101955 Bennu

asteroïde
’n Saamgestelde foto wat wys hoe klippe van Bennu se oppervlak af wegskiet (op 19 Maart 2019 deur OSIRIS-Rex geneem).[1][2]

101955 Bennu is 'n asteroïde wat 'n deursnee van 492±20 m het. Dit is 'n koolstofhoudende B-tipe asteroïde wat in die nabyheid van die aarde om die son wentel. Dit is 'n naby-aarde-voorwerp (NAV). In die jaar 2135 sal die asteroïde nader as die maan by die aarde verbybeweeg en daar bestaan 'n kans dat dit die aarde tussen 2175 en 2196 kan tref. Die grootste waarskynlikheid is in 2196 (p=9,5 x 10-5).[4] Bennu is 'n opties donker en taamlik ronde voorwerp van 565 x 535 x 508 meter en dit het 'n sideriese wentelperiode van 4,3 uur.[5]

101955 Bennu   
'n Foto van Bennu deur OSIRIS-REx op 3 Desember 2018.
Ontdekking
Ontdek deur Lincoln Lab Socorro
Datum 11 Sept 1999
Alternatiewe name1999 RQ36
Kleinplaneet-kategorie Apollo-asteroïde[3]
Etimologie Bennu (Egiptiese mitologie)
Wentelbaaneienskappe[3]
Epog 2455562.5 (1-Jan-'11)
Afelium 1.35588768770(4) AE
Perihelium 0,89689436(2) AE
Semihoofas 1,126391025934(11) AE
Wentelperiode 1,20 jr.
Gem. omwentelingspoed km/s
Gem. anomalie 101.703948(3) °
Hellingshoek 6.034939(3) °
Lengteligging van stygende nodus 2.060867(4) °
Periheliumhoek 66.223068(6) °
Fisiese eienskappe
Afmetings 0,492 km
Gem. digtheid 1,26 [g/cm3]
Rotasieperiode 4,297 uur[3]
Absolute magnitude 20,19[3]
Beelde wat Bennu se noordelike halfrond wys (geneem sowat 1,8 km van die oppervlak af).
Animasie wat Bennu se wentelbaan van 2128 tot 2138 om die Aarde wys, onder meer die nabye verbyvlug.
██ Aarde ██ 101955 Bennu

Dit bestaan uit materiaal wat die meeste met chondriete van klas CM en CI ooreenstem. Die digtheid van die kleinplaneet is 1260±70 kg/m3, wat 'n porositeit van 30%-50% voorspel.[4]

OSIRIS-RExWysig

In September 2016 het NASA 'n vuurpyl gelanseer wat die OSIRIS-REx-tuig op 'n trajek na hierdie kleinplaneet geplaas het. Die outonome tuig het op 3 Desember 2018 by die asteroïde aangekom en het op 31 Desember 2018 in 'n wentelbaan om Bennu gegaan. Die tuig is toegerus met etlike instrumente om die oorsprong en grondstowwe van Bennu te bestudeer.[6] Dit bevat 'n spektrometer vir die sigbare en infrarooigebied (OVIRS) en 'n spektrometer vir termiese emissie (OTES) wat die klippe van die kleinplaneet wat dalk water en organiese molekules bevat, sal ondersoek.[5] Die missieplan behels verder die oppik van 60 g materiaal vanaf die regoliet[4] wat volgens die missieskedule teen September 2023 by die aarde besorg sal word.[6]

VerwysingsWysig

  1. "NASA Mission Reveals Asteroid Has Big Surprises". www.asteroidmission.org (in Engels). 19 Maart 2019. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 Maart 2020. Besoek op 19 Maart 2019.
  2. Chang, Kenneth; Stirone, Shannon (19 Maart 2019). "The Asteroid Was Shooting Rocks Into Space. 'Were We Safe in Orbit?' - NASA's Osiris-Rex and Japan's Hayabusa2 spacecraft reached the space rocks they are surveying last year, and scientists from both teams announced early findings on Tuesday (03/19/2019)". The New York Times (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 15 April 2020. Besoek op 21 Maart 2019.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 JPL
  4. 4,0 4,1 4,2 Primitive Meteorites and Asteroids: Physical, Chemical, and Spectroscopic Observations Paving the Way to Exploration Neyda M. Abreu Elsevier, 2018, ISBN 0-12-813326-0, ISBN 978-0-12-813326-2
  5. 5,0 5,1 Asteroids IV Patrick Michel, Francesca E. DeMeo, William F. Bottke University of Arizona Press, 2015, ISBN 0-8165-3218-4, ISBN 978-0-8165-3218-6
  6. 6,0 6,1 Gough, Evan (1 Mei 2020). "NASA Spacecraft Just Dove 75 Metres Above an Asteroid's Surface, And The Photos Are Epic". www.sciencealert.com (in Engels). Universe Today. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Junie 2020. Besoek op 5 Mei 2020.