Maak hoofkeuseskerm oop

Wysigings

k
Tot 1984 is veertien hawestede van spesiale ekonomiese sones voorsien waar buitelandse beleggers maklik met inheemse ondernemings kon saamwerk. Vanaf die middel- tot die laat 1990's is talle staatsondernemings - die tradisionele basis van China se stedelike ekonomiese sektor - ontbind om die vestiging van privaat ondernemings en die ontwikkeling van plattelandse streke te bevorder.
 
Anders as die politieke maghebbers in die Sowjetunie, dekades lank die invloedrykste kommunistiese staat ter wêreld, het China se leiers nie daarin belang gestel om teen die Verenigde State op militêre gebied opgewasse te wees nie ('n strategie wat uiteindelik misluk het), maar besluit om van hul land (omstreeks 1980 nog een van die armer state in Asië) en sy bevolking van een miljard die kapitalistiese wêreld se [[werkswinkel]] te maak en grootskaals tot die wêreldmark toe te tree.
 
Gedurende die ampstermyne van president Hu Jintao en premier Wen Jiaobao tussen 2002 en 2012 het China nuwe diplomatieke inisiatiewe geloods om na sy buurlande en die internasionale statewêreld uit te reik en hulle daarvan te oortuig dat die land se ekonomiese en buitelandse beleid aan vreedsame doelwitte gewy sou wees. 'n Beroep is op hulle gedoen om saam te werk tot wedersydse voordeel. Hierdie periode het sy hoogtepunt bereik met die opspraakwekkende [[Olimpiese Somerspele 2008|Olimpiese Somerspele van 2008]] wat in Beijing gehou is. In China se politieke kringe het die wêreldklas-sportfees 'n uitstekende reputasie aan die senior amptenaar besorg wat met die voorbereiding daarvan belas was - die nuwe lid van die Politburo en nuwe verrysende ster in China se politieke lewe, [[Xi Jinping]].<ref>Elizabeth C. Economy: ''The Third Revolution. Xi Jinping and the New Chinese State''. New York, NY: Cambridge University Press 2018, bl. 8</ref>
99 529

wysigings