Verskil tussen weergawes van "Coureur de bois"

k
k
Etiket: 2017-bronwysiging
Etiket: 2017-bronwysiging
 
== Die Voyageurs ==
[[Lêer:FAH Voyageurs.jpg|duimnael|Voyageurs teen sononder<br /><small>Skildery deur Frances Anne Hopkins (1871)</small>]]
In [[1681]] het die Franse owerhede besef dat die bedryf beheer moes word om winsgewend te kan bly. Hulle het die coureurs de bois dus gewettig en hulle getalle tegelykertyd beperk deur 'n stelsel van permitte (Frans: ''congés'') in te stel. Die wettiging van die koloniale handelaars het 'n nuwe soort coureur de bois laat ontstaan, die ''voyageurs'' (letterlik: "reisigers"). Voyageurs was in besit van 'n permit of het met 'n handelaar in Montréal saamgewerk wat vir homself 'n lisensie gekry het.
[[Beeld:Voyageur canoe.jpg|duimnael|links|350px|'n [[Kano]], wat deur voyageurs beman word, vaar langs 'n waterval verby. (Skildery deur Frances Anne Hopkins)]]
Die handel was nou onder die beheer van 'n klein aantal handelaars uit Montreal. Terselfdertyd het Nieu-Frankryk 'n beleid van gebiedsuitbreiding begin in 'n poging om die handel te oorheers. Die Franse invloed is in westelike, noordelike en suidelike rigtings uitgebrei. Forte en handelsposte ter ondersteuning van die verkenners en handelaars is opgerig. Handelsooreenkomste is met die inheemse bevolking gesluit, en die georganiseerde pelshandel het sodoende winsgewend geword, maar ook steeds meer ingewikkeld, en die voyageurs, wat aanvanklik onfhanklike handelaars was, moes geleidelik as betaalde werknemers begin optree.
[[Beeld:DSCN4868 nwcompanyfurpostvoyageur e.jpg|250px|regs|duimnael|'n Akteur op 'n historiese terrein in Minnesota (VSA) tree in die gedaante van 'n voyageur op]]
 
Meestal was die voyageurs nou die bemannings van die kanoes, wat die handelsgoedere en voorrade na die ontmoetingsplekke vervoer het, waar hulle teen pelse geruil is. Hierdie kanoes het langs bekende waterweë gevaar om die pelse na Montreal te vervoer. Sommige van die voyageurs het in die agterland oorwinter en handelsgoedere vanaf die ontmoetingsplekke na verafgeleë Franse buiteposte vervoer. In dié tyd het hulle ook gehelp om handelsbetrekkinge te smee met die inheemse dorpe. In die [[lente]] het hulle pelse vanaf die buiteposte na die ontmoetingsplekke gebring.