Protestantse Hervorming: Verskil tussen weergawes

k
geen wysigingsopsomming nie
kNo edit summary
 
Alhoewel Luther met sy optrede oorspronklik slegs die bestryding van wanpraktyke in die destydse [[Rooms-Katolieke Kerk]] ten doel gehad het, het die beweging uiteindelik tot die verdeling van die Westerse Christendom in die Rooms-Katolieke, Lutherse en Gereformeerde hoofstromings gelei, maar ook tot grootskaalse veranderinge in die politieke, sosiaal-kulturele en maatskaplike orde in groot dele van [[Europa]].
[[Lêer:ReformationWallGeneva.JPG|duimnael|links|''Mur des Réformateurs'' in [[Genève]], [[Switserland]], met (van links na regs) Guillaume Farel, Johannes Calvin, Théodore de Bèze en John Knox]]
 
Die godsdienstige stryd tussen die Rooms-Katolieke geestelikheid en fanatieke aanhangers van die nuwe geloofsrigting het met teologiese dispute begin wat egter nie die gewenste sukses behaal het nie. Rooms-Katolieke owerhede het hul veldtog teen [[Protestantisme]] vervolgens met administratiewe besluite en onderdrukkende maatreëls voortgesit, tog is die nuwe geloof intussen ook deur wêreldlike magte soos Duitse en Franse vorste en welvarende burgers in [[Nederland]] en [[Switserland]] gesteun. Die teologiese dispuut het uiteindelik ontaard tot bloedige oorloë waarin nie net Lutherane en Calviniste teen Rooms-Katolieke geveg het nie, maar ook Lutherse en Calvinistiese Protestante onderling in konflik was. Al drie groeperings het daarnaas gemeenskaplik teen die mees radikale hervormingsbewegings, Wederdopers en Antitrinitariërs, opgetree.<ref>Janusz Tazbir: ''Geschichte der polnischen Toleranz''. Warskou: Interpress 1977, bl.18</ref>