Maak hoofkeuseskerm oop
The Origins of Totalitarianism
OuteurHannah Arendt
LandVlag van Verenigde State van Amerika Verenigde State
TaalEngels
OnderwerpNasionaalsosialisme, Stalinisme, totalitarisme
GenreNie-fiksie
UitgewerSchocken Books
Uitgegee1951
MediumDruk (gebind & sagteband)
Bladsye704
Letterkunde-portaal

The Origins of Totalitarianism (Die oorsprong van totalitarisme) (1951), deur Hannah Arendt, beskryf en analiseer Nazisme en Stalinisme, die belangrikste totalitêre politieke bewegings van die eerste helfte van die 20ste eeu. Die boek word gereeld gelys as een van die beste nie-fiksie boeke van die 20ste eeu. Die boek word byvoorbeeld in 1999 as die 93ste op die Le Monde se 100 boeke van die eeu-lys aangewys.

Die boek is in 1955 in Duits gepubliseer as Elemente und Ursprünge totaler Herrschaft ("Elemente en Oorsprong van Totalitêre Oorheersing").

Inhoud

InhoudWysig

Die boek beskryf die verskillende voorvereistes en daaropvolgende groei van anti-semitisme in die Sentraal, Oos en Wes Europa in die vroeë tot middel van die 19de eeu; ondersoek die nuwe imperialisme vanaf 1884 tot aan die begin van die Eerste Wêreldoorlog (1914–18); spoor dan die opkoms van rassisme as ideologie en die moderne toepassing daarvan as 'n "ideologiese wapen vir imperialisme", deur die Boere tydens die Groot Trek (1830s-40s) in die vroeë 19de eeu. Die boek het drie afdelings: Antisemitisme, Imperialisme en Totalitarisme.

Ontleding van anti-semitisme en imperialismeWysig

Arendt begin die boek met 'n analise van die opkoms van anti-semitisme in Europa, veral met die fokus op die Dreyfus-saak. Sy bespreek dan wetenskaplike rassisme en sy rol in kolonialisme, wat self gekenmerk word deur onbeperkte territoriale en ekonomiese uitbreiding. Hierdie onbeperkte uitbreiding het ditself noodwendig gekonfronteer en was vyandig teenoor die territoriale afgebakende nasiestaat. Arendt spoor die wortels van die moderne imperialisme na die akkumulasie van ekstra kapitaal in Europese nasiestate gedurende die 19de eeu. Hierdie kapitaal vereis buitelandse beleggings buite Europa om produktief te wees en politieke beheer moes oorsee uitgebrei word om die beleggings te beskerm. Sy ondersoek dan "kontinentale imperialisme" (pan-germanisme en pan-slavisme) en die opkoms van "bewegings" wat politieke partye vervang. Hierdie bewegings is vyandig teenoor die staat en anti-parlementer en institutionaliseer geleidelik anti-semitisme en ander vorme van rassisme. Arendt bevind dat terwyl die Italiaanse Fascisme 'n nasionalistiese outoritêre beweging was, was Nazisme en Stalinisme totalitêre bewegings wat probeer het om alle beperkings op die mag van die bewegings uit te skakel.

Die laaste afdeling van die boek is gewy aan die beskrywing van die meganismes van totalitêre bewegings, met die fokus op Nazi-Duitsland en die Sowjetunie. Hier bespreek Arendt die transformasie van klasse tot massas, die rol van propaganda in die hantering van die nie-totalitêre wêreld en die gebruik van terreur wat noodsaaklik is vir hierdie vorm van regering. Totalitêre bewegings verskil fundamenteel van outokratiese regimes, sê Arendt, in die sin dat outokratiese regimes slegs absolute politieke mag probeer verkry en opposisie uitwis, terwyl totalitêre regimes poog om elke aspek van almal se lewe te domineer as 'n voorspel tot wêreldoorheersing. Sy stel:

 "... Intellektuele, geestelike en artistieke inisiatief is so gevaarlik vir totalitarisme soos die bende-inisiatief van die mafia, en albei is gevaarliker as blote politieke opposisie. Die konsekwente vervolging van elke hoër vorm van intellektuele aktiwiteit deur die nuwe massa-leiers, spruit voort uit hul natuurlike wrok teen alles wat hulle nie kan verstaan nie. Totale oorheersing maak nie voorsiening vir onsfhanklike inisiatief op enige terrein van die lewe nie, vir enige aktiwiteit wat nie heeltemal voorspelbaar is nie. Totalitarisme in mag vervang onverwags alle voornemende talentvolle individue, ongeag hul simpatieë, met daardie gekke en dwase wie se gebrek aan intelligensie en kreatiwiteit steeds die beste waarborg vir hul lojaliteit is. ..."

Arendt bespreek die gebruik van frontorganisasies, valse regeringsagentskappe en esoteriese leerstellings as 'n manier om die radikale aard van totalitêre doelwitte van die nie-totalitêre wêreld te verberg. 'n Finale afdeling wat by die tweede uitgawe van die boek in 1958 gevoeg is, dui daarop dat individuele isolasie en eensaamheid voorvereistes vir totalitêre oorheersing is. Geleerdes soos Jürgen Habermas ondersteun Arendt in haar 20ste eeuse kritiek op totalitariese interpretasies van Marxisme. Hierdie kommentaar op Marxisme het kommer uitgespreek met die grense van totalitêre perspektiewe wat dikwels geassosieer word met Karl Marx se skynbare oorskatting van die bevrydende potensiaal van die magte van produksie. Habermas brei hierdie kritiek uit in sy skryfwerk oor funksionele reduksie in die lewenswêreld in sy Lifeworld and System: A Critique of Functionalist Reason. Soos Habermas sê:

 "... Tradisionele Marxistiese analise … vandag, wanneer ons die kritiek van die politieke ekonomie gebruik, kan ons nie meer voorspellings maak nie: daarvoor moet mens die outonomie van 'n selfreproduserende ekonomiese stelsel aanvaar. Ek glo nie in so 'n outonomie nie. Presies om hierdie rede is die wette wat die ekonomiese stelsel beheer, nie meer identies aan dié wat Marx ontleed het nie. Dit beteken natuurlik nie dat dit verkeerd sal wees om die meganisme wat die ekonomiese stelsel bestuur, te analiseer nie; maar om die ortodokse weergawe van so 'n analise geldig te wees, moet die invloed van die politieke stelsel geïgnoreer word."

OntvangsWysig

Le Monde het die boek onder die 100 beste boeke van enige aard van die 20ste eeu geplaas, terwyl die National Review dit op die lys van die 100 beste nie-fiksieboeke van die eeu geplaas het. Die Intercollegiate Studies Institute het dit onder die 50 beste nie-fiksieboeke van die eeu genoem. Die boek het 'n groot impak op Norman Podhoretz gehad, wat die plesier van die lees hiervan vergelyk het met die lees van 'n epiese gedig of roman. Die boek het in Januarie 2017 op Amazon.com uitverkoop, as deel van 'n belangstelling in boeke oor totalitarisme rondom die inhuldiging van president Donald Trump.

Die boek het ook kritiek uitgelok. Die mees omvattende kon in die Times Literary Supplement in 2009 deur die Universiteit van Chicago professor Bernard Wasserstein. Wasserstein noem Arendt se sistematiese internalisering van die verskillende anti-semitiese en Nazi-bronne en boeke waarmee sy bekend was, wat gelei het tot die gebruik van baie van hierdie bronne as gesaghebbend in die boek.

BronWysig

  • Hierdie artikel is vertaal vanuit die Engelse Wikipedia