Slagting in die Medwedef-woud

Die Slagting in die Medwedef-woud (Russies: Медве́девский расстре́л, Medwedefski rasstrjel), of die Orjol-slagting (Орло́вский расстре́л, Orlofski rasstrjel), was 'n massateregstelling in die Sowjetunie wat op 11 September 1941 deur die destydse Sowjetse geheime polisie, die NKWD, uitgevoer is. Dit het plaasgevind skaars drie maande ná Nazi-Duitsland se inval in die land tydens die Tweede Wêreldoorlog.

Twee van die gevangenes wat tereggestel is, Fritz Noether (links) en Dmitri Pletnjof.

Altesaam 157 politieke gevangenes wat in die Orjol-gevangenis aangehou is, is in die Medwedef-woud net buite die stad Orjol op bevel van Josef Stalin doodgeskiet.[1] Dit was een van die baie slagtings onder gevangenes deur die NKWD in 1941 net voor die Duitse besetting van gebiede.

Die teregstellingWysig

In 1941 het die Orjol-gevangenis sowat 5 000 politieke gevangenes gehad. Op 5 September 1941 het die NKWD op bevel van Lawrenti Beria 'n lys van 170 Orjol-gevangenes opgestel wat tereggestel moes word. Beria het beweer hulle is die "kwaadste deel van die gevangenes" en dat hulle "onrus aangestook en ontsnappings probeer reël het met die doel om ondergrondse bedrywighede te hervat". Die lys is na Stalin gestuur en hy het dit goedgekeur. Op 8 September het drie regters 161 mense amptelik ter dood veroordeel. Teen die tyd van die teregstelling het van die mense op die lys reeds gesterf, terwyl ander oorgeplaas of vrygelaat is.

Baie van die tereggesteldes was buitelandse burgers, soos die beroemde Duitse wiskundige Fritz Noether, wie se vrylating selfs deur Albert Einstein geëis is. Nog 'n beroemde slagoffer was die Sowjetgeneesheer Dmitri Pletnjof, wat voorheen op vals aanklagte tot 25 jaar tronkstraf gevonnis is.[2]

VerwysingsWysig

  1. Michael Parrish, "Hoofstuk 3 van "The Orel Massacres, the Killings of Senior Military Officers" in The Lesser Terror: Soviet State Security, 1939-1953, pp. 69-109
  2. Alexander Rabinowitch, Maria Spiridonova's "Last Testament", Russian Review, Vol. 54, No. 3 (Julie 1995), pp. 424-446

SkakelsWysig