Verskil tussen weergawes van "Oos-Berlyn"

Geen grootteverandering nie ,  7 jaar gelede
k
Die "arbeiderspaleise" in die Große Frankfurter Straße, wat op 21 Desember 1949 ter geleentheid van Josef Stalin se 70ste verjaardag tot Stalinallee hernoem is, was daarop gemik om die ekonomiese mag en ingenieursvernuf van die Duitse Demokratiese Republiek te versinnebeeld. Die Stalinallee is saam met die Frankfurter Allee een van agt strate wat vanuit die historiese stadsentrum, die Hackescher Markt en Alexanderplein, stervormig na die noorde, noordooste en ooste loop.
[[Beeld:Berlin karlmarxallee kl.jpg|thumb|left|220px|Die Karl-Marx-Allee (vroeër: Stalinallee), 'n pragtige voorbeeld van die Sosialistiese realisme, die oorheersende boustyl in die 1950's]]
Ter voorbereiding van die bouprojek in Stalinallee het 'n afvaardiging na Moskou, [[KiëvKiëf]], Stalingrad (tans Wolgograd) en Leningrad (tans [[Sint Petersburg]]) gereis om voorbeelde van stadsbeplanning in die Sowjetunie te bestudeer. By die kompetisie in 1951 het die argitek Egon Hartmann die eerste prys ingepalm. Alhoewel sy wenontwerp geblyk het om die beste oplossing te wees, is uiteindelik saam met die ander vier wenners, Richard Paulick, Hanns Hopp, Karl Souradny en Kurt Leucht die finale bouplan ontwerp. Vir hierdie ontwerp het ook die Moskouse argitek Alexander W. Wlassow en die Visepresident van die Akademie vir Argitektuur, Sergej I. Tsjernisjef, 'n bydrae gelewer.
 
Die geboue in Stalinallee toon ten opsigte van hul boustyl baie ooreenkomste met die Lomonossof-universiteit in Moskou en die Kultuurplaleis in [[Warskou]]. Reeds in 1952 het digby die Karl-Marx-Allee 'n wolkekrabber (Duits: ''Hochhaus an der Weberwiese'') volgens 'n ontwerp van Hermann Henselmann ontstaan wat as argitektoniese riglyn van die straat sou dien.
105 179

wysigings