Verskil tussen weergawes van "Coureur de bois"

20 grepe bygevoeg ,  14 jaar gelede
k
 
 
Die handel was nou onder die beheer van 'n klein aantal handelaars uit Montréal. Terselfdertyd het Nieu-Frankryk 'n beleid van gebiedsuitbreiding begin in 'n poging om die handel te oorheers. Die Franse invloed is in westelike, noordelike en suidelike rigting uitgebrei. Forts en handelsposte ter ondersteuning van die verkenners en handelaars is opgerig. Handelsooreenkomste is met die inheemse bevolking gesluit, en die georganiseerde pelshandel het sodoende winsgewend geword, maar ook steeds meer ingewikkeld, en die voyageurs, wat aanvanklik onfhanklike handelaars was, het geleidelik as betaalde werknemers begin optree.
[[Image:DSCN4868 nwcompanyfurpostvoyageur e.jpg|225px|right|thumb|Contemporary'n actorAkteur costumedop as'n ahistoriese voyageurterrein atin aMinnesota historic(VSA) sitetree in [[Minnesota]]die gedaante van 'n voyageur op]]
 
Meesal was die voyageurs nou die bemannings van die kanoes, wat die handelsgoedere en voorrade na die ontmoetingsplekke vervoer het, waar hulle teen pelse geruil is. Hierdie kanoes het langs bekende waterweë gevaar om die pelse na Montréal te vervoer. Sommige van die voyageurs het in die agterland oorwinter en handelsgoedere vanaf die ontmoetingsplekke na veraf geleë Franse buiteposte vervoer. In dié tyd het hulle ook gehelp om handelsbetrekkinge te smee met die inheemse dorpe. In die lente het hulle pelse vanaf die buiteposte na die ontmoetingsplekke gebring.
 
Die voyageurs, meesal Franstalige Kanadese of Métis, wat van Montréaleiland of die seigneuries en gemeentes langs die Sint-Laurensrivier gekom het, het ook as gidse vir verkenners soos Pierre La Vérendrye gedien. Die voyageurs was ook hoogs gewaardeerde werknemers in diens van handelmatskappye soos die Noordwes-Kompanjie (''North West Company'', NWC) en die HUdsonbaai-Kompanjie (''Hudson's Bay Company'', HBC). Danksy die prestasies van die voyageurs was die NWC ook in staat om die HBC uit te daag. Die HBC het in [[1815]] begin om sy eie voyageurs in diens te neem om sodoende die NWC die hoof te kan bied.
 
Die voyageurs het legendariese status bereik, veral in die Franstalige gebied van Kanada. Hulle is volkshelde, wat in die volkskunde en volksang gevier word. Sonder die coureurs de bois en die voyageurs sou daar geen pelshandel plaasgevind het nie, en die vestiging van Europeërs in groot gebiede van Nood-Amerika sou dalk anders verloop het. Die verkenningstogte, wat die weste van Noord-Amerika ontsluit het, sou nooit plaasgevind het nie, en die verhouding tussen Europeërs en die inheemse nasies sou anders gewees het.