jean-Paul Sartre]], Jean-Marie Gustave Le Clézio, Robbe-Grillet en [[Roland Barthes|Barthes]] het bewondering vir hom uitgespreek. Skrywers in die Verenigde State wat dank verskuldig is aan Céline is onder andere Charles Bukowski, [[Henry Miller]], [[Jack Kerouac]], [[Joseph Heller]], [[Kurt Vonnegut|Kurt Vonnegut, Jr.]], [[William S. Burroughs]], Edward Abbey, [[Jim Morrison]] en Ken Kesey, nie soseer in terme van skryfstyl nie, maar as 'n belangrike estetiese, amoralistiese invloed. <ref name="O'Connell148">O'Connell p. 148</ref> Die digter en romanskrywer Charles Bukowski het geskryf <nowiki>''</nowiki>first of all read Céline; the greatest writer of 2,000 years" <ref>Bukowski, Charles. ''Notes of a Dirty Old Man.'' San Francisco: City Light Books 1969. p. 69.</ref> Céline het ook 'n invloed uitgeoefen op [[Irvine Welsh]], [[Günter Grass]], Karl Parkinson (''The Blocks'') en Raymond Federman .
 
== Bibliografie ==
 
* ''Carnet du Cuirassier Destouches'', 1913
* ''Des vagues'' kortverhaal, 1917
* ''Rigodon'', voltooi in 1961 maar postuum in 1969 gepubliseer
* ''[[:en:The_Selected_Correspondence_of_Louis-Ferdinand_Céline|The Selected Correspondence of Louis-Ferdinand Céline]]'' ; vert. Mitch Abidor, Kilmog Press, Nieu-Seeland, 2015
 
== Notas ==
{{Verwysings}}
 
*
 
== Verdere leeswerk ==
 
* ''L'Art de Céline et son temps'' deur Michel Bounan (1997)
* ''[[:en:Critical_Essays_on_Louis-Ferdinand_Céline|Critical Essays on Louis-Ferdinand Céline]] onder'' onder redaksie van WK Buckley (1988)
* ''Céline's Imaginative Space'' deur J. Carson (1989)
* ''The Golden Age of Louis-Ferdinand Céline'' deur N. Hewitt (1987)
* ''Gran Enciclopedia Catalana'', geredigeer deur Joan Carreras i Martí (1977,{{ISBN|84-300-5511-8}} )
* ''Céline seul'', deur Stéphane Zagdanski, geredigeer deur Gallimard, (1993)
 
== Verwysings ==
{{Verwysings}}
 
== Eksterne skakels ==
 
* [[iarchive:trifles-for-a-massacre|Trifles for a Massacre]] - Engelse vertaling
* [http://research.hrc.utexas.edu:8080/hrcxtf/view?docId=ead/00291p6.xml&query=celine,%20louis%20ferdinand&query-join=and Louis-Ferdinand Céline-versameling] by die Harry Ransom-sentrum aan die Universiteit van Texas in Austin
* [http://www.neuroland.biz/articles.php?lng=en&pg=5 Louis Destouches / Céline, a double imposture], 'n konferensie wat op 22 Mei 1999 gehou is oor Céline en Semmelweis
* [https://web.archive.org/web/20100715060547/http://www.celine-etudes.org/index.html Society of Céline Studies] - Franse vereniging wat internasionale simposia oor Céline reël
 
{{Normdata}}
 
{{DEFAULTSORT:Céline, Louis-Ferdinand}}
[[Kategorie:Franse geneeskundiges]]
[[Kategorie:Sterftes in 1961]]
10 821

wysigings