Verskil tussen weergawes van "Pablo Picasso"

10 grepe bygevoeg ,  1 jaar gelede
k
Hier en daar tik- en spelfoute reggemaak.
(Inligting bygewerk)
k (Hier en daar tik- en spelfoute reggemaak.)
| toekennings =
}}
[[FileLêer:Plaatsen Guernica van Picasso in Stedelijk Museum, Bestanddeelnr 907-8865.jpg|thumb|right|Guernica]]
 
'''Pablo Ruiz Picasso''' ([[25 Oktober]] [[1881]] - [[8 April]] [[1973]]) was een van die meesters van die [[20ste eeu]]se [[kuns]].
 
Pablo Picasso word wyd beskou as een van die invloedrykste kunstenaars van die twintigste eeu. Met sy bekende skildery "Les Demoiselles d' Avignon" ([[1907]]) het hy op 'n baanbrekende wyse afgewyk van die opvatting dat skilderwerk 'n letterlike interpretasie van die werklikheid moes wees. Die skildery het die verdraaiing van konvensionele perspektiewe gekombineer met die eenvoudige, beeldende vorms van [[Afrika]]-beeldhouwerk.
 
Saam met sy deelgenote, George Braque en Juan Gris, het Picasso 'n nuwe kunsbeweging, [[Kubisme]], ontwikkel. Kubiste het gepoog om verhoogde betekenis te verkry deur die gebruik van geometriese en hoekige vorms en lyne, en die gelyktydige uitbeelding van verskeie fasette van dieselfde voorwerp. Die styl was gekenmerk deur die wedersydse deurdringing van vlakke van vorms, kleur en skakering.
"Guernica", een van Picasso se bekendste skilderye, is in 1936 geverfgeskilder in reaksie op die bombardering van die Basque -hoofstad van Guernica. Die skildery se aanklag van totalitarisme en sy wreedaardige voorstelling van die bruutheid van die gebeurtenis deur gebruik te maak van al die hulpbronne van die kubistiese ervaring, het bewys dat moderne kunsvorms soos kubisme in staat was om die moderne menslike toestand vas te vang en uit te beeld.
 
Picasso het 'n enorme invloed op die avant garde-kunswêreld voor die [[Tweede Wêreldoorlog]] gehad. In hierdie tydperk het hy radikale veranderinge in skilderye, beeldhouwerk en drukwerk geïnspireer.
Picasso was 'n geesdriftige, vasberade, eksentrieke, erg individualistiese, rebelse nonkonformis. Sy privaat en openbare gedrag en sy kuns is beheer deur die beginsel van skeuring, 'n verbreking van harmonie en verhoudings.
 
Pablo Picasso is in 1881 in Malaga, in die suide van [[Spanje]], gebore. Sy pa, 'n kunstenaar en kunsonderwyser, het sy seun se buitengewone talent raakgesien en gekweek. In 1895 het Picasso by die La Lonya Akademie in [[Barcelona]] begin, maar was gou aangetrokke tot [[Parys]], die hartjie van die kunswêreld, waar hy hom in 1904 gevestig ishet.
 
Picasso se vroeëre werke het op die gemarginaliseerde gefokus en armoede en hulpeloosheid in oorwegend koue blou skakerings uitgebeeld, waardeur hy dikwels 'n hartseer, sentimentele atmosfeer vasgevang het. Die Blou-tydperk, soos dit later bekend gestaan het, was ook 'n weerspieëling van die sukkelende jong kunstenaar se eie armoede op daardie stadium.
 
In die Roos-tydperk, wat gevolg het op die Blou-tydperk, het pienk skakerings en 'n ligter, meer positiewe atmosfeer van sirkusmense en paartjies sy skilderye oorheers. Hierdie skilderye het gewild geword by die publiek en hom op sy pad na rykdom en roem geplaas.
 
Picasso was 'n ongelooflik veelsydige kunstenaar en in 1917 is hy na [[Rome]] genooi om die dekor en kostuums vir Diaghilev se ballet "Parade" te ontwerp. Hierna het hy 'n aantal opdragte vir balletontwerp gekry. Rome het 'n reeks skilderye geïnspireer wat op klassieke onderwerpe soos gode en godinne, nimfe, fauns en Minotaurusse gefokus het. Deur die dertigerjare het Picasso se werke donkerder, meer voorbodendonheilspellend en geweldadig beeldend geword.
 
Hy is deur die Ekspressionistiese beweging beïnvloed, wat kunstenaars aangemoedig het om inspirasie in hul eie psigologiese en emosionele onderbewussyn te vind, eerder as om na die wêreld van vlietende realiteit te kyk. Picasso, wat nooit vir lank met een skeppingsvorm tevrede was nie, het na die Tweede Wêreldoorlog sy aandag op pottebakkerswerk gevestigtoegespits. Hy het tot sy dood in 1973 in [[Frankryk]] gebly.
 
Hy het altyd na nuwe vorme bly soek en het geweier am hom op een bepaalde styl toe te lê - selfs nie op die Kubisme nie, wat deur hom ontwikkel is. "Guernica", 'n skildery wat uit protes teen die gruweldade van die [[Spaanse Burgeroorlog]] gemaakgeskep is, is die bekendste van al sy skilderye.
 
Sy eerste werke, met hul golwende lyne en kleurvlakke, het baie aan die art nouveau herinner: die onderwerpe getuig van 'n sosiale bewustheid wat 'n bietjieeffe melodramaties oorgedra word. Picasso het sedert 1900 dikwels in [[Parys]] gebly, waar hy met die avant garde van die stad in aanraking gekom het.
 
Hy was 'n bewonderaar van [[Théophile Alexandre Steinlen]] (1859-1923) en veral van Henri de Toulouse-Lautrec (1864-1901), soos duidelik gesien kan word in sy pasteltekening ''Yvette Guilbert'' (1900). Sy werk wat tussen 1900 en 1904 gemaakgeskep is, staan as sy blou periodeBlou-tydperk bekend. Die skilderye van bedelaars, straatsangers en ander figure is deurtrek van ʼn moedelose melankolie, eensaamheid en verlorenheid, wat Picasso in ʼn dowwe blou weergegee het.
 
Sedert 1904 het narre en akrobate in Picasso se werk te voorskyn gekomgetree. Hy het die figure feitlik daagliks by die Médrano-sirkus gesien, en met die nuwe onderwerp het hy sy kleurgebruik en komposisie verander: lyn het belangriker geword terwyl hy meer klem op 'n juiste vormgewing geplaas het as op die weergawe van 'n bepaalde stemming. Blou het plek gemaak vir vrolike, helder, maar delikate pienk en sagte [[Terracotta (kleur)|terra-cotta]], en die periode het as Picasso se pienk periodePienk-tydperk bekend geword.
 
Tussen 1906 en 1908 het Picasso soliede, swaar vrouefigure geskilder waarvoor hy inspirasie uit die werk van [[Paul Cézanne]] (1839- 1906) en uit die Afrika-kuns geput het. Hy het na oorspronklike, primitiewe vorme gesoek, wat soms in ongewone, abstrakte komposisies tot uiting gekom het. Die klem wat hy op vorm geplaas het, het in 1906/07 gelei tot die ''Demoiselles d 'Avignon'' ("Jong dames van Avignon"; Museum of Modern Art, [[New York Stad|New York]]), een van die beslissendste werke van die Europese kunsgeskiedenis, omdat dit die uitgangspunt gevorm het van die [[Kubisme]], wat Picasso en Georges Braque met die samewerking van die kunshandelaar Daniel Henry Kahnweiler (gebore 1884) tussen 1907 en 1914 ontwikkel het.
 
Die skildery stel 5 vroue voor met ʼn stillewe op die voorgrond. Die liggame en die stillewe is opgebreek in keëls, sirkels en silinders, die basiese vorme wat Cézanne in die natuur gesien het. Die gesigte van die 2 vroue wat regs sit, is van 2 kante weergegee. In die Kubistiese fase wat daarop gevolg het, was daar 3 stadia in Picasso se werk. Van 1909 tot 1910 het hy hom besig gehou met die vervolmaking van nuwe vorme en kunswette: hy wou die ding op sigself (Ding an sich) weergee.
2

wysigings