Verskil tussen weergawes van "Giovanni Battista Riccioli"

skakels
(Uitleg van bronteks)
(skakels)
Etikette: Visuele teksverwerker Selfoonbydrae Wysiging op selfoonwerf Gevorderde mobiele wysiging
 
}}
[[Lêer:Moon map Almagestum novum.jpg|duimnael|regs|250px|Riccioli se maankaart van 1651]]
'''Giovanni Battista Riccioli'''<ref>Ook "Giambattista" en "Giovambattista"</ref> (17 April [[1598]] – 25 Junie [[1671]]) was 'n [[Italië|Italiaanse]] [[astronoom]] en 'n [[Katolieke kerk|Katolieke]] [[priester]] in die [[Jesuïet|Jesuïete]]-orde. Hy is onder meer bekend vir sy eksperimente met [[slinger]]gewigte en vallende liggame, vir sy bespreking van 126 argumente rakende die beweging van die aarde, en vir die bekendstelling van die huidige skema vir [[selenografie|lunêre nomenklatuur]].
 
== Biografie ==
Riccioli is gebore in [[Ferrara]], Italië.<ref>Sy boeke vermeld hom soms as "Ricciolus Ferrariensis" (d.w.s. Riccioli van Ferrara).</ref> Hy is opgeneem in die Jesuïete op 6 Oktober 1614. Na afhandeling van sy [[novisiaat]], het hy sy studies in geesteswetenskappe in 1616 opgeneem, aanvanklik te Ferrara, en daarna te [[Piacenza]].
 
Van 1620 tot 1628 het hy filosofie en teologie studeer by die Kollege van [[Parma]]. Die Parmese Jesuïete het 'n volgehoue eksperimenteringsprogram gehad, onder meer met vallende liggame. Een van die bekendste Italiaanse Jesuïete van die tyd, [[Giuseppe Biancani]] (1565–1624), was 'n dosent te Parma toe Riccioli daar ingeskryf het. Riccioli vermeld Biancani met dankbaarheid en admirasie.<ref>Hy sou later 'n maankrater (Blancanus) na Biancani vernoem.</ref> Biacani was ontvanklik vir nuwe astronomiese idees soos die bestaan van maanberge en die veranderlike aard van die hemele, en was 'n medewerker van die Jesuïet-astronoom [[Christoph Scheiner]] (1573–1650) tydens sy sonvlekwaarnemings[[sonvlek]]<nowiki/>waarnemings.
 
Teen 1628 kon Riccioli sy studies afhandel, en is geordineer. Hy het aansoek gedoen om sendingwerk te verrig, maar sy aansoek is afgekeur. In stede is hy toegewys aan 'n dosentepos in Parma. Daar het hy onderrig in [[logika]], [[fisika]] en [[metafisika]] gegee van 1629 tot 1632, en sekere eksperimente uitgevoer met vallende liggame en slingergewigte. In 1632 is hy opgeneem in 'n werkgroep gelas met die vorming van jonger Jesuïete. Hy het die 1633-1634 akademiese jaar in [[Mantua]] deurgebring, waar hy en [[Niccolo Cabeo]] (1576–1650) met verdere slingergewig-studies gemoeid was. In 1635 was hy terug in Parma, waar hy klasse in teologie gegee het en ook sy eerste belangrike waarnemings van die maan gemaak het. In 1636 is hy na [[Bologna]] gestuur om as professor in teologie op te tree.
1 766

wysigings