Verskil tussen weergawes van "Coureur de bois"

144 grepe bygevoeg ,  14 jaar gelede
k
→‎Die Voyageurs: Beeld bygevoeg (PD)
k (→‎Die Voyageurs: Beeld bygevoeg (PD))
 
In [[1681]] het die Franse owerhede besef dat die bedryf beheer moes word om winsgewend te kan bly. Hulle het die coureurs de bois dus gelegitimeer en hulle getalle tegelykertyd beperk deur 'n stelsel van permitte (Frans: ''congés'') in te stel. Die wettiging van die koloniale handelaars het 'n nuwe soort coureur de bois laat ontstaan, die ''voyageurs'' (letterlik: "reisigers"). Voyageurs was in besit van 'n permit of het met 'n handelaar in Montréal saamgewerk, wat vir homself 'n lisensie gekry het.
[[Beeld:Voyageur canoe.jpg|thumb|left|280px|"'n Kanoe, wat deur voyageurs beman word, passeer 'n waterval" - Skildery van Frances Anne Hopkins]]
 
Die handel was nou onder die beheer van 'n klein aantal handelaars uit Montréal. Terselfdertyd het Nieu-Frankryk 'n beleid van gebiedsuitbreiding begin in 'n poging om die handel te oorheers. Die Franse invloed is in westelike, noordelike en suidelike rigting uitgebrei. Forts en handelsposte ter ondersteuning van die verkenners en handelaars is opgerig. Handelsooreenkomste is met die inheemse bevolking gesluit, en die georganiseerde pelshandel het sodoende winsgewend geword, maar ook steeds meer ingewikkeld, en die voyageurs, wat aanvanklik onfhanklike handelaars was, het geleidelik as betaalde werknemers begin optree.
[[Image:DSCN4868 nwcompanyfurpostvoyageur e.jpg|225px250px|right|thumb|'n Akteur op 'n historiese terrein in Minnesota (VSA) tree in die gedaante van 'n voyageur op]]
 
Meesal was die voyageurs nou die bemannings van die kanoes, wat die handelsgoedere en voorrade na die ontmoetingsplekke vervoer het, waar hulle teen pelse geruil is. Hierdie kanoes het langs bekende waterweë gevaar om die pelse na Montréal te vervoer. Sommige van die voyageurs het in die agterland oorwinter en handelsgoedere vanaf die ontmoetingsplekke na veraf geleë Franse buiteposte vervoer. In dié tyd het hulle ook gehelp om handelsbetrekkinge te smee met die inheemse dorpe. In die lente het hulle pelse vanaf die buiteposte na die ontmoetingsplekke gebring.