Messier 110 of M110 (ook bekend as NGC 205) is ’n elliptiese dwergsterrestelsel, en ’n satelliet-stelsel van die Andromeda-sterrestelsel.[1] Dit bevat ’n bietjie stof en tekens van stervorming, wat ongewoon is in ’n elliptiese dwergsterrestelsel.[1]

Messier 110
Messier object 110.jpg
Soort stelsel Elliptiese dwergsterrestelsel
Sterrebeeld Andromeda
Tipe E5 pec
Waarnemingsdata (Epog J2000)
Regte klimming 00h 40m 22,1s
Deklinasie +41º 41' 07"
Skynmagnitude 8,92
Besonderhede
Afstand (ligjaar) 2,69 miljoen
Skynbare grootte  21,9 × 11 boogminute
Rooiverskuiwing  -0,000804 ± 0,000010
Ander name M110, NGC 205, PGC 002429, MCG +07-02-014, IRAS 00376+4124, LEDA 2429
Portaal  Portaalicoon   Sterrekunde

Anders as Andromeda se ander satellietstelsel, Messier 32, toon NGC 205 nie tekens van ’n supermassiewe swartkolk in sy kern nie.[2] In 1999 het Johnson en Modjaz ’n nova in M110 ontdek.[3]

GeskiedenisWysig

Hoewel Charles Messier die sterrestelsel nooit in sy katalogus van komeetagtige voorwerpe opgeneem het nie, het hy dit saam met Messier 32 op ’n tekening van die Andromeda-sterrestelsel aangebring. Volgens ’n nota op die tekening het Messier NGC 205 op 10 Augustus 1773 die eerste keer waargeneem.[4]

M110 is in 1783 onafhanklik deur Caroline Herschel ontdek en haar broer, William Herschel, het haar ontdekking in 1785 beskryf.[4] Die voorstel om dit in die Messier-katalogus op te neem, is in 1967 deur Kenneth Glyn Jones gedoen.[5] Dit is die laaste voorwerp wat in die katalogus opgeneem is.

VerwysingsWysig

  1. 1,0 1,1 A. Sandage, J. Bedke (1994). Carnegie Atlas of Galaxies. Carnegie Institution of Washington. ISBN 0-87279-667-1.
  2. Valluri, M. (2005). “The Low End of the Supermassive Black Hole Mass Function: Constraining the Mass of a Nuclear Black Hole in NGC 205 via Stellar Kinematics”. Astrophysical Journal 628 (1): 137–152. doi:10.1086/430752.
  3. van den Bergh, S. (2000). “Updated Information on the Local Group”. Astronomical Society of the Pacific 112 (770): 529–536. doi:10.1086/316548.
  4. 4,0 4,1 K.G. Jones (1991). Messier's Nebulae and Star Clusters (2nd uitg.). Cambridge University Press. ISBN 0-521-37079-5.
  5. K.G. Jones (1967). “Some New Notes on Messier's Catalogue”. Sky & Telescope 33: 156–158.

Eksterne skakelsWysig

Koördinate:   00h 40m 22.1s, +41° 41′ 07″