Maak hoofkeuseskerm oop

Feniks (sterrebeeld)

sterrebeeld

Die Feniks (Latyn: Phoenix) is ’n klein sterrebeeld in die suidelike hemelruim. Dit is genoem na die mitologiese voël met dieselfde naam en was een van die 12 sterrebeelde wat in die 16de eeu deur Petrus Plancius geskep is na aanleiding van waarnemings deur Pieter Dirkszoon Keyser en Frederick de Houtman. Dit is duidelik te sien in die Suidelike Halfrond.

Feniks
Phoenix constellation map.png
Latynse naam Phoenix
Genitief Phoenicis
Afkorting Phe
Waarnemingsdata (Epog J2000)
Regte klimming 0h
Deklinasie -50º
Grootte 469 vk. grade (37ste)
Kwadrant SQ1
Besonderhede
Hoofsterre 4
Helderste ster Alpha Phoenicis (Ankaa)
Naaste ster Gliese 915
Sterre helderder as 3 m 1
Sterre met planete 15
Messier-voorwerpe 0
Bayer-/Flamsteed-sterre 25
Simboliek Voël wat uit sy as herbore word
Meteoorreëns Phoenicids
Aangrensende sterrebeelde
Beeldhouer, Kraanvoël , Toekan, Suidelike Waterslang (hoek), Eridanus, Oond
Portaal  Portaalicoon   Sterrekunde

Daar is net een ster in die konstellasie wat helderder as 3 mag is: Alpha Phoenicis of Ankaa, ’n Arabiese woord wat "die feniks" beteken.

GeskiedenisWysig

Die Feniks is nie een van die 48 antieke sterrebeelde nie omdat dit omstreeks 1000 v.C. nie te sien was op Kreta (35° N) nie. Vanweë die presessie (draaiing van die aarde) het die sterrebeeld in die laaste 3 000 jaar 15 grade noord geskuif. Oor sowat 9 200 jaar sal Feniks in die hele Noordelike Halfrond te sien wees voor dit weer terugdraai en suidwaarts begin beweeg.

MitologieWysig

Die Feniks was in die Egiptiese mitologie ’n voël wat met die skepping van die Aarde verskyn het. Hy is as heilig beskou en meestal as ’n songod vereer. Die Antieke Grieke en Romeine het dit in hul mitologie oorgeneem. Die moderne betekenis van ’n voël wat verbrand en uit sy eie as opstaan, stam eers uit die 1ste eeu n.C.

Eksterne skakelsWysig