Verskil tussen weergawes van "Kuruman"

2 116 grepe bygevoeg ,  11 jaar gelede
k
Uitgebrei
k (Uitgebrei)
 
Die sendingstasie is in [[1821]] deur eerw. [[Robert Moffat]] (1795-1883), 'n boorling van Ormiston in [[Skotland]], en sy vrou Mary van die Londense Sending Genoootskap gestig. Die Moffats het hulle hier gevestig om uiteindelik vyftig jaar lank onder die Tswanas te werk. Die dorp Kuruman het in 1887 op die linkeroewer van die Kurumanrivier tot stand gekom. Een van die bekende bakens hier is die Oog van Kuruman, 'n fontein (en nasionale monument) wat 'n volle 20 miljoen liter water per dag lewer in die middel van die halfwoestyn. Kuruman staan derhalwe ook bekend as die "Oase van die Kalahari".
 
==Geskiedenis==
Die gebied van Kuruman was oorspronklik die hoofsetel van die sogenaamde Woestynboesmans wat hier oor 'n tydperk van 12 000 jaar gewoon het. Die dorpsnaam is volgens 'n ou Tswana-legende afgelei van Khudumaan, 'n leier van die Boesmans. Na bewering het hy sy heilige plek in die klein bakkrans, waar die tweelingkoppe Gamohaan en Khudumaan in die noorde van die Kurumanheuwels bymekaarkom, ingerig.
 
Die eerste blanke, wat hom omstreeks 1800 in die gebied gevestig het, was die sendeling Johan Kok van die Suid-Afrikaanse Sendinggenootskap. Hy is agt jaar later deur Tswanas in die Kurumanheuwels vermoor sodat die poging om 'n permanente sendingstasie te vestig voorlopig gestaak is.
 
Sestien jaar later het die bekende Skots-gebore sendeling Robert Moffat en sy vrou hulle in die gebied gevestig. Moffat was 'n baie ywerige man wat die Bybel vir die eerste keer in 'n Swart taal, Tswana, vertaal het en sodoende van Kuruman die baken van sendingwerk in Suid-Afrika gemaak het. Met sy besproeiingswerke het hy ook die grondslag vir die plaaslike landboubedryf gelê. In die kerk, wat hy in 1838 opgerig het, het 'n ander bekende sendeling, David Livingstone, met Moffat se dogter Mary getrou. Die kerk is in 1938 gerestoureer en tot nasionale monument verklaar. Livingstone het die meeste van sy beroemde ontdekkingsreise van Kuruman af begin.<ref>Claassen (1987), bl. 14</ref>
 
Die Londense Sendinggenootskap het in 1876 die Moffat-instituut vir die opleiding van Swart evangelist in die lewe geroep. Vyf kilometer van hierdie instituut het die dorp Kuruman in 1887 op die linkeroewer van die Kurumanrivier tot stand gekom.
 
 
==Klimaat==
=="Die Oog" van Kuruman==
[[Beeld:The Eye (Kuruman).jpg|thumb|right|250px|Die Oog van Kuruman]]
Die "Oog van Kuruman" in die dorp se hoofstraat is 'n natuurwonder en ook die rede vir die dorp se bestaan. Hierdie fontein, wat uit 'n dorre dolomietrots aan die voet van die Kurumanheuwels ontspring, lewer daagliks sowat twintig miljoen liter vars water op en voorsien sodoende in Kuruman se huishoudelike en nywerheidsverbruik.<ref>Claassen (1987), bl. 15</ref> 'n Plaaslike legende lui "hy wat een maal van die oog se water gedrink het, kom altyd weer terug om sy dors te les".<ref>Classen (1987), bl. 17</ref>
 
Die eerste blanke reisiger, wat die Oog op 22 November 1801 ontdek het, was Samuel Daniel, die sekretaris, dagboekskrywer en skilder van die Truter-Somerville-ekspedisie.<ref>[http://www.kurumankalahari.co.za/ga-segon_4_attr.htm#the_eye ''www.kurumankalahari.co.za: Die Oog''] {{en}}</ref>
 
Die fontein word as die grootste varswaterfontein in die suidelike halfrond en moontlik ook die wêreld beskryf.<ref>Claassen (1987), bl. 15</ref> Die fontein, wat onder die inheemse bevolking as die "oog wat altyd traan" reeds voor 1800 bekend gestaan het, word selfs tydens die ergste droogtes en swaarste reënvalle deur 'n feitlik onveranderde vloei gekenmerk. Die gebied rondom die fontein is al dekades gelede in 'n pragtige park omgeskep.