Verskil tussen weergawes van "Skakelaar"

136 grepe bygevoeg ,  12 jaar gelede
Wanneer 'n skakelaar ontwerp is om beduidende hoeveelhede stroom te skakel, moet die oorgangstoestand van die skakelaar sowel as die vermoë van die skakelaar om voortdurend die normale bedryfstroom te hanteer oorweeg word. Wanneer 'n skakelaar aan is, is sy weerstand bykans nul en word baie min krag oor die kontakte verloor; wanneer 'n skakelaar af is, is sy weerstand baie hoog en word selfs minder krag verloor oor die kontakte. As die skakelaar oorgeskakel word ontstaan 'n oorgangstoestand waar bykans 'n kwart (of selfs meer as die lading nie suiwer resistief van aard is nie) van die totale lading oor die skakelaar verloor. Om hierdie rede bevat die meeste kragskakelaars (die meeste ligskakelaars en bykans alle groter skakelaars) 'n veermeganisme wat verseker dat die oorgangstydperk tussen die aan en af toestand so kort moontlik is, onafhanklik van die spoed waarteen die gebruiker die aandrywer/knop aktiveer.
 
== Kontakbons ==
<!-- Moet nog vertaal word
Kontakbons is ook 'n algemene probleem met meganiese skakelaars en [[relê|relê-skakelaars]]. Skakelaar- en relê-kontakte word gewoonlik van veerkragtige metale gemaak wat deur 'n aandrywer gedwing word om kontak te maak. Wanneer die kontakte mekaar tref, veroorsaak hulle momentum en elastisiteit dat hulle van mekaar af wegbons. Die resultaat is 'n vinnig pulsende elektriese stroom eerder as 'n skoon oorgang vanaf die geen stroom- tot die volstroomtoestand nie. Die golfvorm word dan veder verander deur die parasitiese [[induktansie]] en [[kapasitansie]] in die skakelaar en bedrading wat lei tot 'n reeks gedempte [[sinusoïdaal|sinusoïdale]] [[ossilasie]]s. Hierde verskynsel is gewoonlik nie merkbaar in gewone wisselstroombane, waar die bons te vinnig gebeur om die meeste toerusting te beïnvloed nie. Dit veroorsaak egter wel probleme in [[analoë elektronika|analoë-]] en [[logiese stroombaan|logiese stroombane]] wat nie ontwerp is om ossilerende spannings te hanteer nie.
 
<!-- Moet nog vertaal word
== Contact bounce ==
Contact bounce (also called ''chatter'') is a common problem with mechanical switches and [[relay]]s. Switch and relay contacts are usually made of springy metals that are forced into contact by an actuator. When the contacts strike together, their momentum and elasticity act together to cause bounce. The result is a rapidly pulsed electrical current instead of a clean transition from zero to full current. The waveform is then further modified by the parasitic [[inductance]]s and [[capacitance]]s in the switch and wiring, resulting in a series of damped [[sinusoid]]al [[oscillation]]s. This effect is usually unnoticeable in AC mains circuits, where the bounce happens too quickly to affect most equipment, but causes problems in some [[analogue electronics|analogue]] and [[logic circuit]]s that are not designed to cope with oscillating voltages.
 
[[Sequential logic|Sequential digital logic circuits]] are particularly vulnerable to contact bounce. The voltage waveform produced by switch bounce usually violates the amplitude and timing specifications of the logic circuit. The result is that the circuit may fail, due to problems such as [[Metastability in electronics|metastability]], [[race condition]]s, [[runt pulse]]s and [[glitch]]es.
8 945

wysigings