Pierre Curie (15 Mei 185919 April 1906) was 'n Franse fisikus en die eggenote van Marie Curie. Hy het studeer aan die Sorbonne en word die Professor van Algemene Fisika aan die École de Physique et de Chimie in 1895 en later beklee hy dieselfde pos aan die Sorbonne in 1904. Sy eerste navorsingswerk het gegaan oor magnetisme in kristalle. Saam met sy broer Paul-Jean Curie ondersoek hulle piësoëlektrisiteit in kristalle in 1880. Sy werk oor magnetiseerbaarheid lei tot Curiese Wet terwyl Curie se Punt die kritiese temperature punt is waar magnetisme skielik verdwyn. Pierre Curie ontvang in 1903, saam met Henri Becquerel en sy eggenote Marie, die Nobelprys vir fisika.[1]

Pierre Curie
Pierrecurie.jpg
Pierre Curie, ca. 1906
Gebore15 Mei 1859
Sterf19 April 1906 (op 46)
Parys, Frankryk
Alma materSorbonne
Bekend virRadioaktiwiteit
Curie se wet
ToekenningsDavy-medalje (1903)
Nobelprys vir fisika (1903)
Matteucci-medalje (1904)
Elliott Cresson-medalje (1909)
Handtekening
Pierre Curie signature.svg

Hy sterf in 'n ongeluk toe 'n perdkar oor hom ry in Parys op 19 April 1906. Pierre en sy vrou het twee dogters gehad: Ève en Irène.

VerwysingsWysig

  1. "The Nobel Prize in Physics 1903" (in Engels). Nobelprize.org. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 23 Junie 2018. Besoek op 8 Oktober 2017.

BronWysig

  • Collier's Encyclopedia, Crowell-Collier Educational Corporation, Volume 7, Bladsy 566.

Eksterne skakelsWysig