Verskil tussen weergawes van "Louis-Ferdinand Céline"

Waar sommige kritici 'n progressiewe verbrokkeling van persoonlikheid sien wat weerspieël word in die stilistiese samehang van sy boeke wat gebaseer is op sy lewe gedurende die oorlog (''Guignol's Band'', ''D'un château l'autre'' en ''Nord''), beweer ander dat die boeke minder onsamehangend is, as bloot doelbewus gefragmenteer. Hulle sien die ontwikkeling van die styl wat met ''[[Voyage au bout de la nuit]]'' bekendgestel is voortgaan, wat daarop dui dat Céline tot aan die einde van sy lewe daartoe in staat was om te werk. In ''Entretiens avec le Professeur Y'' (1955) verdedig Céline sy styl, wat daarop dui dat sy swaar gebruik van die ellips en sy uiteenlopende sinne 'n poging is om menslike emosies in geskrewe taal om te sit. Céline het literatuur beskou as die kuns om menslike emosies op papier te karteer. So 'n kartering is egter nie natuurlik nie, en dit verdraai die emosies.
 
Daar word beweer dat ''[[Voyage au bout de la nuit]]'' een van die mees bekroonde romans van die [[20ste eeu]] is. Min eerste romans het 'n soortgelyke impak gehad. Die boek is geskryf in 'n plofbare omgangstaal en het die meeste kritici geskok, maar onmiddellike sukses onder die Franse publiek behaal, wat entoesiasties gereageer het op die gewelddadige en misplaaste avonture van die petit-bourgeois antiheld Bardamu en sy kenmerkende nihilisme. Die skrywer se militêre ervarings tydens die [[Eerste Wêreldoorlog]], sy reise na die koloniale Frans Wes-Afrika en New York, en sy terugkeer na die naoorlogse Frankryk, bied almal episodes in die uitgestrekte verhaal. <ref>The Nation, quoted in the New Directions Paperbook (Eighteenth Printing) of ''Journey to the End of the Night''</ref>
 
''Guignol's Band'' en die gepaardgaande roman ''Le Pont de Londres - Guignol's band II'' speel af in die Londense onderwêreld van die Eerste Wêreldoorlog. In ''Pont de Londres'' verskyn 'n seilboot met die naam Koning Hamsun, wat uiteraard 'n huldeblyk is aan [[Knut Hamsun]] wat met hom saamgewerk het. Céline se outobiografiese verteller roep sy rampspoedige vennootskap met 'n mistieke Fransman; sy ongemaklike verhouding met Londense rampokkers en prostitute en hul nemesis, inspekteur Matthew van Scotland Yard, in herinnering. <ref>Dalkey Archive Press, London Bridge translation by Dominic Di Bernardi</ref>
10 737

wysigings