Verskil tussen weergawes van "Coureur de bois"

k
geen wysigingsopsomming nie
k
[[Beeld:Coureur de bois.jpg|thumb|right|170px|''Coureur de bois'' - houtsnee deur Arthur Heming]] Die Franse term '''Coureur de bois''' verwys na die pelshandelaars in die [[17de eeuz|17de eeuse]] oostelike [[Noord-Amerika]], wat sonder die vergunning van die Franse owerhede handel gedryf het. Die naam beteken letterlik "woudloper".
 
Die pelshandel was tydens die 17de eeu 'n winsgewende bedryf in [[Nieu-Frankryk]], wat deur strawwe mededinging gekenmerk is. Baie koloniste het handelsreise na die ''pays d'en haut'' ("boland"), die geweste wes en noord van die bewoonde gebied in die omgewing van [[MontréalMontreal]] onderneem, waar hulle handel kon dryf met inheemse pelsjagters. Die owerhede en koninklike beamptes in Montréal het die coureurs de bois met argwaan bejeën; hulle was nie ten gunste van mense wat die ontwikkelde landbougebiede verlaat het om elders 'n heenkome as handelaars te vind nie en het, wat die vervoer van pelse betref, die voorkeur gegee aan lede van die Eerste Nasies, veral aangesien die onafhanklike en ongekontroleerde koloniale handelaars 'n oorgrote hoeveelheid pelse verskaf het, sodat die mark vinnig versadig was. Die onafhanklike pelshandel het ook Montréal se posisie as pelshandelsentrum ondermyn - gewoonlik het die handelaars hier hulle bewerpelse verkoop en in ruil daarvoor handelsgoedere soos klere, gewere en koperpotte aangekoop. Sommige van die onwettige handelaars het ook 'n probleem geskep deur pelse vir alkohol te ruil.
 
'n Aantal coureurs de bois het bekendheid verwerf, soos byvoorbeeld [[Étienne Brulé]], [[Louis Joliet]], [[Médard des Groseilliers]], [[Pierre-Esprit Radisson]], [[Jean Nicolet]], [[Guillaume Couture]] en [[Jacques de Noyon]].
Meesal was die voyageurs nou die bemannings van die kanoes, wat die handelsgoedere en voorrade na die ontmoetingsplekke vervoer het, waar hulle teen pelse geruil is. Hierdie kanoes het langs bekende waterweë gevaar om die pelse na Montréal te vervoer. Sommige van die voyageurs het in die agterland oorwinter en handelsgoedere vanaf die ontmoetingsplekke na veraf geleë Franse buiteposte vervoer. In dié tyd het hulle ook gehelp om handelsbetrekkinge te smee met die inheemse dorpe. In die lente het hulle pelse vanaf die buiteposte na die ontmoetingsplekke gebring.
 
Die voyageurs, meesal Franstalige Kanadese of Métis, wat van MontréaleilandMontrealeiland of die seigneuries en gemeentes langs die [[Sint-Laurensrivier]] gekom het, het ook as gidse vir verkenners soos Pierre La Vérendrye gedien. Die voyageurs was ook hoogs gewaardeerde werknemers in diens van handelmaatskappye soos die Noordwes-Kompanjie (''North West Company'', NWC) en die Hudsonbaai-Kompanjie (''Hudson's Bay Company'', HBC). Danksy die prestasies van die voyageurs was die NWC ook in staat om die HBC uit te daag. Die HBC het in [[1815]] begin om sy eie voyageurs in diens te neem om sodoende die NWC die hoof te kan bied.
 
Die voyageurs het legendariese status bereik, veral in die Franstalige gebied van Kanada. Hulle is volkshelde, wat in die volkskunde en volksang gevier word. Sonder die coureurs de bois en die voyageurs sou daar geen pelshandel plaasgevind het nie, en die vestiging van Europeërs in groot gebiede van Nood-Amerika sou dalk anders verloop het. Die verkenningstogte, wat die weste van Noord-Amerika ontsluit het, sou nooit plaasgevind het nie, en die verhouding tussen Europeërs en die inheemse nasies sou anders gewees het.
* Brown, Craig (red.): ''The Illustrated History of Canada''. Toronto: Lester & Orpen Dennys Ltd. 1987. ISBN 0-88619-147-5.
 
[[Kategorie:Kanada]] [[Kategorie:QuébecQuebec]] [[Kategorie:Nieu-Frankryk]] [[Kategorie:Geskiedenis van Kanada]]
 
[[en:Coureur des bois]]