Benjamin Disraeli: Verskil tussen weergawes

1 830 grepe bygevoeg ,  1 jaar gelede
geen wysigingsopsomming nie
No edit summary
Etikette: Visuele teksverwerker Selfoonbydrae Wysiging op selfoonwerf Gevorderde mobiele wysiging
No edit summary
Etikette: Visuele teksverwerker Selfoonbydrae Wysiging op selfoonwerf Gevorderde mobiele wysiging
'''Benjamin Disraeli''', eerste graaf van Beaconsfield (21 Desember 1804 - 19 April 1881) was 'n Britse staatsman en konserwatiewe politikus wat twee keer as premier van die [[Verenigde Koninkryk]] gedien het. Hy speel 'n sentrale rol in die totstandkoming van die moderne [[Konserwatiewe Party (Verenigde Koninkryk)|Konserwatiewe Party]], en definieer sy beleid en breë uitreik. Disraeli word onthou vir sy invloedryke stem in wêreldaangeleenthede, sy politieke gevegte met die leier van die [[Liberale Party (Verenigde Koninkryk)|Liberale Party]], [[Lord Gladstone|William Ewart Gladstone]], en sy een-nasie konserwatisme of 'Tory-demokrasie'. Hy het die konserwatiewes die party gemaak wat die meeste geïdentifiseer is met die glorie en mag van die [[Britse Ryk]]. Hy is die enigste Britse premier wat van [[Jode|Joodse]] afkoms was. Hy was ook 'n romanskrywer en publiseer fiksiewerke, selfs as premier.
 
Disraeli is gebore in [[Bloomsbury]], toe 'n deel van [[Middlesex]]. Sy vader het die [[Judaïsme]] verlaat ná 'n geskil in sy [[sinagoge]]; jong Benjamin het op 12-jarige ouderdom 'n [[Anglikaanse Gemeenskap|Anglikaan]] geword. Na verskeie onsuksesvolle pogings betree Disraeli in 1837 die [[Laerhuis]]. In 1846 het die destydse eerste minister, [[sir Robert Peel]], die party verdeel oor sy voorstel om die koringwette te herroep, wat behels het dat die tarief op ingevoerde graan beëindig word. Disraeli het in die Laerhuis met Peel daaroor gebots. Disraeli het 'n belangrike figuur in die party geword. Toe [[Lord Derby]], die partyleier, drie keer in die 1850's en 1860's regerings gevorm het, dien Disraeli as Kanselier van die Skatkis en Leier van die Laerhuis.
 
Met Derby se uittrede in 1868 word Disraeli vir 'n kort tyd eerste minister voordat hy die algemene verkiesing later daardie jaar verloor. Hy keer terug na die opposisie, voordat hy sy party na 'n oorwinning lei in die algemene verkiesing van 1874. Hy behou 'n hegte vriendskap met [[Victoria van die Verenigde Koninkryk|koningin Victoria]], wat hom in 1876 tot graaf van Beaconsfield verhef het. Disraeli se tweede termyn is oorheers deur die Oosterse vraagstuk - die stadige verval van die [[Ottomaanse Ryk]] en die begeerte van ander Europese moondhede, soos [[Rusland]], om voordeel ten koste van die Ottomaanse Ryk te trek. Disraeli het gereël dat die Britte 'n groot belang in die Suez Canal Company in [[Egipte]] verkry. Na Russiese oorwinnings oor die Ottomane het Disraeli in 1878 op die kongres van Berlyn daaraan gewerk om vrede op die [[Balkan]] te verkry teen gunstige terme vir Brittanje en ongunstig vir Rusland, sy jarelange vyand. Hierdie diplomatieke oorwinning oor Rusland het Disraeli as een van Europa se voorste staatsmanne gevestig.
 
== Bronne ==
2 479

wysigings